Χιλιάδες απολαυστικές σκέψεις έρχονται στο μυαλό μετά από ένα ακόμη μεθύσι νίκης με τους συγκεκριμένους. Για τη νέα τεσσάρα που παραλίγο να έρθει και να έχουν ένα γκολάκι για κάθε εισαγγελέα! Για τον Τεν Κάτε που δεν ήθελε τον Μέλμπεργκ γιατί δεν κατεβάζει την μπάλα! Για όσα κατέβασε η κούτρα τους όλη την εβδομάδα για να κάνουν μπάχαλο το ματς και τελικά έφυγαν πάλι με απόδειξη. Για τη μάχη που έδωσαν να… φτάσουν στο γήπεδο. Για την καθυστέρηση στον αγώνα ώστε να είναι σε ώρα για ακατάλληλα. Για τις ποδιές του Ζαϊρί στους Μουντιαλικούς μπακ. Για τις πιστολιές του Μήτρογλου που αφού έδειξε ο «αλήτης» τα πιστόλια του στους Σαριέγκηδες πήγε μετά και τα έδειχνε και στις σουίτες!
Αλλά, ρε παιδιά, δεν αξίζει να είμαστε χαχαχουχα και γελάκια επειδή απλώς ο Ολυμπιακός πρόσθεσε ακόμη μία νίκη επί του Παναθηναϊκού στις τόσες πολλές αυτής της ιστορίας. Αξίζει να πούμε ένα μπράβο στους συντελεστές αυτής της νίκης και να σκεφτόμαστε την επόμενη μέρα που πρέπει να βρει τον Ολυμπιακό ακόμη πιο δυνατό.
Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στον Ζίκο γιατί ούτε τουρίστας είναι ούτε κάθεται πάνω στο όνομά
του. Μαθαίνει από τα λάθη του, κάνει συνεχώς προσπάθεια να μάθει την ομάδα, δίνει επιθετικό πνεύμα ακόμη και σε μία ομάδα που δεν έχει επιθετικούς.

Πολλά μπράβο στον Ολυμπιακό γιατί νίκησε τον επίδοξο πρωταθλητή στα λόγια, χωρίς έξι βασικούς παίκτες και με άλλους τρεις νοκ άουτ την ώρα του αγώνα. Μας τα έπρηξαν όλη την εβδομάδα με τη γρίπη του Καραγκούνη και το πάθος του να παίξει για να φέρει το διπλό στην Παιανία. Είχε Η1Ν1 ο Κάρα (να είναι πάντα καλά ο άνθρωπος) και τελικά είχε Ηττα2-Νίκη0 (και ποτέ) η ομάδα του! Όλοι οι άλλοι ήταν εκεί και έχασαν πεντακάθαρα γλιτώνοντας την συντριβή από τον Ολυμπιακό χωρίς Γκαλέτι, Τοροσίδη, Ντιόγκο, Ντάρμπισιρ, Στολτίδη, Λεντέσμα και με τραυματισμούς μέσα στο ματς των Ραούλ Μπράβο, Ζεβλάκοφ, Λεονάρντο. Χωρίς 9 παίκτες, παραλίγο να γράψει νέα τεσσάρα!
Πολλά μπράβο στον Ζαϊρί γιατί κάποιοι από εμάς τον έβγαλαν άχρηστο και λίγο για τον Ολυμπιακό. Πολλά μπράβο στον Μήτρογλου, γιατί όχι απλώς παίζει μόνος του στην επίθεση εδώ και δύο μήνες, όχι απλώς καρφώνει τα γκολάκια σχεδόν σε κάθε ματς, αλλά μας ξινίζει επειδή τα πανηγυρίζει X-MEN ή επειδή δεν παίζει όπως ο Ντρογκμπά κι ο Ιμπραΐμοβιτς. Έλεος…
Ο Ολυμπιακός σε συνθήκες νοσοκομείου, χωρίς βασικές επιλογές σε καίριες θέσεις, με τον βασικό αντίπαλό του να έχει κάθε δυνατό σπρώξιμο από διαιτητές και φορείς είναι πρώτος ξανά στο πρωτάθλημα και μια ανάσα από τους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ.
Όλοι αυτοί οι ήρωες του φθινοπώρου έχουν ακόμη λίγα ματς μπροστά τους για να ολοκληρώσουν το μικρό ή μεγάλο θαύμα. Θα τα καταφέρουν γιατί είναι μάγκες και δεν χρειάζονται ούτε την αποθέωσή μας ούτε την αφ’ υψηλού κριτική μας. Μόνο λίγη ενίχυση χρειάζονται τον χειμώνα κι όλα θα είναι ακόμη καλύτερα από τη σημερινή υπέροχη βραδιά…
Χρήστος Μεγγλίδης
