Στις 29 Σεπτεμβρίου ο Αντώνης Νικοπολίδης έκανε μία από τις σπουδαιότερες εμφανίσεις της καριέρας του στο Emirates και απέσπασε τον θαυμασμό του Αρσέν Βενγκέρ και των αστεριών της Άρσεναλ, γνωρίζοντας ακόμη ένα κύμα αποθέωσης στην Ελλάδα από τον Τύπο και τον κόσμο. Σε ηλικία 38,5 ετών.
Έξι μήνες αργότερα στο Μπορντό, στα 39 του, ο Νικοπολίδης είχε δύο λανθασμένες τοποθετήσεις στα φάουλ του Γκουρκίφ και (παρότι στο ίδιο ματς έσωσε δύο τετ-α-τετ με ενέργεια εικοσάρη) αντιμετωπίστηκε υπερβολικά άδικα από μεγάλη μερίδα δημοσιογράφων και οπαδών του Ολυμπιακού. Ο έφηβος του Λονδίνου έξι μήνες νωρίτερα, έγινε ξαφνικά απόμαχος διότι - λέει - δεν μπορεί να πηδήξει ούτε εφημερίδα και διότι έχασε την αλτικότητά του.
Σε μία περίοδο απόφασης για το αν θα συνεχίσει και την επόμενη χρονιά, ο Νικοπολίδης επέστρεψε (σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες της πτήσης Μπορντό-Αθήνα) κατηφής και απογοητευμένος από την Γαλλία, με χαμηλό ηθικό και πίκρα για τα λάθη που έκανε και για την κριτική που δέχτηκε.
Σε μία τέτοια φάση, θεωρώ ότι είναι απόφαση πρώτης προτεραιότητας στον Ολυμπιακό να γίνει άμεσα συζήτηση ανανέωσης του συμβολαίου με τον κορυφαίο Έλληνα τερματοφύλακα όλων των εποχών και η καλύτερη δυνατή προσπάθεια εκ μέρους του Ολυμπιακού να πειστεί ο Αντώνης ότι πρέπει για ακόμη ένα χρόνο να συνεχίσει να παίζει μπάλα και να είναι ο βασικός γκολκίπερ της ομάδας.
Λάθη όπως αυτά στη Γαλλία ή όπως στο γκολ του Σκόκο και στο Χαριλάου, ο Νικοπολίδης έκανε και στα 25 του και στα 30 του και στα 35 του. Αν ήταν έτσι, θα έπρεπε από τότε να είχε κατηγορηθεί για έλλειψη… αλτικότητας, να τα είχε παρατήσει και να μην τα είχε… πηδήξει όλα στην πορεία της θρυλικής καριέρας του. Να μην είχε πάρει μισή ντουζίνα πρωταθλήματα με τον Ολυμπιακό, να μην είχε πάρει το ευρωπαϊκό με την Εθνική, να μην είχε ξεπεράσει τις 100 ευρωπαϊκές εμφανίσεις.
Πολύ πιο δύσκολες στιγμές στην καριέρα του ο Νικοπολίδης τις έχει ξεπεράσει και βγήκε πιο δυνατός, όπως το “σταύρωμά” του από άσχετους και Παναθηναϊκούς όταν είχε δεχτεί την τεσσάρα από την Τουρκία στο Καραϊσκάκη. Σε αυτό το κρίσιμο για τον Ολυμπιακό σταυροδρόμι, στο πέρασμα από μία αποτυχημένη χρονιά στην ανάκαμψη και στην επιστροφή προς την κορυφή, η ομάδα δεν έχει την πολυτέλεια να διαθέτει Νικοπολίδη απογοητευμένο. Χρειάζεται Νικοπολίδη ηγέτη και μπροστάρη αντεπίθεσης. Χρειάζεται Νικοπολίδη αποφασιστικό, όπως ακριβώς (ακόμη και στην κακή βραδιά του) άρπαξε την μπάλα από τα πόδια του Τσαμάκ προτού ο σταρ της Μπορντό καταλάβει τί είχε συμβεί.
Για μένα, ο Νικοπολίδης πρέπει να στηριχθεί πρώτα απ’ όλα από τον ίδιο τον εαυτό του (όπως έχει αποδείξει ότι ξέρει πολύ καλά να το κάνει) και εν συνεχεία να αποφασίσει μαζί με τον Ολυμπιακό ότι θα είναι ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας και στη νέα χρονιά, μαζί και οδηγός, σύμβουλος και δάσκαλος των υπόλοιπων ικανών νεαρών γκολκίπερ που πρέπει να έχει ο Ολυμπιακός ώστε να προετοιμαστεί ομαλά η διάδοχη κατάσταση.
Ο βασικός στόχος του Ολυμπιακού είναι πλέον να ξανακουνήσει και του χρόνου του Τσάμπιονς Λιγκ το σεντόνι. Και η πρώτη μεταγραφή του καλοκαιριού πρέπει να είναι του Αντώνη.
Χρήστος Μεγγλίδης
