Ο Ολυμπιακός είναι ακόμα soft ομάδα. Να, το έγραψα και μου έφυγε ένα βάρος. Κουβαλάει τα περυσινά και προπερυσινά κουσούρια του, όπου στα εύκολα έμοιαζε με τον τιμωρό και στα δύσκολο με ζαλισμένο κοτόπουλο. Κι αν έχω άδικο είναι δεκτές οι ενστάσεις σας. Όμως, πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί μία ομάδα που πολλές φορές θυμίζει τα μεγαλύτερα παιδιά που τα βάζουν με τα μικρότερα και όταν έρθει η ώρα ν’ αναμετρηθούν με συνομήλικα, το βάζουν στα πόδια; Γιατί αυτό ακριβώς μου θυμίζει (και) ο φετινός (μέχρι στιγμής) Ολυμπιακός. Βρήκε τη Ρεάλ Μαδρίτης διαλυμένη διαδήλωση στην 1η αγωνιστική της Ευρωλίγκας και τη χτύπησε σαν χταπόδι στο ΣΕΦ. Μετά του αγρίεψε λίγο η Μπάμπεργκ στη Γερμανία κι έχασε με κάτω τα χέρια. Βεβαίως ακολούθησαν… περηφανείς θρίαμβοι επί των κατώτερων ομάδων όπως οι Μάλαγα (αγνώριστη), Ρόμα ( σκορποχώρι) και Σαρλερουά (αδύναμη μακριά από το Βέλγιο), μαζί με τους αντίστοιχους στην Α1 (πλην Πανιωνίου που τον νίκησε στο παρά πέντε) εις βάρος μέτριων (στην καλύτερη των περιπτώσεων) ομάδων.
Και ήρθε χθες το βράδυ το πρώτο προγραμματισμένο ματς (γιατί αυτό με την Μπάμπεργκ ήταν εκτός προγράμματος) με υψηλό βαθμό δυσκολίας. Όχι απέναντι στους Λέικερς, αλλά στη Ρεάλ που μία εβδομάδα νωρίτερα συνετρίβη στο Βέλγιο από τη Σαρλερουά με 67-49. Μέσα στην Μαδρίτη με τους Ισπανούς να είναι με το ένα πόδι στον… τάφο. Και τί έκανε ο Ολυμπιακός; Αντί να τους θάψει τους έδωσε χείρα βοηθείας και τους ανέστησε! Η ίδια Ρεάλ που στη Σαρλερουά δεν μπόρεσε να βάλει καν 50 πόντους, βρήκε τον Ολυμπιακό μπόσικο και του έριξε 82 στο κεφάλι! Κι αν υπάρχει κάποιος που έμεινε ικανοποιημένος από το ότι οι “ερυθρόλευκοι” κράτησαν τη διαφορά του α’ γύρου (+16), χάρη στο άστοχο τρίποντο του Χόρχε Γκαρμπαχόθα, θα πρέπει επειγόντως να συλληφθεί.
Γιατί κύριοι η ουσία είναι ότι ο Ολυμπιακός πήγε στην Μαδρίτη για τουρισμό, κι έφαγε και 14 πόντους από τη Ρεάλ που μέχρι στιγμής παραπαίει. Δηλαδή τι θα γίνει όταν θα πάει, πάλι στην Ισπανία στις 9 Δεκεμβρίου για να παίξει με την Μάλαγα και στις 13 στο Βέλγιο για να παίξει με τη Σαρλερουά; Τί θα άλλαξει σε 10 μέρες ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, που αν και δεν το έδειξε, έφριξε ο άνθρωπος, με την αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας του στο “Κάχα Μάχικα”; Κι εδώ που τα λέμε, όταν παίζεις με τη Ρεάλ στην Ισπανία, χρειάζεται ο προπονητής να πει στον παίκτη να είναι συγκεντρωμένος; Σοβαροί να είμαστε. Ο Ματ Νίλσεν με δύο λέξεις τα είπε όλα: “‘Ημασταν απαράδεκτοι”. Με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο, που έπαιξε και δεν ακούμπησε.
Πολύ απλά, οι παίκτες του Ολυμπιακού είχαν στο μυαλό τους την καβάτζα του +16 του αγώνα στο ΣΕΦ και άραξαν. Σου λένε, “δεν πρόκειται να χάσουμε με 17 κι αν μας κάτσει και νικήσουμε είμαστε μάγκες”. Αυτό μου έδειξε εμένα η αγωνιστική τους συμπεριφορά. Η αδιαφορία στην άμυνα, το εύκολο λάθος και γενικώς η περίφημη γλώσσα των σωμάτων τους. Με εξαίρεση τον Ράσο Νεστέροβιτς που προσπάθησε, τον Σπανούλη που επίσης πάλεψε, αλλά ήταν σε κακή βραδιά, υπήρχε κανένας άλλος; Άντε και ο Μαυροκεφαλίδης. Ο Τεόντοσιτς μήπως; Ό,τι έβαλε το έφαγε και με το παραπάνω. Ο Μπουρούσης; Λίγα πράγματα. Ο Κέσελ; Τα συνηθισμένα, δηλαδή τίποτε. Ο Παπανικολάου; Άχρωμος και άοσμος. Ο Γκόρντον; Τίποτε σπουδαίο. Ο Παπαλουκάς προερχόταν από 15νθήμερη απουσία και δεν κρίνεται.
Θα συμφωνήσω, για πολλοστή φορά, ότι είναι ακόμα νωρίς. Άντε κι ότι δεν χάλασε ο κόσμος αν δεν τερματίσεις στην πρώτη θέση του ομίλου. Όμως, καλώς ή κακώς ο Ολυμπιακός παίζει κάποια δυνατά ματς, τώρα αυτήν την εποχή. Όπως χθες κόντρα στη Ρεάλ και τον Δεκέμβριο με Μάλαγα και Σαρλερουά εκτός. Πρέπει αυτά τα παιχνίδια να τα παίρνει ή στη χειρότερη να παλεύει μέχρι τέλους για να τα πάρει. Για να συνηθίσει και να εθιστεί σε αυτά και την ψυχολογία τους.
Σε 40 περίπου μέρες θα πάει στο ΟΑΚΑ για να παίξει με τον Παναθηναϊκό, στο πρώτο ματς του Βασίλη Σπανούλη, κόντρα στην παλιά του ομάδα. Έτσι θα εμφανιστεί σε μία έδρα όπου χάνει πριν πατήσει στο παρκέ;
Πρέπει όλοι να σοβαρευτούν στο λιμάνι. Να αφήσουν τα “είναι ακόμα νωρίς και η σεζόν είναι μακριά” και να καταλάβουν ότι το δικαίωμα για να πηγαίνουν χαλαρά στην κανονική περίοδο και να φορτσάρουν στα πλέι οφς το έχουν μόνο οι ομάδες που ξέρουν να νικούν στα κρίσιμα και είναι εθισμένες στους τίτλους. Δυστυχώς ο Ολυμπιακός τα τελευταία 13 χρόνια είναι εθισμένος μόνο στις στα μεγάλα λόγια και στις υποσχέσεις…
Νίκος Παπαϊωάννου
