Υπάρχει άλλος δρόμος από το να βάλουν όλοι κάτω το κεφάλι, από τον πρόεδρο μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο, να βρουν τρόπους ώστε ο Ολυμπιακός να ξαναγίνει η ομάδα που μάθαμε (και μας καλόμαθε) τα τελευταία χρόνια;
Υπάρχει άλλος δρόμος από το να γίνουν ουσιαστικές κινήσεις ενίσχυσης σε όλα τα πόστα ώστε ο Ολυμπιακός να γίνει πάλι ισχυρός μέσα κι έξω από το γήπεδο;
Υπάρχει άλλος δρόμος από το να μην απογίνει αυτό το κακό που ζούμε και βλέπουμε εδώ κι ένα μήνα μέσα στους αγωνιστικούς χώρους;
Υπάρχει άλλος δρόμος από το να επιχειρηθεί όσο είναι δυνατόν πλέον το συμμάζεμα της ομάδας για τη συνέχεια της περιόδου ώστε να δοθεί η μάχη για τη δεύτερη θέση και να δοθούν με αξιοπρέπεια οι αγώνες με την Μπορντό;
Υπάρχει άλλος δρόμος από το να μπει επιτέλους ένα σοβαρό σχέδιο δράσης ώστε να ξεκινήσει από το καλοκαίρι μια νέα προσπάθεια, δίχως λάθη, καθυστερήσεις, παραλείψεις, κακές επιλογές και υπεροψία από όλους μας;
Αν πιστεύει κάποιος ότι μπορεί να υπάρξει άλλος δρόμος, ας το πει δίχως κραυγές, υστερίες, πισωγυρίσματα και απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για ανθρώπους με τα όποια λάθη και κακές εκτιμήσεις τους έδωσαν στον Ολυμπιακό για χρόνια μεγάλες χαρές και στιγμές περηφάνιας.
Το έγραψα και χτες το βράδυ, μέσα στη θολούρα από το χάλι του αγώνα με τον ΠΑΟΚ: Ο πρώτος στόχος όλων στον Ολυμπιακό δεν μπορεί να είναι άλλος από τη μεταμόρφωση του εκτρώματος που παρουσιάζεται τον τελευταίο μήνα στην ομάδα. Αυτό δεν μπορεί να γίνει άμεσα, άμεση όμως μπορεί να είναι η προσπάθεια και ο σχεδιασμός.
Αυτό που περιμένουν και εύχονται οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού δεν είναι να χάσει ένα πρωτάθλημα σε δεκαπέντε χρόνια. Είναι να μην αντέξει αυτήν την απώλεια, να συντριβεί από το βάρος μιας αποτυχίας και να επιστρέψει στην εποχή του λίθου και του κορνέ. Αυτό κανένας από εμάς δεν πρέπει και δεν θα το επιτρέψει.
Χρήστος Μεγγλίδης
