Στη Νέα Σμύρνη μπορεί να πει κανείς ότι ο Ολυμπιακός έκανε ένα είδος υπέρβασης! Όχι φυσικά επειδή νίκησε τον Πανιώνιο, αλλά γιατί κατόρθωσε να φύγει χαμογελαστός από ένα παιχνίδι που είχε πολλές ομοιότητες με τις φετινές αναποδιές που (μαζί με όλα τα άλλα γνωστά… αυτογκόλ) τον κατατρέχουν. Η ομάδα στη φάση της αποβολής του Ντάτολο αντιμετωπίστηκε ως ο τελευταίος συγγενής του πρωταθλήματος, παίκτες της αποχωρούσαν τραυματίες από το γήπεδο και όλα έδειχναν ότι στο τέλος κάτι θα γινόταν και θα στράβωνε το αποτέλεσμα. Ο Ολυμπιακός ούτως ή άλλως ξεμένει από δυνάμεις από κάποιο σημείο κι έπειτα, πόσο μάλλον όταν παίζει με δέκα. Τελικά η προβολή του Στολτίδη αποκρούστηκε από τον Νικοπολίδη, δεν έγινε δηλαδή ακόμη ένα απρόοπτο χαρακίρι και δεν χάθηκαν κι άλλοι τσάμπα βαθμοί.
Τα θετικά από το συγκεκριμένο ματς είναι ότι μετά από καιρό ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε στο γήπεδο με ένα σοβαρό πλάνο, καλά απλωμένος και δίχως ακραίες επιλογές προσώπων και θέσεων. Επίσης, η ομάδα μπήκε με αποφασιστικότητα στο παιχνίδι, κατάφερε επιτέλους μετά από καιρό να βάλει ένα γρήγορο γκολ και έδειξε μέχρι το τέλος μεγάλη μαχητικότητα παρά τις διάφορες αντιξοότητες και την συνήθη απώλεια δυνάμεων.
Ας δούμε αυτή τη νίκη και την αγωνιστική παρουσία της ομάδας ως ένα μικρό πρώτο βήμα για να αλλάξει το κλίμα και να υπάρξει καλύτερη συνέχεια στο υπόλοιπο της περιόδου. Τα προβλήματα δεν θα πάψουν να συνοδεύουν αυτή την (από την αρχή κακώς καμωμένη) σεζόν, αλλά ο Ολυμπιακός δεν έχει αυτή τη στιγμή άλλο δρόμο από το να συνεχίσει με νίκες πάθους και ψυχής, δίχως να ασχολείται με το τι κάνουν οι υπόλοιποι, αν φερ’ ειπείν ο ΠΑΟ παίρνει ή χάνει βαθμούς, αν ο ΠΑΟΚ είναι στο πλάι, μπροστά ή πίσω. Συνθήματα για αντεπιθέσεις και μεγάλα λόγια δεν είναι αυτά που έχει ανάγκη τώρα ο Ολυμπιακός, παρά μόνο σωστή δουλειά σε κάθε πόστο για να προχωρήσει το πράγμα όσο διορθωμένο μπορεί να γίνει.
Όσο για τον Ντάτολο: Αυτή η πρώτη (σε ενδεκάδα) εμπειρία του από τον μαγικό κόσμο του ελληνικού πρωταθλήματος, δεν ευνοεί την προσπάθεια πώρωσης του πολύ καλού Αργεντίνου ποδοσφαιριστή με τον Ολυμπιακό. Αυτό, όμως, μπορεί να δουλευτεί με τον χρόνο, όπως βέβαια και να γίνει μάθημα για τον παίκτη ώστε να είναι πιο ψυλλιασμένος στα επόμενα παιχνίδια…
Χρήστος Μεγγλίδης
