Ο Μίλος Τεόντοσιτς έχει δεχθεί τόνους λάσπης (από ανθρώπους, που χρόνια τώρα κάνουν το άσπρο-μαύρο) τα τελευταία τρία χρόνια που αγωνίζεται στον Ολυμπιακό. Ιδιαίτερα τον τελευταίο ένα μήνα, μετά τα επεισόδια στο τουρνουά “Ακρόπολις”, στην αναμέτρηση Ελλάδα-Σερβία. Η μεν Ελλάδα παρακολουθεί από τον καναπέ (ή την παραλία) την προημιτελική φάση του Μουντομπάσκετ (και τη συνέχεια του θεσμού, φυσικά) και η δε Σερβία ετοιμάζεται για το μεγάλο ημιτελικό της διοργάνωσης. Εμπαθείς άνθρωποι, υπερασπιστές του βρώμικου συστήματος που δεν λέει να αφήσει ήσυχο το ελληνικό μπάσκετ, προσπαθούν να μας πείσουν πως ο Μίλος είναι το κακό παιδί και πως αυτός φταίει για όλα. Ο 23άχρονος παικταράς, όμως, “μιλάει” εκεί που πρέπει: στο παρκέ.
Μετά τα όσα διαδραματίστηκαν στο τουρνουά “Ακρόπολις”, ο κ. Τσαρτσαρής, σαν άλλος Γιώργος Πεταλωτής (κυβερνητικός εκπρόσωπος, δηλαδή), είχε το θράσος (όντας απλά ένας παίκτης της Εθνικής ομάδας και όχι αρχηγός της) να στοχοποιήσει τον Σέρβο γκαρντ με “εμπρηστικές” και αντισυναδελφικές δηλώσεις. “Τα παιδιά που δημιουργούν προβλήματα και τρώνε ψωμί στην Ελλάδα” κ. Τσαρτσαρή, θα παίξουν ημιτελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος και δείχνουν την αξία τους στην Τουρκία. Ο 23άχρονος Μίλος Τεόντοσιτς και ο 22άχρονος Μάρκο Κέσελι. Και, βέβαια, ο μοναδικός Ντούσαν Ίβκοβιτς, που παραδίδει δωρεάν μαθήματα προπονητικής στην Τουρκία.
Ο Μίλος είναι ο ηγέτης της Εθνικής Σερβίας και του Ολυμπιακού. Ο “Ντούντα” έδωσε τα “κλειδιά” των “πλάβι” από πέρυσι (στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας, όπου έφτασαν μέχρι τον τελικό) στον Τεόντοσιτς και το ίδιο θα κάνει φέτος και στον Ολυμπιακό, όπου ο Σέρβος μαζί με τον Βασίλη Σπανούλη θα κρατούν την ερυθρόλευκη μπαγκέτα. Στα 23 του χρόνια, ο πολυτιμότερος παίκτης της περυσινής Euroleague είναι ο καλύτερος Ευρωπαίος μπασκετμπολίστας. Ηγέτης, με κρύο αίμα και “καρύδια”. Κόντρα στην Ισπανία, πήρε το τελευταίο σουτ ως ηγέτης που είναι, παρά το γεγονός πως είχε μέχρι εκείνη την στιγμή 1/8 τρίποντα. Τα στατιστικά πηγαίνουν περίπατο την κρίσιμη στιγμή. Όταν η μπάλα “καίει”, πηγαίνει στα χέρια αυτών που δεν φοβούνται να πάρουν το ρίσκο. Πηγαίνει στα χέρια αυτών που - όπως λέει και η μητέρα μου - το λέει η καρδιά τους. O μπαγάσας το έβαλε από τα εννέα μέτρα και υπό πίεση! Ο Τεόντοσιτς είναι ψυχρός εκτελεστής και παικταράς ολκής. Τέρμα η ιστορία. Προκαλεί δέος και φόβο, γι’ αυτό και το ενορχηστρωμένο σχέδιο εναντίον του δεν πουλάει, “μάγκες”… Συνεχίστε το “παραμυθάκι” με τον “Γιάννη Πλούταρχο του ελληνικού μπάσκετ” και αφήστε πια ήσυχο τόσο τον Μίλος όσο και τον Ολυμπιακό.
Πάμε τώρα στον Μάρκο Κέσελι. Πολλοί θα καταπιούν τη γλώσσα τους, αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Το παλικάρι διαθέτει σπάνιο σουτ. Το σπουδαίο νέο για τον Ολυμπιακό είναι πως το δείχνει και στο υψηλότερο επίπεδο, όπως είναι ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Το Μουντομπάσκετ της Τουρκίας είναι η πρώτη μεγάλη διοργάνωση στην καριέρα του. Όταν πετυχαίνεις πέντε τρίποντα σε έξι προσπάθειες σε έναν προημιτελικό, σημαίνει ότι αξίζεις. Κατά τη γνώμη μου, ευτυχώς που ο Νεμάνια Μπιέλιτσα αποφάσισε να συνεχίσει το μπάσκετ στην Κάχα Λαμποράλ. Bλέπουμε, άλλωστε, στην Εθνική Σερβίας ποιος παίζει τα κρίσιμα λεπτά στη βασική πεντάδα και ποιος κάθεται στον πάγκο.
Ο Κέσελι είναι αδίστακτος εκτελεστής, έχει φυσικά κλάσεις ανώτερο σουτ από τον Μπιέλιτσα και ήταν ο παίκτης που απουσίαζε από το έμψυχο δυναμικό του Ολυμπιακού. Μπορεί ο Μπιέλιτσα να διαθέτει μεγαλύτερη ποικιλία στο παιχνίδι του (π.χ. είναι καλύτερος αμυντικός και στο ένας εναντίον ενός), αλλά με συγχωρείτε: δεν θέλουμε άλλους παίκτες-εργάτες στον Ολυμπιακό που να κάνουν καλά (όχι άριστα) περισσότερες από μία δουλειές μέσα στο γήπεδο. Κάθε παίκτης έχει τη θέση του πάνω στο παρκέ και είναι υποχρεωμένος να υπηρετεί αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα. Το “τριάρι” μίας ομάδας πρέπει να είναι “δολοφόνος” από το τρίποντο. Πάει και τελείωσε! Να την πετάει και να τη βάζει στο καλάθι. Τόσο απλά! Ο Κέσελι είναι μόλις 22 ετών και έχει όλο το μέλλον μπροστά του για να βελτιώσει τις πτυχές του παιχνιδιού του και να γίνει ένας ολοκληρωμένος παίκτης. Προς το παρόν, διαθέτει ένα πολύ σημαντικό προσόν, που δεν είχε ο Ολυμπιακός τα προηγούμενα χρόνια στο “3″: είναι ένας ”killer” από τη θέση του σμολ φόργουορντ και “κολλάει” αφειδώς τρίποντα είτε εν στάσει, είτε ύστερα από σκριν, είτε μετά την ντρίμπλα.
ΥΓ: Όπως γράφω και στην ανασκόπηση του αγώνα ανάμεσα στη Σερβία και την Ισπανία: “σε διεθνές επίπεδο, με ξένους ρέφερι και ακριβοδίκαιη διαιτησία (με λάθη, αλλά εις βάρος και των δύο ομάδων, όπως είναι το φυσιολογικό), φαίνονται οι μεγάλοι παίκτες. Αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές και όχι οι σφυρίχτρες”.
Παναγιώτης Γκαραγκάνης
