Μαϊμούδες και κροκόδειλοι!

Μερικά πράγματα είναι απλά: Ο αγώνας στο Παγκρήτιο δεν έπρεπε να ξεκινήσει και (όπως αποδείχτηκε, πολλοί πίστευαν ότι) δεν έπρεπε να τελειώσει με νικητή τον Ολυμπιακό. Ο Γιάχος έθεσε για 45 λεπτά σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα επαγγελματιών ποδοσφαιριστών, βάζοντας τις δύο ομάδες να παίξουν μπάλα σε βούρκο και επιτρέποντας στη μία ομάδα να βαράει στο ψαχνό την άλλη. Εν συνεχεία, αποφάσισε να το σταματήσει.

Το γκολ ακυρώθηκε κακώς, με απόφαση του βοηθού που είδε τον Τοροσίδη εκτεθειμένο όταν έφτασε εκεί η μπάλα μετά από… μια ώρα πορείας από τη σέντρα του Μοδέστο. Ο Παναθηναϊκός άρχισε τα κλάμματα από το απόγευμα περί δήθεν εύνοιας του Ολυμπιακού με την αναβολή του αγώνα και τα ολοκλήρωσε το βράδυ, όταν ο ίδιος τα… μούσκεψε απέναντι στην Λάρισα του Κολοβέτσιου. Το υγρό στοιχείο κυριάρχησε γενικώς στο ζωικό βασίλειο του πρωταθλήματος, με μαϊμούδες στην Κρήτη και κροκοδείλια δάκρυα στο ΟΑΚΑ, αφού οι μισοί χαίρονταν που θα απαλλαγούν από τον Νιόπλια. 
 
Κάποια άλλα πράγματα είναι πιο σύνθετα, όπως το αγωνιστικό σύστημα του Ολυμπιακού στο 45λεπτο με τον Εργοτέλη: Ο Βαλβέρδε εξέπληξε τους πάντες με Πάντελιτς, Μιραλάς, Φουστέρ και Ριέρα μπροστά από τους δύο κεντρικούς χαφ Ντουντού και Ουρτάδο. Κριτική σε απόδοση ατόμων και συνόλου δεν μπορεί φυσικά να γίνει σοβαρή σε τέτοιες συνθήκες, αλλά η απουσία καθαρού δεξιού χαφ νομίζω ότι θα γινόταν φανερή ακόμη κι αν το γήπεδο ήταν ποδοσφαιρικό και όχι πισίνα.

Η μπάλα πήγε ελάχιστα από εκείνη την πλευρά, καθώς ο Τοροσίδης δεν ανέβαινε πολύ για να πει κανείς ότι κάλυπτε όλη την πτέρυγα, ο Μιραλάς πήγε καθάρα δίπλα ή και μπροστά από τον Πάντελιτς, ο Φουστέρ έπαιξε στη γνωστή θέση του πίσω από τους κυνηγούς. Ηταν ένας περίεργος πειραματισμός από τον Βαλβέρδε να ξεκινήσει χωρίς κάποιον εκ των Ρόμενταλ, Φετφαζίδη και παρότι δεν μπορεί κανείς να κρίνει με απόλυτη ασφάλεια, δεν φάνηκε να πετυχαίνει ιδιαίτερα.

Μια ακόμη παρατήρηση έχει να κάνει με το γεγονός ότι αν και δεν υπήρξε κάποια ιδιαίτερη πίεση εκ μέρους των γηπεδούχων που είχαν περισσότερο στο μυαλό τους την καταστροφή και όχι τη δημιουργία, προκλήθηκαν αρκετά προβληματάκια κυρίως από την πλευρά του Χολέμπας που με τον Λεάλ είχε ένα σοβαρό χρονικό διάστημα ταλαιπωρίας στην προσαρμογή. 
 
Με ένα 45λεπτο λιγότερο ο Ολυμπιακός παρέμεινε στην κορυφή και θα έχει την ευκαιρία στις 24 του μηνός να αυξήσει τη διαφορά, έχοντας κατά νου ότι ο αγώνας που προηγείται, με τον ΠΑΟΚ, είναι ένας ακόμη τελικός και επίσης ότι ο Εργοτέλης θα είναι και στο δεύτερο ημίχρονο ένας πολύ σκληρός αντίπαλος. Καμμία σχέση δηλαδή με την ίδια ομάδα που είχε πνιγεί στο στεγνό Παγκρήτιο, όταν είχε υποδεχθεί τον Παναθηναϊκό. Πριν από όλα αυτά, όμως, θα παίξει μπάλα ο Βαγγέλης την Τρίτη στο ντέρμπι της Λίγκας και νομίζω ότι θα είναι… Μιραλάς!
 
Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε

Ιδού η… Κρήτη, ιδού και τα… πρακτικά!

Για όσα ξέρει ο Ευάγγελος Μαρινάκης σχετικά με την παρασκηνιακή δράση του Παναθηναϊκού στην περσινή αγωνιστική περίοδο, εύκολα μπορεί ο καθένας να υποψιαστεί ποιός ήταν ο βασικός πληροφοριοδότης του! Μιλάμε ότι είναι κουίζ για πολύ… αδύνατους λύτες.

Από όλους τους διαλόγους που κατέκλυσαν τις εφημερίδες τις τελευταίες ημέρες, εντός και εκτός του συμβουλίου της Λίγκας, αυτό που θα ήθελα να κρατηθεί είναι ο σχολιασμός από πλευράς διοίκησης του Ολυμπιακού σχετικά με την διαφορά ποιότητας που χωρίζει εφέτος τις δύο ομάδες (παρότι αυτή δεν αποτυπώθηκε στο αποτέλεσμα του πρόσφατου ντέρμπι ούτε αποτυπώνεται στη μικρή βαθμολογική απόσταση με τον αιώνιο, για λόγους που επίσης έχουν σχέση με όσα προβάλλει ο Ολυμπιακός για τα περσινά).

Το πρώτο και το καλύτερο που έχει να κάνει ο Ολυμπιακός είναι να συνεχίζει σε κάθε αγωνιστική να πείθει άπαντες για την εμφανή ανωτερότητά του. Ανεξαιρέτως απουσιών, ανεξαιρέτως διαιτητών και άλλων εξωγενών παραγόντων, ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να βγει από τη σωστή αγωνιστική ρότα στην οποία βρίσκεται, με νίκες και καλή απόδοση.

Ιδού η…  Κρήτη, λοιπόν, ιδού και τα… πρακτικά. Ας τους τα δώσουμε, να τα “διαβάσουν”, να τα “μελετήσουν” και να τα “εμπεδώσουν” για ακόμη μία φορά. Η αποστολή δεν είναι εύκολη, διότι τούτη τη φορά ο αντίπαλος αναμένεται να είναι πολύ πιο καλά προετοιμασμένος και αποφασιστικός σε σχέση με τον πρόσφατο εντός έδρας αγώνα του εναντίον του Παναθηναϊκού. Και, ως εκ τούτου, πολύ πιο επικίνδυνος. Όπως ακριβώς είχε συμβεί δηλαδή και στην… περσινή σεζόν, όπου πάλι ο Εργοτέλης είχε χάσει εύκολα στο Παγκρήτιο από τον Παναθηναϊκό και είχε ταλαιπωρήσει στο ίδιο γήπεδο τον Ολυμπιακό.

Η ομάδα θα έχει την Κρήτη σοβαρές ελλείψεις, αλλά όπως έχουμε σημειώσει, οι εναλλακτικές επιλογές είναι πλέον λύσεις εμπιστοσύνης. Ο κόσμος στην εξέδρα θα είναι ένα τεράστιο όπλο για την επίτευξη του στόχου και για ένα τρίποντο πολύ καθοριστικό ενόψει της συνέχειας που δυσκολεύει…

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε

Άλλη… θλάση κι άλλη… κλάση

Είναι σαφώς ανησυχητικό ότι ξαναμπαίνουν στη ζωή μας οι θλάσεις, με τις περιπτώσεις του Aριέλ Ιμπαγάσα και του Ραούλ Μπράβο, ξυπνώντας θλιβερές περσινές μνήμες όταν, ο ένας μετά τον άλλον, οι παίκτες έβγαιναν off.

Το θέμα θα πρέπει να προκαλέσει έναν έλεγχο ώστε να μη φτάσουμε πάλι σε σημείο να ανοίγουμε… φακέλους για τους τραυματισμούς, να ψάχνουμε τί και ποιός φταίει και κυρίως να μην έχουμε όλα τα όπλα στη φαρέτρα για τον στόχο της επιστροφής στον τίτλο.

Εδώ, πάντως, θα πρέπει να σχολιαστεί η σημαντική διαφορά που υπάρχει σε σχέση με την περσινή σεζόν. Είναι δεδομένο ότι ποσοτικώς το περσινό πρόβλημα ήταν πολύ μεγαλύτερο, όταν η ομάδα είχε φτάσει για μισή σεζόν να έχει έναν επιθετικό στο ρόστερ και να παίζει με συνθέσεις-αλχημείες. Είναι, όμως, εξίσου βέβαιο ότι ο φετινός Ολυμπιακός έχει την πολυτέλεια να αντέχει τέτοιες αναποδιές, διότι ο πλούτος του έμψυχου υλικού το επιτρέπει.

Η απώλεια παικτών σαν τον Μέλμπεργκ, τον Ιμπαγάσα ή τον Μπράβο εξακολουθεί να προκαλεί ανησυχία και προβληματισμό, δεν φέρνει όμως… συμφόρηση σε προπονητή και κόσμο. Η παρουσία αξιόπιστων παικτών σε κάθε θέση, όπως και η δυνατότητα πολλών άλλων να καλύψουν διαφορετικά πόστα εφόσον χρειάζεται, δίνει τη δυνατότητα στον Ερνέστο Βαλβέρδε να σκαρφίζεται λύσεις και να έχει επιλογές λογικής. Κι όχι να κοιτάζει απελπισμένος σε πάγκους και ακαδημίες για να συμπληρώνει αποστολές ή να γίνεται Χουντίνι για να φτιάχνει ανταγωνιστικές ενδεκάδες.

Για το ματς με τον Εργοτέλη που είναι ο πρώτος και μοναδικός στόχος της ομάδας μέχρι το Σάββατο, θα τα ξαναπούμε στην επόμενη επικοινωνία μας…

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε

Έπεισε μόνο στην τρίτη περίοδο

Άλλοι τον χαρακτηρίζουν πιο αργό από χελώνα, υπάρχουν κι εκείνοι που τον αποκαλούν τροχονόμο στην άμυνα. Ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του για τον Ράσο Νεστέροβιτς, όμως κανείς δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει ότι μαζί με τον Βασίλη Σπανούλη είναι οι πιο σταθεροί παίκτες του Ολυμπιακού από το πρώτο επίσημο ματς της χρονιάς με τον Πανελλήνιο, μέχρι τώρα με τη Σαρλερουά. Θα έλεγα και οι πιο συγκεντρωμένοι κάθε φορά που βρίσκονται στο παρκέ.

Όμως μπορούν δύο κούκοι να φέρουν την άνοιξη; Η απάντηση είναι “ναι”, αλλά σε αγώνες απέναντι σε ομάδες όπως η Σαρλερουά ή ο Πανιώνιος. Αλλά αν οι “ερυθρόλευκοι” βρουν μπροστά τους ισάξιο αντίπαλο ή κάποια σκληροτράχηλη ομάδα μακριά από το ΣΕΦ, τότε τί θα γίνει; Ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα αν μόνο οι Νεστέροβιτς και Σπανούλης (άντε και Γκόρντον που ανεβαίνει στα τελευταία ματς) τραβήξουν και οι υπόλοιποι παίζουν ” γύρω γύρω όλοι”; Νομίζω ότι ξέρετε όλοι τι θα γίνει. Θα επαναληφθούν τα καλά της Μπάμπεργκ.
 
Ο Ολυμπιακός νίκησε τη Σαρλερουά με 86-78, αλλά έπεισε μόνο στην 3η περίοδο. Τότε και μόνο τότε έβγαλε ενέργεια στο παρκέ, είδαμε συνεργασίες ψηλών κοντών με τον Σπανούλη οργανωτή και τον Ράσο αποδέκτη των πασων ακριβείας. Ο Γκόρντον έμοιαζε με το αρκουδάκι της Duracell, πανταχού παρών σε άμυνα κι επίθεση και οι “ερυθρόλευκοι” έβγαζαν υγεία κι ενέργεια στο παρκέ. Ο Σλοβένος σέντερ σημείωσε τους 12 από τους 18 του πόντους και ο Σπανούλης μοίρασε τις μισές από τις 8 ασίστ του. Αποδείχθηκε πως ο Ράσο είναι λίρα εκατό και ανίκητος στο low post, αν πάρει την μπάλα εγκαιρα και στο σημείο που πρέπει. Εξ ου και το 8/8 στα δίποντα!

Το ομαδικό μπάσκετ πρυτάνευσε, στην γ’ περίοδο, όπου όμορφα και απλά οι Πειραιώτες ξέφυγαν με 69-50 στο 32′. Πολύ λογικά ο Ντούσαν Ίβκοβιτς απέσυρε στον πάγκο τους κορυφαίους Σπανούλη και Νεστέροβιτς. Είχε στο μυαλό του ότι θα τους ξεκούραζε όλη την 4η περίοδο. Στο παρκέ βρέθηκαν οι Μπουρούσης, Μαυροκεφαλίδης, Πελεκάνος, Γκόρντον και Τεόντοσιτς. Κι αντί η διαφορά να πάει στο +25 έπεσε σε μονοψήφιο αριθμό, όπως και η πίεση του “Ντούντα”. Ο Σέρβος έφριξε με τις συνεχόμενες αμυντικές αδράνειες των παικτών του, έδειχνε να τα έχει περισσότερο με τον Μπουρούση και αναγκαστικά ξανάβαλε στο παρκέ τους Σπανούλη και Νεστέροβιτς. Ο Kill Bill άρχισε τα σλάλομ και ο Τεόντοσιτς ευστόχησε σε τραβηγμένες προσπάθειες για τρίποντο.

Η νίκη ήρθε, αλλά δικαίως ο Ίβκοβιτς ξεκαθάρισε στη συνέντευξη Τύπου ότι δεν γίνεται ο Ολυμπιακός να περιμένει συνεχώς τις προσωπικές ενέργειες των παικτών του, όπως τα τρίποντα του Τεόντοσιτς, για να παίρνει τους αγώνες. Κι έχει 100% δίκιο, γιατί θεωρεί πως το ιδανικό στο μπάσκετ είναι η ανάδειξη των ατομικών αρετών, μέσα από το ομαδικό παιχνίδι. Αυτή τη φιλοσοφία θέλει να περάσει. Δεν το έχει καταφέρει μέχρι στιγμής, αλλά είναι βέβαιο πως θα γίνει αργά ή γρήγορα.

Υ.Γ: Ο Γκόρντον αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για την προσαρμοστικότητά του. Ήρθε στον Ολυμπιακό ως δημιουργός και σκόρερ, αλλά υπό τις οδηγίες του Ίβκοβιτς μεταμορφώθηκε σε παίκτη-ελβετικό σουγιά, που εξακολουθεί να εκτελεί, όποτε του δίνεται η ευκαιρία, αλλά κυρίως κάνει τη βρώμικη δουλειά βάζοντας την ομάδα πάνω απ’ ὀλους. Θα ήταν καλό για τον Ολυμπιακό αν ακολουθούσαν μερικοί συμπαίκτες το παράδειγμά του.

Νίκος Παπαϊωάννου

Στην κατηγορία: Μπάσκετ | Tagged , | Σχολιάστε

Απλά σοβαρεύτηκε ο Ολυμπιακός

Η διαφορά του Ολυμπιακού στην Κηφισιά με τα τρία προηγούμενα παιχνίδια του, ήταν η σοβαρότητα που έδειξαν οι παίκτες του, περιόρισαν τα λάθη τους σε 21 (τα 8 στο πρώτο σετ) και κέρδισαν 3-0 την Κηφισιά, όπως και πέρυσι μετά το σερί δυο ηττών στην πρεμιέρα.

Τα περισσότερα λάθη λόγω άγχους έγιναν στο πρώτο σετ (6 χαμένα σερβίς), αλλά μετά καθάρισε το μυαλό και έδειξαν οι παίκτες ένα μέρος των δυνατοτήτων τους. Στο ξεκίνημα, ένας αλάνθαστος Γιαμπλόνσκι (5/5 επιθέσεις, 1 άσο, 1 μπλοκ) οδήγησε τον Ολυμπιακό στο 22-24 με μπλοκ στον Σάκι, ενώ αουτ του Βραζιλιάνου έκανε το 22-25. Στη συνέχεια, δεν υπήρχε πρόβλημα, παρά μόνο στο δεύτερο σετ, όταν μετά από 2 λανθασμένες υποδοχές του Κουζούνη, η Κηφισιά μείωσε σε 17-19. Ο λίμπερο εξάλλου ήταν και το πρόβλημα του Ολυμπιακού, αφού ήταν ευάλωτος στο φλότινγκ σέρβις (5 λάθη) και χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια, υπευθυνότητα, αλλά και αυτοσυγκέντρωση, ενώ καλό είναι να δοκιμασθεί και ο Μενέλαος Κοκκινάκης.

Και φυσικά δεν έγινε κάτι σπουδαίο με τη νίκη επι της Κηφισιάς, αφού χρειάζεται ένα σερί ως το τελευταίο ματς του πρώτου γύρου με τον Παναθηναικό για να αποκτήσει η ομάδα αυτοπεποίθηση και χαρακτήρα. Αν βέβαια ως τότε υπάρχει Παναθηναικός, αλλά και Ολυμπιακός…

Ο Ολυμπιακός την Τετάρτη μπαίνει στη μάχη του Τσάμπιονς Λιγκ, χωρίς ελπίδες διάκρισης και το ενδιαφέρον θα επικεντρωθεί όπως είναι φυσιολογικός το πρωτάθλημα. Μόνο έρανο δεν έκαναν στον Πειραιά για να βρουν τα έξοδα ταξιδιού στο Μαυροβούνιο, αφού η κατάσταση παραμένει απελπιστική.

Στέφανος Λεμονίδης

Στην κατηγορία: Βόλεϊ | Tagged , , , | Σχολιάστε

O Μιραλάς και η… κακομοιραλάς

Ο Κέβιν Μιραλάς είναι το πρόσωπο των ημερών με τις γκολάρες που βάζει, τη δαιμονιώδη φόρμα στην οποία βρίσκεται και την όλη συζήτηση που έχει ανοίξει σχετικά με την αγορά του από την Σεντ Ετιέν.

Ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του σχετικά με τις ρήτρες, με τους διαπραγματευτικούς χειρισμούς της διοίκησης ή του αλλοδαπού μάνατζερ του παίκτη, με προτροπές να τον κλείσουμε τώρα για να μην τον χάσουμε ή να τον έχουμε στην πριζα για να συνεχίσει να είναι διαόλου κάλτσα μέχρι να τον αγοράσουμε.

Πέραν της βεβαιότητας ότι για τη συγκεκριμένη περίπτωση απαιτούνται…χειρουργικές κινήσεις στην όλη τακτική που θα ακολουθήσει ο Ολυμπιακός, η αλήθεια σε τέτοιες περιπτώσεις είναι μία: το σπουδαιότερο για κάθε παίκτη υψηλού επιπέδου είναι να αγωνίζεται σε σύλλογο που τον ικανοποιεί και τον “φτιάχνει”.

Εφόσον ο Ολυμπιακός εξακολουθήσει να έχει ζεστό τον Μιραλάς και να τον κάνει να δηλώνει παντού ότι είναι «χαρούμενος στον Πειραιά, παίζει στη θέση που γουστάρει, έχει άριστη συνεργασία με τους συμπαίκτες και τον προπονητή, είναι σε μία ομάδα με επιθετικό στιλ ποδοσφαίρου και με μεγάλες φιλοδοξίες», τότε είναι σοβαρές και οι πιθανότητες να κρατήσει και να απολαμβάνει για χρόνια τις υπηρεσίες ενός τέτοιου παικταρά.

Από την άλλη, υπάρχει και μια εξίσου μεγάλη αλήθεια. Εφόσον μπει στη μέση κάποιος σύλλογος από τα μεγαθήρια της Ευρώπης και αποφασίσει ότι θα πάει να πάρει τον παίκτη, η πρακτική των μεταγραφικών υποθέσεων μας έχει δείξει ότι θα τον πάρει. Ακόμη και τότε, όμως, ο Ολυμπιακός με ευχαριστημένο εδώ τον Μιραλάς, πάλι κερδισμένος μπορεί να βγει.

Τούτη την εποχή, πάντως, μεγαλύτερη αξία για τον Ολυμπιακό, για τον Μιραλάς και για όλους μας έχει να μείνει η ομάδα συγκεντρωμένη στα δύσκολα. Ο Παναθηναϊκός κουτσά στραβά παραμένει ένα πόντο πίσω και έχει δύο σερί ματς στο ΟΑΚΑ, την ώρα που όλο “το σύμπαν” της Σούπερ Λιγκ έχει αρχίσει πάλι να στήσει αντι-Ολυμπιακό μπλοκ. Η ΑΕΚ θυμήθηκε μια εβδομάδα μετά το ματς ΠΑΟ-ΟΣΦΠ να κάνει επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Μαρινάκη επειδή είχε μπει στα αποδυτήρια του ΟΑΚΑ (μαζί με τον Γόντικα) για να μιλήσει στον Κάκο.

Προφανώς κάποιος τής το… θύμισε! Αλλά εδώ ο Αδαμίδης ξέχασε ότι λόγω του Μαρινάκη υπάρχει ακόμη ΑΕΚ, με το θέμα του γηπέδου το καλοκαίρι. Θα θυμόταν το άλλο;

Κατα το μεσημεράκι, με την πράσινη επιστολή, τα καταλάβαμε όλα…

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , | Σχολιάστε

Φουστέρ, ο χαμένος των… εκλογών!

Ο Φουστέρ δεν έχει την κλάση του Μιραλάς, δεν διαθέτει το φονικό ένστικτο του Πάντελιτς, δεν είναι εκρηκτικός σαν το Νέμεθ, δεν ξεσηκώνει τα πλήθη με τις ενέργειές του, δεν θα κερδίσει ποτέ διθυραμβικά σχόλια και πρωτοσέλιδους ύμνους.

Ο Ισπανός ως θερμή μεταγραφική επιλογή του Ερνέστο Βαλβέρδε και ως παίκτης που δύσκολα μπορεί να κάνει γκελ στην εξέδρα, είναι υποχρεωμένος (καταδικασμένος που λέγαμε παλιότερα) να δίνει τον καλύτερο εαυτό του σε κάθε ματς, ό,τι έχει και δεν έχει.

Ο προπονητής του Ολυμπιακού χρησιμοποιεί διαρκώς στην ενδεκάδα τον Φουστέρ διότι, όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, τον θεωρεί ιδανικό κομμάτι του συγκεκριμένου συστήματος που παίζει η ομάδα. Να πιέζει ψηλά, να μπλοκάρει από το ξεκίνημα της την προσπάθεια ανάπτυξης του αντίπαλου με πρέσιγκ στα μπακ, να συνδέει τους χαφ με τον σέντερ φορ, να δίνει τον τόνο στον επιθετικό ρυθμό της ομάδας και να βοηθάει στην εύρυθμη κυκλοφορία της μπάλας.

Η γκρίνια για τον Φουστέρ (και για το ότι δεν χρησιμοποιούνται περισσότερο άλλοι παίκτες μαζί με τον Μιραλάς) υπήρξε από τα πρώτα ματς και θα υπάρξει στα επόμενα. Κορυφώθηκε στο πρώτο παιχνίδι που πράγματι η απόδοσή του ήταν σε πολύ χαμηλά επίπεδα, καθώς ούτε καλά τρεξίματα είχε σε μεγάλα κομμάτια του αγώνα, ενώ δεν μπόρεσε να συνδράμει καθόλου στην παραγωγή φάσεων, με πολλά λάθη στις μεταβιβάσεις και με φανερή την έλλειψη προσαρμογής σε ενδεκάδα χωρίς Ντουντού και Ιμπαγάσα.

 

Ο Φουστέρ, όπως και κάθε άλλος ποδοσφαιριστής, δικαιούται να κάνει ένα κακό παιχνίδι, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ολοφάνερο πως δύσκολα θα δοθούν πιστώσεις, θα βρεθούν δικαιολογίες, θα υπάρξει στήριξη από την κερκίδα. Ο Βαλβέρδε έσπευσε να βοηθήσει ψυχολογικά τον παίκτη του, με δημόσιες μάλιστα δηλώσεις, εμφανίζοντας μία αγωνία να μην “χάσει” έναν ποδοσφαιριστή που θεωρεί ακρογωνιαίο λίθο στον μοντέρνο Ολυμπιακό που δημιουργεί.

Συμβουλές και παραινέσεις προς τον κόσμο ή τον Βαλβέρδε δεν χωρούν (για μικρότερη πίεση στους μεν ή για αλλαγή πλάνων του δε). Αυτά τα πράγματα είναι αδιαπραγμάτευτα.

Ο Φουστέρ με ένα γκολ, μία ασίστ και ένα δοκάρι σε εννιά συμμετοχές στο πρωτάθλημα δεν γεμίζει το μάτι και δεν σκορπίζει ενθουσιασμό. Είναι όμως κοινή παραδοχή ότι στα προηγούμενα οκτώ παιχνίδια ήταν χρησιμότατος στην ομάδα με διάφορους τρόπους και ασφαλώς αδικία να… καταψηφιστεί από μία κακή εμφάνιση.

Και σε καμμία περίπτωση δεν είναι… Όσκαρ.

Χρήστος Μεγγλίδης 

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε

Χαβάη!

Ο Ολυμπιακός έχει φτάσει σε σημείο να κερδίζει 5-0 ένα παιχνίδι στο οποίο έκανε την πρώτη φάση στο 34 (κι αυτή από ατομική ενέργεια και σπέσιαλ τελείωμα του πιο φορμαρισμένου παίκτη του) και με τους περισσότερους από τους μισούς ποδοσφαιριστές της ενδεκάδας σε μέτρια βραδιά! Απέναντι σε μια ομάδα που προερχόταν από μία πολύ σημαντική νίκη απέναντι στην ΑΕΚ και με θαυμάσια απόδοση…
 
Αυτή τη φορά, η ομάδα πήρε τη νίκη με το πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα της σεζόν, όχι τόσο χάρη στο μοντέρνο στιλ παιχνιδιού που εμφανίζει στη φετινή σεζόν, αλλά εξ΄αιτίας της μεγάλης κλάσης που έχουν οι ποδοσφαιριστές της. Το γκολ του Μιραλάς άλλαξε όλη την εικόνα του παιχνιδιού και απελευθέρωσε τον Ολυμπιακό, διότι-κακά τα ψέμματα-μέχρι τότε μας είχαν ζώσει όλους τα φίδια.
 
Η απουσία του Ιμπαγάσα και του Ντουντού ήταν καθοριστική στον τομέα της ανάπτυξης και κυρίως της κάθετης πάσας του Αργεντίνου που λύνει πολλά προβλήματα όταν ο αντίπαλος αμύνεται σωστά και παίρνει θάρρος. Ο Ουρτάδο και ο Γιάννης δεν πήγαν άσχημα ανασταλτικά και ειδικά ο Έλληνας μέσος είχε καλή παρουσία, ωστόσο δεν μπορούν να έχουν ούτε τις μπαλιές του Ιμπαγάσα ούτε τα χαρίσματα του Ντουντού. Συν τοις άλλοις, με τέτοιες απουσίες, βρήκε τη μέρα ο Φουστέρ να κάνει το χειρότερο παιχνίδι του στον Ολυμπιακό, ο Ριέρα και ο Φετφατζίδης είχαν μπλοκαριστεί καλά κι ο Μιραλάς αποκόπηκε από την ομάδα, μέχρι να το πάρει πάνω του και να τα… διαλύσει όλα!


 
Το γκολ του Τοροσίδη ήταν εξίσου καθοριστικό για να τα παρατήσει εντελώς ο Πανιώνιος και να γίνει το σόου του τελευταίου εικοσαλέπτου με τον Ολυμπιακό να βάζει τρία ακόμη τέρματα και να χάνει άλλα τόσα, αποζημιώνοντας τους φίλους του που ήταν εξίσου ευρηματικοί στις εξέδρες, με το σύνθημα για την… Σπιναλόγκα!
 
Ο Μάρκο το παστέλωσε πάλι μόλις μπήκε, ο Νέμεθ ήταν… Μιραλάκος, ο Φέτφα ανέβηκε κι ο Ριέρα αφιέρωσε τη γκολάρα στη γυναίκα του που καθόταν δίπλα στα… πεθερικά και είχε “τσιτώσει” που υποστήριζαν το μικρό αδερφάκι!
 
Ήταν μια αεράτη νίκη, μόνο που σε τέτοιες επιτυχίες καλό θα είναι να κοιτάμε και τα λάθη, να μην τα κουκουλώνουμε και να δουλεύουμε ώστε να διορθώνονται οι αδυναμίες (που στο πρώτο μέρος ήταν ορατές διά γυμνού οφθαλμού). Ο Βαλβέρδε σε κάτι τέτοια είναι ιδανικός.
 
Υ.Γ. Κιούση είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει… Ετοιμάσου, θα πάμε στη Χαβάη… 5-0!
 
Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , | Σχολιάστε

Η κλάση των Σπανούλη και Μπουρούση

Ενα πεντάλεπτο καλού μπάσκετ είναι αρκετό για να νικήσει ο Ολυμπιακός τον Πανιώνιο. Ομως το ερώτημα είναι για πόσο καιρό θα παίζουν με τη φωτιά οι “ερυθρόλευκοι”, κάθε φορά που παίζουν μακριά από το ΣΕΦ; Η ιστορία επαναλήφθηκε στη Νέα Σμύρνη και είδαμε εικόνα ανάλογη με τις εκτός έδρας αναμετρήσεις στην Θεσσαλονίκη με τον Αρη και στη Γερμανία με την Μπάμπεργκ. Μόνο που στο κλειστό της Αρτάκης, σε αντίθεση με το Μπάμπεργκ (όπως και στο “Αλεξάνδρειο”) ο Ολυμπιακός έφυγε με τη νίκη. Κι αυτό το οφείλει αποκλειστικά και μόνο στην κλάση ορισμένων παικτών του, που πήραν τον αγώνα με προσωπικές ενέργειες.

Αναφέρομαι κυρίως στον Γιάννη Μπουρούση, στον Τζαμόν Γκόρντον και στον Βασίλη Σπανούλη. Ο τελευταίος “κένταγε” σε όλο το παιχνίδι και ήξερε πότε να εξαπολύσει το… δηλητήριό του, θυμίζοντας κόμπρα. Ομως καταλυτική ήταν η παρουσία του Μπουρούση στην τελευταία περίοδο, όπου μπήκε αναγκαστικά μετά τον τραυματισμό του πύργου των Πειραιωτών, Ρἀσο Νεστέροβιτς. Διαδοχικά γκολ φάουλ του Καρδιτσιώτη σέντερ μετέτρεψαν το 59- 55 εις βάρος των “ερυθρολεύκων” σε 62- 59 υπέρ τους στο 33′.

Κάπου εκεί άλλαξε το μομέντουμ του αγώνα, όπου ο Πανιώνιος έδειχνε να έχει τον έλεγχο και να παρουσιάζει ένα μαχητικό πρόσωπο, στο ντεπούτο του Γιώργου Μπαρτζώκα. Ακολούθησαν άλλα δύο έμμεσα τρίποντα των Σπανούλη και Ματ Νίλσεν, που έφεραν το τελειωτικό χτύπημα, γράφοντας το 73- 64 στο 37′. Οσο για τον Γκόρντον; Επαιξε άμυνα για πέντε, τρέχοντας στο παρκέ σαν τον Θανάση Βέγγο, πιέζοντας τον Βούγιανιτς, κλέβοντας μπάλας και δίνοντας στον Ολυμπιακό την ευκαιρία να τρέξει όσο μπορούσε.

Η άμυνα (είπαμε κυρίως του Γκόρντον) είναι το μόνο θετικό που θα κρατήσει ο Ντούσαν Ιβκοβιτς από την αναμέτρηση είναι αυτό το πεντάλεπτο στην τελευταία περίοδο, όπου ο Ολυμπιακός έπαιξε σοβαρή άμυνα (στο όριο του φάουλ) κι εκμεταλλεύτηκε την υπεροχή του σε ταλέντο στην επίθεση.
Αν δεν ήταν κι αυτό το πεντάλεπτο ο Σέρβος τεχνικός θα έκανε κομματάκια το πινακάκι που ζωγραφίζει τα συστήματα. Παραλίγο να το πράξει στο τέλος της α’ περιόδου, όταν ο εκτός τόπου και χρόνου Μάρκο Κέσελ, έκανε βήματα.

Ποιος είδε τον Ιβκοβιτς και δεν τον φοβήθηκε. Χύμηξε πάνω στο νεαρό φόργουορντ του είπε μερικές κουβέντες στη γλώσσα τους και στη συνέχεια κοπάνησε με δύναμη το πινακάκι του στο παρκέ. Φυσικά ο Κέσελ, που επέστρεψε στη 12άδα μετά από δύο ματς, δεν ξανάπαιξε και δεν αποκλείεται να επιστρέψει στο ψυγείο.

Γενικώς ο Ολυμπιακός ήταν εκτός τόπου και χρόνου στο μεγαλυτερο διάστημα του αγωνα και ήταν φανερό ότι αιφνιδιάστηκαν από τον αλλαγμένο (προς το καλύτερο) Πανιώνιο. Οι Βούγιανιτς και Μπατής δημιουργούσαν σοβαρότατα προβλήματα, αφού φρόντιζαν η μπάλα να γυρνά συνεχώς, ενώ όλοι όσοι έμπαιναν στο παρκέ, από τον Αθανασούλα μέχρι τον Παραγυιό και τον Ιωάννου είχαν θετική συνεισφορἀ.

Κάπως έτσι ο Πανιώνιος ξέφυγε με 12 πόντους (31- 19) στο 13᾽, πήρε τα πάνω του και άρχισε να κοιτά τον Ολυμπιακό στα μάτια. Εκμεταλλεύτηκε και την αστοχία των “ερυθρολεὐκων” στα τρίποντα (4/ 15) και στις βολές (8 χαμένες) και είχε το ματς στον πόντο. Ας είναι καλά οι Σπανούλης (κατά κύριο λόγο) και Νεστέροβιτς που κρατούσαν τον Ολυμπιακό όρθιο, μέχρι την αντεπίθεση κοντά στα μέσα της τελευταίας περιόδου.

Ο Ιβκοβιτς θα έχει να πει πάρα πολλά στους παίκτες του στην επόμενη προπόνηση κι αφού δει το βίντεο της αναμέτρησης, το οποίο είναι βέβαιο ότι θα τον (ξανα)κάνει έξαλλο με την έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης που επέδειξαν στο μεγαλύτερο μέρος της αναμέτρησης.

Εν κατακλείδι η νίκη είναι αυτή που μετράει, γιατί είναι προτιμότερο να μαθαίνει νικώντας παρά χάνοντας. Ομως μια από αυτές τις μέρες, αν ο Ολυμπιακός συνεχίζει να παρουσιάζει τέτοιο πρόσωπο εκτός έδρας, είναι βέβαιο ότι θα την πατήσει.

Νίκος Παπαϊωάννου

Στην κατηγορία: Μπάσκετ | Tagged , , , , , | Σχολιάστε

Μυστήριο τρένο

Το πρώτο δίμηνο των επίσημων αγώνων του Ντένις Ρόμενταλ στον Ολυμπιακό απέχει πολύ σε ποιότητα απόδοσης από τις απαιτήσεις που υπάρχουν στην ομάδα για την προσφορά του Δανού εξτρέμ.
 
Ο 32χρονος ποδοσφαιριστής που έχει μόνιμη θέση στην Εθνική ομάδα της χώρας του με 103 συμμετοχές και σε λίγες μέρες ενδέχεται να ψηφιστεί κορυφαίος Δανός παίκτης του 2010 καθώς είναι μέσα στους τέσσερις υποψήφιους, είναι ο ίδιος παίκτης που έχουμε παρακολουθήσει να έχει έναν υποφερτό πρώτο μήνα στον Ολυμπιακό σε τμηματικές συμμετοχές και έναν τραγικό δεύτερο, με εμφανίσεις-εξαφανίσεις.
 
Ο Ρόμενταλ ήρθε στον Ολυμπιακό για να γίνει τρένο στη δεξιά πλευρά, αλλά προς το παρόν είναι ένα μυστήριο τρένο. Ας θυμηθούμε την έως τώρα πορεία του στους 9 επίσημους αγώνες του Ολυμπιακού: 

-Στην πρεμιέρα με τον Ηρακλή δεν έπαιξε καθόλου.
 
-Με την Κέρκυρα μπήκε αλλαγή στο τέλος και ήταν δραστήριος.
 
-Στις Σέρρες μπήκε και πάλι αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο και βοήθησε αρκετά.
 
-Με τον Αστέρα στην 4η αγωνιστική έπαιξε βασικός και έκανε το καλύτερο μέχρι τώρα παιχνίδι του.
 
-Εναντίον του Βόλου ξεκίνησε καλά στο πρώτο ημίωρο, έχασε μια μεγάλη ευκαιρία σε τετ-α-τετ, αλλά δεν είχε διάρκεια.


 
-Στην Ξάνθη ήταν εντελώς εκτός αγώνα.
 
-Με τον Άρη μπήκε αλλαγή και δεν έκανε τίποτα.
 
-Με τον Παναθηναϊκό δεν έπαιξε καθόλου.
 
-Με την Ηλιούπολη ήταν χειρότερος από κάθε άλλη φορά.
 
Σε επτά συμμετοχές, λοιπόν, ο Ρόμενταλ έχει κάνει ένα καλό παιχνίδι, ένα καλό ημίχρονο και από κει και πέρα τίποτε το ιδιαίτερο έως… ανυπαρξία.

Μια παρουσία που αν μη τι άλλο προκαλεί προβληματισμό και ερωτηματικά. Θέμα αδιαφορίας δεν μπορεί να τεθεί για έναν ποδοσφαιριστή που είναι απολύτως συνεπής στην πολυετή καριέρα του σε Αϊντχόβεν, Τσάρλτον, Άγιαξ και Εθνική Δανίας. Μια εξήγηση είναι η ανάγκη χρόνου προσαρμογής και μια πιο πειστική είναι ότι προέρχεται από μία γεμάτη σεζόν, με 28 ματς και 6 γκολ στον Άγιαξ και με πολύ καλή αλλά κοπιαστική παρουσία στο Μουντιάλ της Ν. Αφρικής (με γκολ κόντρα στο Καμερούν), η οποία είναι λογικό να του δημιουργεί προβλήματα στο ξεκίνημα της φετινής.
 
Το πιο πιθανό είναι ότι ο Ρόμενταλ θα συνέλθει στην πορεία της σεζόν και θα βοηθήσει περισσότερο, έτσι ώστε να ανταποκριθεί σε όσα περιμένει ο Ολυμπιακός από την κλάση του και να πάψει να μου τραγουδάει κάθε πρωί ο φίλος μου ο Σπυράκης στους ήχους του Ζαφείρη Μελά: “O ίδιος άνθρωπος που με γοήτευσε, ο ίδιος άνθρωπος μ’ απογοήτευσε”…
 
Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε