Η σεζόν χωρίς Ευρώπη μοιάζει μακριά και άχαρη, αλλά είναι μία μεγάλη ευκαιρία για την πλήρη ανασυγκρότηση και την οριστική κάθαρση. Το πικάρισμα των πρασινοκίτρινων και άλλων χρωμοσωμάτων τόσο αηδιαστικό και ενοχλητικό, αλλά δεν μπορεί να μας αγγίξει όσο έχει πάει μέσα τους ο Ματ, ο Μήτρογλου και δεκάδες άλλοι πρωταγωνιστές βίαιων σκηνών των τελευταίων ετών. Το κάζο του Τελ Αβίβ και όλη η αγωνιστική πορεία σήψης δεν μπορεί να ξεχαστεί τόσο εύκολα, αλλά μπορεί να αποτελέσει το σημείο μηδέν από το οποίο θα ξεκινήσει η αντεπίθεση της αυτοκρατορίας.
Οι κινήσεις γίνονται σε χρόνο ρεκόρ. Δεν έχει διαστήματα περισυλλογής και αποφάσεις που δεν πρέπει να λαμβάνονται εν θερμώ. Ο συμπαθής και ευγενής κύριος Λίνεν δεν κάνει, τέλος. Ο νευρικός και άμυαλος Ντιόγκο δεν μπορεί, άλλη μία και τέλος. Τηλεφωνήματα και επαφές για το νέο προπονητή, αμέσως. Χουάντε Ράμος όπως όλα δείχνουν, Βαλβέρδε, Πελεγκρίνι, Μανθάνο, Άντιτς… Κάποιος από αυτούς τους (υψηλότατου επιπέδου) θα πληρωθεί καλά, θα λάβει εγγυήσεις, θα θελήσει να φέρει τις γνώσεις και την εμπειρία του, θα δουλέψει επαγγελματικά για να ξαναστείλει τον Ολυμπιακό εκεί που ήταν: μια για πάντα στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ.
Οι αστραπιαίες κινήσεις για την επιστροφή στην πραγματικότητα είναι απαραίτητο να έχουν και ανάλογη συνέχεια στην πρακτική που θα ακολουθηθεί για το χτίσιμο του πραγματικού Ολυμπιακού. Ο νέος τεχνικός το απόλυτο κουμάντο. Οι παίκτες μαστίγιο και καρότο. Ο επαγγελματισμός στο έπακρο, η αδιαφορία κομμένη από το κεφάλι, ο ωχαδερφισμός και η μετάθεση ευθυνών τέλος. Δεν έφταιγε μόνον ο Λίνεν, όπως δεν έφταιγε μόνον ο Ζίκο, ο Κετσπάγια. Το ξέρουμε καλά, κύριοι.
Η αποτυχία του αποκλεισμού είναι βαριά κι αχώνευτη. Οι πληγές θέλουν χρόνο για να επουλωθούν, ωστόσο αυτή η χρονιά αποτελεί τη μεγαλύτερη ευκαιρία του Ολυμπιακού για να ανασυνταχθεί, να αποκτήσει ξανά τη χαμένη νοοτροπία και να ξαναβρεί το δρόμο του. Με καθημερινή δουλειά και αντιμετώπιση του κάθε αγώνα και του κάθε εγχώριου αντίπαλου ως ευκαιρία βελτίωσης της ποιότητας, της αυτοπεποίθησης, ως επιστροφή της κυριαρχίας.
Στο Τελ Αβίβ τελειώνει αυτό το εφιαλτικό παραμύθι στο οποίο ο γίγαντας κοιμόταν. Από χτες το βράδυ ο Ολυμπιακός ξαναμπαίνει στον πραγματικό κόσμο. Το θηρίο ξύπνησε και θα το τρέμουν ακόμη περισσότερο όσοι τιποτένιοι ανύπαρκτοι τόλμησαν να το λοιδωρήσουν και να το ειρωνευτούν. Θα δείτε…
Χρήστος Μεγγλίδης
