Είμαι υπέρ της άποψης πολλών ότι ο Ολυμπιακός θα πρέπει να ασχολείται με τα του οίκου του και να προχωρήσει στην υλοποίηση των δικών του πλάνων, ωστόσο δεν μπορεί να μείνει κανείς αδιάφορος μπροστά στις πολύ σοβαρές διοικητικές εξελίξεις στον Παναθηναϊκό που όπως και να το κάνουμε είναι ο αιώνιος αντίπαλος και όπως όλα δείχνουν θα είναι και φέτος ο μεγάλος αντίπαλος για την κατάκτηση των πρωτείων.
Σε μια πρώτη ανάγνωση, ο Βαρδινογιάννης έκανε ματ στους εσωτερικούς αντίπαλούς του καθώς είναι πλέον μονά-ζυγά κερδισμένος. Αν Βγενόπουλος και Πατέρας απαντήσουν θετικά, ο Τζίγγερ μένει στον Παναθηναϊκό με σημαντικό ποσοστό και αφήνει το κουμάντο και τα ζόρια στους άλλους. Αν κάνουν πίσω, τότε πάλι θα είναι από πάνω καθώς κρατάει την ΠΑΕ στα χέρια του και απαλάσσεται από την γκρίνια και την πίεση κόσμου και αντιπολίτευσης.
Όλα δείχνουν πλέον ότι Βγενόπουλος και Πατέρας δεν μπορούν να κάνουν πίσω, διότι μετά δεν θα μπορούν να αντικρίσουν όλους αυτούς που τους αποθεώνουν το τελευταίο διάστημα και κράζουν τον Βαρδινογιάννη. Θα είναι πλέον εντελώς αναξιόπιστοι στον κόσμο του Παναθηναϊκού εφόσον δεν δεχτούν να πάρουν… τσάμπα τις μετοχές του Τζίγγερ και τον έλεγχο της ΠΑΕ.
Είναι βέβαιο ότι με την παρουσία του Νικόλα Πατέρα στην προεδρία της ΠΑΕ Παναθηναϊκός το όλο σκηνικό στο ελληνικό ποδόσφαιρο θα γίνει ακόμη πιο ενδιαφέρον, όπως και η κόντρα του με τον φίλο του Ευάγγελο Μαρινάκη για την επικράτηση των αγαπημένων ομάδων τους.
Το θετικό που μπορεί να υπάρξει για το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι, με την επιστροφή Πατέρα στο προσκήνιο, να γίνει μία ειλικρινής συνεννόηση σε επίπεδο κορυφής Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, με σκοπό (πέραν του λογικού ανταγωνισμού για την τελική επικράτηση και τον τίτλο) να βελτιωθούν οι συνθήκες του ελληνικού πρωταθλήματος.
Οι καλές σχέσεις που έχουν Μαρινάκης και Πατέρας μπορούν να αποτελέσουν εγγύηση γι’ αυτό, αλλά καλύτερα να περιμένουμε διότι στο διοικητικό επίπεδο του πολυμετοχικού δεν ξέρει κανείς τι μπορεί να ξημερώσει…
Χρήστος Μεγγλίδης
