Δεν μπορεί παρά να είναι ευχάριστο το ότι ο Ολυμπιακός μπαίνει σε ένα δρόμο και δεν παραμένει στην επικίνδυνη στασιμότητα του μεταβατικού σταδίου, από το τελευταίο διοικητικό συμβούλιο μέχρι της αποφάσεις της γενικής συνέλευσης.
Από τη στιγμή που το πιθανότερο είναι να μην υπάρξει θεαματική αλλαγή στο διοικητικό τοπίο μέχρι την ανάδειξη της νέας διοίκησης και αυτή να μοιάζει πάρα πολύ με την προηγούμενη, είναι λογικό να μπουν από τώρα τα πράγματα σε μία σειρά και οι κινήσεις να επιταχυνθούν για την ομάδα της νέας σεζόν.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης και οι συνεργάτες του έχουν μπροστά τους μία κινητοποίηση που έχει γίνει κατανοητό ότι δεν θα είναι πολυδάπανη, αλλά μπορεί και πρέπει να είναι έγκαιρη και εύστοχη.
Ο Ολυμπιακός ψάχνει άμεσα για προπονητή και πρέπει να έχει άμεσα προπονητή. Βαλβέρδε ή άλλος με προοπτική, πάντως κάποιος προπονητής.
Ο Ολυμπιακός ψάχνει άμεσα για παίκτες και θέλει έξυπνες και καλές κινήσεις. Θέλει τερματοφύλακες, θέλει έναν αντί-Ζεβλάκοφ, θέλει χαφ, θέλει ακραίους, θέλει και σέντερ φορ.
Ο Ολυμπιακός εξακολουθεί να χρειάζεται όχι μόνον παίκτες αλλά και συμπαίκτες. Ο χρόνος λιγοστεύει και η ελπίδα ότι θα βρεθεί η άκρη για να μπει η ΠΑΕ σε εποχή υγιούς πολυμετοχικότητας τρεμοσβήνει. Προσωπικά, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα απαισιοδοξίας ή έλλειψης εμπιστοσύνης ακόμη κι αν ο Σωκράτης Κόκκαλης συνεχίσει ολομόναχος την προσπάθεια. Από τη στιγμή, όμως, που ο ίδιος έκανε το άνοιγμα και ζήτησε συμπαραστάτες, πάει να πει ότι είναι απαραίτητο.
Για το λόγο αυτό (κι αφού επαναλάβω για πολλοστή φορά ότι επιχειρηματικές συμβουλές και οδηγίες σε επιχειρηματίες τέτοιου μεγέθους σαν κι αυτούς που είναι ή θέλουν να μπουν στον Ολυμπιακό, μόνον επηρμένος βλαξ πρέπει να είναι ο δημοσιογράφος που δίνει), το αίτημα παραμένει: προπονητής, παίκτες και συμπαίκτες…
Χρήστος Μεγγλίδης
