Όταν πέρυσι ο Ολυμπιακός ανακοίνωνε τη μεταγραφή του Τζος Τσίλντρες, η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου σε μία ώρα και όχι σε 80 ημέρες που είχε χρειαστεί κάποτε ο Φιλέας Φογκ. Οι φίλοι της ομάδας υποδέχτηκαν τον «Chilli» ως τον μεσσία που είχε αναλάβει να φέρει εις πέρας το έργο που κανείς δεν είχε ολοκληρώσει τα τελευταία 10 χρόνια, να οδηγήσει τους ερυθρόλευκους στη δική τους γη της επαγγελίας, να πάρει έναν τίτλο.
Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα ο Τσίλντρες από παικταράς έγινε ο τύπος με το αστείο μαλλί, αυτός που δεν μπορεί να σουτάρει από τα τρία μέτρα, που μπορεί μόνο να καρφώσει και να τρέξει στον αιφνιδιασμό όποτε επέτρεπε κάτι τέτοιο ο Γιαννάκης και δεν τραβούσε χειρόφρενο η ομάδα. Αποτελεί ίδιον του Έλληνα να απομυθοποιούμε σε χρόνο dt οτιδήποτε πιστεύαμε. Αν δει κανείς τα περυσινά νούμερα του Τσίλντρες και κυρίως την αγωνιστική του συμπεριφορά δε θα έχει άδικο να πει ότι δε συνάντησε τις προσδοκίες της ομάδας και του κόσμου της.
Φέτος όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει. Ο Τζος είναι απλά ο καλύτερος παίκτης του φετινού Ολυμπιακού, έχει βελτιώσει πολλά πράγματα στο παιχνίδι του και εδώ θα αναλύσουμε το πως και το γιατί.
Άλλος παίκτης
Ο Τσίλντρες χώλαινε πολύ στο μακρινό του σουτ πέρυσι, θυμάμαι μετά το πρώτο ματς της περυσινής Ευρωλίγκας με αντίπαλο την Τάου όπου ο Ολυμπιακός είχε διαλύσει τους Βάσκους ο Αμερικανός τσαντισμένος με την απόδοσή του βγήκε στην κεντρική σάλα και έκανε 500 σουτ. Γενικά η έξτρα προπόνηση δε σημαίνει τιμωρία για αυτόν, είναι κάτι σαν μέρος της δουλειάς (part of the game που λένε και στη χώρα του). Σκέφτηκε πολύ απλά, «το μπάσκετ είναι η ζωή μου, αυτό που θα μου δώσει χρήματα. Τί δεν κάνω καλά; Δε σουτάρω. Ωραία θα το βελτιώσω». Τόσο απλή σκέψη την οποία όμως δε κάνουν πολλοί παίκτες.
Ο Αμερικανός έχει φέρει στην Ελλάδα τον προσωπικό του προπονητή, τον οποίο είχε στο high school που πήγαινε και προπονείται εντατικά τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα, ξέχωρα η προπόνηση με την ομάδα. Θα σας πω κάτι κι αν θέλετε το πιστεύετε, όποτε έχω βρεθεί στο Σ.Ε.Φ (όχι για αγώνα), ο Τσίλντρες είναι εκεί, μούσκεμα στον ιδρώτα με μία μπάλα στα χέρια. Στη ζωή μας τίποτα δεν είναι τυχαίο. Όσο δουλεύεις τόσο βελτιώνεσαι. Ο Τσίλντρες εκτός από το σουτ του έχει βελτιώσει και την επιθετική του νοοτροπία, δηλαδή μοιάζει πιο αφηνιασμένος στην επίθεση, θέλει πλέον να παίρνει περισσότερες προσπάθειες, τις απαιτεί. Αυτό βέβαια έχει φέρει μία μικρή χαλάρωση στα αμυντικά του καθήκοντα και είναι λογικό, ψηλά στον αέρα είναι σούπερ αμυντικός, αλλά χαμηλά δείχνει να «κλέβει» περισσότερο σε σχέση με πέρυσι τουλάχιστον.
Ίσως ο καλύτερος Αμερικανός στην Ευρώπη
Κλείνοντας θα σας εκφράσω δύο ακόμη απόψεις μου γύρω από τον Τσίλντρες και αν θέλετε τις συζητάμε.
Ο Τζος Τσίλντρες αυτή τη στιγμή είναι μέσα στους τρεις καλύτερους Αμερικανούς που αγωνίζονται στην Ευρώπη, μαζί με τον Τράιαν Λάνγκτον (ΤΣΣΚΑ Μόσχας) και τον Κλέι Τάκερ (Μπανταλόνα). Παρεμπιπτόντως αν δεν έχετε δει τον Τάκερ, κάντε το γρήγορα. Αυτός με το αστείο μαλλί τσαντίστηκε και αποφάσισε να αποδείξει ποιος είναι, τι μπορεί να κάνει. Θα τα έχει καταφέρει μόνο αν κατακτήσει κάτι με τον Ολυμπιακό και θα τα έχει καταφέρει με την έξτρα προπόνηση.
Θεωρώ ότι ο Τσίλντρες δε θα μείνει του χρόνου στον Ολυμπιακό, αν και έχει έναν ακόμη χρόνο συμβόλαιο. Ο Αμερικανός έχει το δικαίωμα της επιλογής και πιστεύω πως με τη φετινή χρονιά που κάνει, θα επιστρέψει εκεί που ανήκει, στο ΝΒΑ.
Υ.Γ. Πολλές φορές έκανα αναφορά στη έξτρα προπόνηση του Τσίλντρες και μου ήρθε μία φράση ενός Αμερικανού προπονητή «The difference between ordinary things and extraordinary things is that little… extra».
Κωνσταντίνος Μελάγιες
