Τελικά στην Κρήτη δεν ήταν καρμπόν το αποτέλεσμα του αγώνα της Τρίπολης. Ήταν ματς καρμπόν όλης της φετινής σεζόν του Ολυμπιακού, με τα λάθη, τα άγχη και τις αδράνειες που έχουν φέρει την ομάδα δεύτερη και να κυνηγάει την κορυφή.
Ακριβώς την ώρα που το μπάσκετ σήκωνε την κούπα, στο ποδόσφαιρο μας πήρε και μας σήκωσε. Όλη η αμυντική γραμμή της ομάδας “συνωμότησε” σε μία πρωτοφανή αδράνεια για να βάλει το γκολ ο Εργοτέλης και να χαθούν δύο βαθμοί, που ειδικά αν περάσει ο Παναθηναϊκός από την Τούμπα μπορεί να είναι οι πλέον καθοριστικοί για την τελική απώλεια. Θα με πείτε εκτός τόπου και χρόνου έως και μαλάκα, αλλά εγώ μετά το 1-1 έτρεμα μη φάμε και το δεύτερο σε καμμιά αντεπίθεση, διότι μετά ακόμη και με Χ στην Τούμπα το πουλάκι θα είχε οριστικά πετάξει.
Αυτό που έγινε στην Κρήτη δεν μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει σοκ, διότι το σοκ είχε ξαναγίνει και με τον Ηρακλή στο Φάληρο και στα Γιάννενα. Πόσο μάλλον, όταν σε όλο το δεύτερο ημίχρονο ο Εργοτέλης έριχνε προειδοποιητικές βολές κι εμείς πιστέψαμε ότι ο Αντώνης θα τα έπιανε όλα και θα διόρθωνε κάθε γκάφα. Ε να που δεν τα κατάφερε σε αυτή την κωλοφάση, στην οποία ο Ζεβλάκοφ άφησε να βγει η σέντρα, ο Μέλμπεργκ έχασε τον πρώτο παίκτη, ο Ντομί έχασε την κεφαλιά από τον Μπαλάφα και στον Μπόυντιμιρ δεν ήταν κανείς. Καληνύχτα…
Το ματς χάθηκε στο πρώτο ημίχρονο με τις πολλές ευκαιρίες που δεν έγιναν γκολ και με αυτή στο ξεκίνημα του δεύτερου από τον Ντάρμπισιρ, ο οποίος όπως και στην Καβάλα έγινε μοιραίος. Από κει και πέρα, η ομάδα σταμάτησε, ο πάγκος δεν βοήθησε, οι αλλαγές αν και είχαν λογική δεν βοήθησαν (κάθε άλλο) και το κακό έγινε.
Όπως ο Ολυμπιακός είχε την κορυφή στα χέρια του και τη χαράμισε τον Γενάρη μέχρι σημείου να θεωρηθεί ξεγραμμένος, έτσι και τώρα είχε την τύχη στα χέρια του αν έκανε μόνο νίκες έως το τέλος και την πέταξε στη θάλασσα δίπλα στο Παγκρήτιο. Τώρα πάλι περιμένει τα δώρα των άλλων, μόνο που το πράγμα έχει στενέψει απελπιστικά.
Ο Εργοτέλης έπαιξε μάγκικα και μπράβο του. Αν δεν είχε φάει… επτά γκολ φέτος από τον Παναθηναϊκό, θα ήταν δυο φορές μάγκας.
Χρήστος Μεγγλίδης
