Ποιος είναι ο πραγματικός Ολυμπιακός; Αυτός που είδαμε με τον Παναθηναϊκό; Αυτός που είδαμε με την Παρτίζαν ή κάτι ενδιάμεσο; Εγώ δε ξέρω την απάντηση, γνωρίζω όμως ότι οι δυνατότητες της ομάδας είναι αυτές που έδειξε στο ΣΕΦ. Το έδειξε άρα μπορεί, αυτές είναι οι δυνατότητες του και δεν πρέπει να επιλέγει παιχνίδια όπως δήλωσε ο Κλέιζα. Ο Ολυμπιακός με αυτή τη νίκη ενίσχυσε την ψυχολογία του, έφτιαξε τη σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο του που δικαιολογημένα γκρίνιαζε, απέκτησε βαθμολογικά οφέλη, αλλά πάνω από όλα κέρδισε την ηρεμία του για δυο-τρεις μήνες, διάστημα που πρέπει να δουλέψει για να διορθώσει τις αδυναμίες του.
Εξαιρετικό ξεκίνημα
Ο Ολυμπιακός ξεκίνησε πολύ δυνατά τον αγώνα χρησιμοποιώντας για μία ακόμη φορά σωστά τα χέρια του στην άμυνα και κλέβοντας μπάλες ή αλλάζοντας την πορεία της, επίσης χρησιμοποίησε πολύ σωστά, τι σωστά δηλαδή, τέλεια τα τέσσερα πρώτα φάουλ της περιόδου. Με την είσοδο του Σπανούλη παρατηρήθηκε κακή άμυνα στην αδύνατη πλευρά και οι ερυθρόλευκοι το πλήρωσαν αφού ο Σπανούλης βρήκε ρυθμό με lay up.
Η πίεση συνεχίστηκε αναγκάζοντας τον Παναθηναϊκό να υποπέσει σε 12 λάθη στο πρώτο ημίχρονο. Το κακό για την ομάδα του Ολυμπιακού ήταν ότι συνεχίστηκαν οι άστοχες βολές. Επαγγελματική ομάδα σε ντέρμπι δε νοείται να έχει ποσοστό 53% στο ημίχρονο. Βολές, ριμπάουντ και λάθη είναι οι λεπτομέρειες που κρίνουν τον τελικό νικητή.
Το κοντό σχήμα δεν πήγε καλά
Κάποια στιγμή στο 13ο λεπτό ο Γιαννάκης χρησιμοποίησε χαμηλό σχήμα με 4άρι τον Βασιλόπουλο, είχε στο μυαλό του να πιέσει ακόμη περισσότερο και να πετύχει κάποιο εύκολο καλάθι σε αιφνιδιασμό, αλλά ο Παναθηναϊκός έπαιξε εκείνη την ώρα με Τσαρτσαρή και Μπατίστ, έγινε ένα γρήγορο 3-0 και άλλαξε πάλι το σχήμα ορθώς.
Ο αρχηγός πήρε το όπλο του
Ο Παναγιώτης Γιαννάκης ξέρει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ομάδα στο διάστημα της 3ης περιόδου και πολύ έξυπνα ξεκίνησε στην πεντάδα Παπαλουκά και Τεόντοσιτς μαζί, για να αντεπεξέλθουν στην πίεση των παικτών του Ομπράντοβιτς. Ο Παπαλουκάς όμως ήταν ο απόλυτος ηγέτης στο 3ο δεκάλεπτο. Ο Τεό έπαιζε pick ‘n’ roll συνέχεια με τον αμυντικό του να μένει πίσω από το σκριν. Μέχρι και πεσμένος καλάθι έβαλε στην εκπνοή των «24» στην 4η περίοδο. Αποτέλεσμα ήταν 3/3 πανομοιότυπα τρίποντα από τον αρχηγό του Ολυμπιακού (πάντως ο ΠΑΟ όλα τα χρόνια με αυτόν τον τρόπο τον αντιμετωπίζει) και το +13 (52-39). Το κακό ήταν όμως ότι σε ένα λεπτό ο Παναθηναϊκός με αιφνιδιασμούς μείωσε σε 52-46. Οι Πειραιώτες έπρεπε σε εκείνο το σημείο να είναι πιο προσεκτικοί, να κάνουν τα ομαδικά φάουλ που είχαν να δώσουν και να μη χάσουν τόσο εύκολα τη διαφορά.
Καινοτομία του Ολυμπιακού
Ο Ολυμπιακός είχε μια τεράστια καινοτομία στην επίθεσή του, πάσαρε περισσότερο από ότι ντρίπλαραν οι παίκτες του. Όταν μετέφεραν την μπάλα με πάσα δημιουργούνταν πιο εύκολα τα ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα και οι επιλογές ήταν σχεδόν τέλειες (κι ας μην έμπαιναν όλα τα σουτ). Υπήρχαν και στιγμές βέβαια που ζάλιζαν την μπάλα με την τρίπλα και συνήθως η επιλογή ήταν κακή.
Κλειδί του αγώνα
Διαβάστε στατιστική, ξαναδείτε το παιχνίδι όσες φορές θέλετε, κλειδί του αγώνα δεν ήταν κανένας παίκτης, καμία φάση, κανένα τρικ. Κλειδί της νίκης του Ολυμπιακού ήταν η θέληση για την κατάκτησή της. Και ξέρετε γιατί; Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΠΕΤΥΧΕ 12 ΚΑΛΑΘΙΑ ΚΑΙ ΦΑΟΥΛ, άσχετα αν τις μισές βολές τις πέταξε στα σκουπίδια. Θέλετε κι άλλο κλειδί; Να σας δώσω. Τα περισσότερα σουτ ψυχολογίας μπήκαν, μέχρι και πεσμένοι στο παρκέ τα έβαζαν (Παπαλουκάς), ο Κλέιζα από τη γωνία τρίποντο χωρίς ισορροπία, χωρίς κάποιο σύστημα. Αυτή είναι η διαφορά. Η ψυχολογία.
Με λένε Κωνσταντίνο Μελάγιες και όχι Ιωάννη Μελλισανίδη να κάνω κωλοτούμπα. Ο Ολυμπιακός έχει προβλήματα που καλείται να λύσει. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης πρέπει να διαχειριστεί αυτό το υλικό αρχής γενομένης από το ματς του ΣΕΦ με τους πράσινους. Ο Παναθηναϊκός ήταν κακός, οι ερυθρόλευκοι τον έκαναν να μοιάζει έτσι όμως. Βέβαια αν γυρνούσαμε τους ρόλους ο Παναθηναϊκός θα έριχνε 20 πόντους στο κεφάλι, δε κατάλαβα το λόγο της χαλάρωσης στο τελευταίο λεπτό, άσχημα θα ήταν να νικούσαν με 15 πόντους; Δεν είναι ανάγκη με αυτή τη νίκη να πετάνε στα σύννεφα, ίσα ίσα που αυξήθηκαν οι απαιτήσεις του κόσμου γιατί απέδειξαν ότι όταν παίζουν σαν ομάδα δύσκολα σταματιούνται.
Υ.Γ. Η παραμονή του Τσίλντρες παρά την απώλεια του πατέρα του είναι τεράστια μαγκιά του Αμερικανού και μπράβο του. Δεν το έκανε επειδή είναι επαγγελματίας, ούτε επειδή χρυσοπληρώνεται. Το έκανε γιατί έτσι ένιωθε, γιατί δεν ήθελε να «πουλήσει» τους συμπαίκτες και τους προπονητές του. Ο Τζος Τσίλντρες ενέπνευσε ολόκληρο τον Ολυμπιακό στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό.
Κωνσταντίνος Μελάγιες
