Ωραία περνάμε πάλι. Οι πρεσβευτές ζουν στη νιρβάνα της μεγαλειώδους πρόκρισης στους… 16 του Γιουρόπα Λιγκ, ο Σισέ βάζει γκολ και βρίζει τον Ντομενέκ, ο Νίνης βάζει μπαρούτι στη Ρόμα και κάνει μπαρούτι τον Βούτσινιτς, η Πανάθα παίρνει τα πέναλτι αέρα στην Ευρώπη (κι εμείς ένα πήραμε τότε με τη Ρόζεμποργκ και το χάσαμε), ο Ντόνι θα διηγείται κάποτε στα εγγόνια του ότι έφαγε έξι γκολ σε ενάμιση ματς από μια ελληνική ομάδα, ο Τότι και ο Τόνι έβλεπαν έκθαμβοι από την εξέδρα τον Βύντρα και τον Μαρίνο να πανηγυρίζουν και άλλες τέτοιες μεγάλες στιγμές…
Ας επιστρέψουμε τώρα στην πεζή πραγματικότητα, σε αυτή που οι Νέρωνες, οι κολοσσιαίοι και οι Ιούλιοι Καίσαρες θα ξαναγίνουν από ατΡΩΜΗτοι… Ατρόμητοι! Και θα ελπίζουν ότι την Κυριακή στο Φάληρο θα πάρουν κι άλλα δώρα από τον Ντόνι. Από τον… Γκιόργο Ντώνη! Και θα ελπίζουν ότι θα βγουν του… Σπανού τα γένια και θα κόψει ο Ατρόμητος πόντους, όπως έκανε κι ο Εργοτέλης τις προάλλες, ώστε να γίνει κάποιο θαύμα και στις 21 Μαρτίου στο ΟΑΚΑ να πάνε με διαφορά μεγαλύτερη των τριών βαθμών.
Γιατί ξέρουν καλά ότι αν συμβεί αυτό και η απόσταση ασφαλείας τους δεν είναι μεγαλύτερη των τριών βαθμών, δεν θα υπάρχει καμμία ασφάλεια. Γιατί ξέρουν καλά ότι ακόμη και ο φετινός Ολυμπιακός (ο κουτσουρεμένος, ο καταπονημένος, ο κακώς προπονημένος, αυτός που έκανε στη σεζόν περισσότερες μεταγραφές προπονητών παρά παικτών, ο ελλιπής, ο χωρίς Γκαλέτι και Ντουντού, ο με σέντερ φορ μόνο τον Μήτρογλου στη μισή περίοδο, ο “απάραγκος”, ο “απέναλτος”, ο χωρίς αποβολή αντιπάλου, ο σχεδόν αποκλεισμένος από τους 8 του ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ που πάντως έχει αποκλείσει από το ΤΣΑΜΠΙΟΝΣ ΛΙΓΚ την προσεχή αντίπαλό τους στο Γιουρόπα Λιγκ), αυτός ο Ολυμπιακός θα τους κάνει να τρέμουν για έναν ακόμη χαμένο τίτλο, αν μπει στο ΟΑΚΑ στις 21 Μαρτίου με διαφορά μικρότερη ή ίση των τριών βαθμών.
Γι΄αυτό τα μάτια μας δεκατέσσερα στο παιχνίδι της Κυριακής, όπως και στα δύο επόμενα. Να πάρουμε τα τρία παιχνίδια με τις ελληνικές ομάδες και μετά να πάμε να παίξουμε με τους Ευρωπαίους κατακτητές της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Σαν τον Αννίβα στις πόρτες τους…
Χρήστος Μεγγλίδης
