Τώρα που είναι πάλι στα πάνω τους ο Ντάρμπισιρ κι ο Μήτρογλου, θεωρώ ότι είναι μια καλή ευκαιρία του Ντιόγκο να ξαναγίνει Ντιόγκο και του Ολυμπιακού να ξανακερδίσει τον Ντιόγκο.
Εμένα προσωπικά, δε με απασχολεί ποιός πρότεινε τον Βραζιλιάνο ή τον Άγγλο, αν ο Μήτρογλου πήρε τρία ή έξι κιλά, όταν ήταν τραυματίας, αν δικαιώνεται ο τάδε ή ο δείνα. Πιστεύω, ότι πάνω από όλους δεν ασχολείται με όλα αυτά ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, διότι τον Ντιόγκο τον χρυσοπλήρωσε, τον Ματ επίσης, ενώ τον Μήτρογλου τον πίστεψε όσο κανείς.
Ο Ντιόγκο, λοιπόν, είχε φέτος σοβαρά προβλήματα, για τα οποία είτε έχει ευθύνη είτε όχι. Τα ξέρουμε όλοι και δεν χρειάζεται να τα επαναλαμβάνουμε. Αυτή την περίοδο, βάσει της απόδοσής του αλλά και της απόδοσης των άλλων δύο σέντερ φορ, δικαιωματικά είναι η τρίτη επιλογή ακόμη κι αν ο προπονητής αποφασίσει να παίξει με δύο κυνηγούς στην ενδεκάδα.
Τί μπορεί να κάνει τώρα ο Ντιόγκο; Μπορεί να τα βάψει μαύρα, να βγάλει ακόμη πιο πολλά νεύρα, να τον πάρει ακόμη πιο από κάτω και να συνεχίσει αυτή τη φθίνουσα πορεία της καριέρας του. Μπορεί, όμως, να πεισμώσει, να δουλέψει καλύτερα στις προπονήσεις δίχως την πίεση των αγώνων και την πρεμούρα να αποδείξει ότι είναι εδώ, να του κάνει καλό ο πάγκος, να επιστρέψει σταδιακά σε καλή κατάσταση, ξεπερνώντας τα προβλήματα της μακράς αποχής και κάποια στιγμή να γυρίσει στο επίπεδο που τον πρωτογνωρίσαμε στον Ολυμπιακό. Με τον δυναμισμό του, τις μπούκες του, το παλικαρίσιο παιχνίδι και τα γκολ του.
Τί μπορεί να κάνει τώρα ο Ολυμπιακός; Μπορεί να βοηθήσει τον ποδοσφαιριστή προς τη δεύτερη κατεύθυνση, να τον ενισχύσει ψυχολογικά, να δείξει ότι τον εμπιστεύεται, να προστατεύσει την επένδυσή του και να δουλέψει ώστε να ξανακερδίσει τον Ντιόγκο “της Μπενφίκα”. Αλλιώς, μπορεί να αρχίσει να ψάχνει ενδιαφερόμενους για πώληση-κοψοχρονιά και να κοιτάξει πώς θα περιορίσει τη χασούρα από αυτή την πολυδάπανη μεταγραφή.
Παίκτης και ομάδα οφείλουν, λοιπόν, να φροντίσουν για το (κοινό) συμφέρον τους…
Χρήστος Μεγγλίδης
