Ο Ολυμπιακός “κατάφερε” πολλά πράγματα στην Τούμπα και το πιο άμεσο ήταν ότι δεν αφήνει τον κόσμο του να κάτσει να δει ήρεμος και χωρίς άλλες σκέψεις τον τελικό του μπάσκετ.
Ο φετινός Ολυμπιακός που τρώει γκολ με κάθε απίθανο τρόπο και χάνει τις ευκαιρίες με επίσης μεγάλη εφευρετικότητα, σπάει και τη μία παράδοση μετά την άλλη. Δεν είναι μόνο ότι έχασε στην έδρα του ΠΑΟΚ για το πρωτάθλημα μετά από 13 χρόνια, αλλά είναι και κάτι άλλο τρομερό. Σε πέντε παιχνίδια του φέτος στην Θεσσαλονίκη, κατόρθωσε να χάσει τέσσερις φορές! Δύο από τον Άρη και μία από τον Ηρακλή και τον ΠΑΟΚ. Κι άλλη μια ήττα εκεί δίπλα, στις Σέρρες για το Κύπελλο…
Τώρα το ματς της Τετάρτης στο Φάληρο είναι τελικός και η νίκη έστω και με 1-0 είναι επιτακτική, τουλάχιστον για να κρατάμε εμείς την τύχη της πρωτιάς στα χέρια μας. Έστω, δηλαδή, να συμβεί ότι και στην προηγούμενη ήττα από τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα, πέρσι για το Κύπελλο πάλι με 1-0 από το γκολ του Κονσεϊσάο που το είχαμε ανατρέψει στο Καραϊσκάκη με τον Ματ στην παράταση.
Για το παιχνίδι, ίσχυσε αυτό που μονίμως γίνεται φέτος με τον Ολυμπιακό. Είναι στραβό το κλήμα, το τρώει κι ο γάιδαρος. Αντί να γίνει το 0-1 με τον Ντάρμπισιρ, γίνεται το 1-0 με ένα από τα πιο μεγάλα λάθη που έχει κάνει στην καριέρα του ο Νικοπολίδης, σαφώς ανεπίτρεπτο για την εμπειρία του. Κι από ‘κει και πέρα είδαμε να κάνει ο Ολυμπιακός μέχρι το ημίχρονο όσες ευκαιρίες έχουν κάνει μέσα στην Τούμπα όλες οι άλλες ομάδες μαζί στο πρωτάθλημα και να μην βάζει ένα γκολ. Είχα γράψει και τις προάλλες ότι απέναντι στον ΠΑΟΚ που δεν είχε αφήσει την ΑΕΚ και τον Άρη να μπουν επί 180 λεπτά στην περιοχή του, θα έπρεπε η μισή ευκαιρία να γίνει γκολ. Και έγιναν πέντε στο πρώτο ημίχρονο αλλά το κοντέρ δεν έγραψε τίποτα.
Στο δεύτερο ημίχρονο που ο ΠΑΟΚ γύρισε όλος πίσω, ο Ολυμπιακός δεν είχε βοήθειες με κάποιο σχέδιο από τον πάγκο του, αλλά εδώ που τα λέμε δεν υπήρχαν και λύσεις. Σε κάποιες κόντρες στην περιοχή του ΠΑΟΚ, λίγη κωλοφαρδία για εμάς δεν υπήρξε ως συνήθως, αλλά αυτά δεν μπορούν να είναι δικαιολογίες. Και τελικά, ευτυχώς που δεν μπήκε από την άλλη ένα δεύτερο γκολ καθώς ο ΠΑΟΚ θα μπορούσε να σκοράρει με το δοκάρι ή να πάρει (τέταρτο σερί σε βάρος του Ολυμπιακού!) πέναλτι στο χέρι του Μέλμπεργκ.
Η ήττα θα μπορούσε να αποφευχθεί αν δεν έκανε την γκάφα ο Αντώνης, αλλά δεν ήταν αυτή η μοναδική αιτία της. Όλη η ομάδα ευθύνεται, διότι οι αμυντικοί έγιναν στις λίγες επιθέσεις του ΠΑΟΚ παραμάζωμα από Μουσλίμοβιτς, Φιλομένο, οι χαφ έβγαιναν συνήθως δεύτεροι στην μπάλα και οι επιθετικοί δεν είδαν δίχτυα στις πολλές για τέτοιο ματς ευκαιρίες.
Το ματς της Τετάρτης θα είναι πολύ πιο δύσκολο από το σημερινό. Με εμφάνιση τύπου ΑΕΚ θα το πάρουμε, αλλιώς καλό καλοκαίρι στους εξωτικούς προκριματικούς προορισμούς του Γιουρόπα.
Χρήστος Μεγγλίδης
