Λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση Μαρινάκη, με το πεσκέσι των 2 εκ. ευρώ για νέο προπονητή τύπου Βαλβέρδε ή τον ίδιο τον Βαλβέρδε και την έκκληση του εφοπλιστή να ανταποκριθούν κι άλλοι εμπράκτως στο άνοιγμα Κόκκαλη, οι πρώτες σκέψεις δεν μπορούν παρά να είναι θετικές.
Προτού εκτιμηθεί από τους διοικούντες αυτή η αιφνιδιαστική κίνηση, προτού αναλυθεί από τους… αναλυτές, προτού… εξιχνιαστεί τί κρύβεται από πίσω ή αν δεν κρύβεται τίποτα, θα πρέπει να παραδεχτεί κανείς ότι πρόκειται για μία κίνηση (όχι απλώς καλής θέλησης αλλά) ουσιαστικής προσφοράς.
Πράγματι υπάρχουν απορίες για το πώς μπορεί να υλοποιηθεί μία τέτοια πρωτοβουλία, ενώ είναι επίσης προφανές ότι το πρόβλημα για τον Ολυμπιακό δεν είναι επί της ουσίας να δοθούν στη διοίκηση 1,5-2 εκατομμύρια για να έρθει γρήγορα ένας καλός προπονητής.
Η κίνηση Μαρινάκη είναι σαφέστατα προς τη σωστή κατεύθυνση, διότι δεν είναι μοναχά μία έμπρακτη ενέργεια ενίσχυσης του Ολυμπιακού. Αποτελεί κυρίως ένα μήνυμα ότι με ολυμπιακή ενότητα και επιχειρηματική συνεργασία (έστω και όχι σε μετοχικό επίπεδο), η ομάδα μπορεί να προχωρήσει σωστά και να ξαναβρεθεί εγκαίρως στον ίσιο δρόμο.
Αποτελεί, το κυριότερο, μία νέα προσπάθεια προσέγγισης μεταξύ των ανθρώπων που μπορούν να στρέψουν ξανά τον Ολυμπιακό προς τα πάνω, διότι αυτό που μετράει τούτη την ώρα είναι η σύμπνοια και η εξαφάνιση κάθε επιθετικής συμπεριφοράς ή δημόσιας κόντρας.
Μακάρι να είναι η απαρχή μιας εκτενέστερης συνεργασίας, μακάρι να βρεθούν δίοδοι ώστε να είναι υλοποιήσιμη αυτή η συνεργασία και μακάρι να έχει νόημα αυτή η πρωτοβουλία Μαρινάκη. Δεν εννοώ, επαναλαμβάνω, ότι ο εν λόγω παράγοντας πληρώνει τα λεφτά για το νέο προπονητή, αλλά ότι ανοίγει την πόρτα για να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες - απαραίτητες για την ομάδα μας - συμμαχίες.
Θα επανέλθουμε…
Χρήστος Μεγγλίδης
