Ο Ολυμπιακός πήρε μια νίκη σε μια καυτή έδρα και απέναντι σε μια ομάδα που δε διαθέτει σπουδαίο ρόστερ αλλά είναι ΟΜΑΔΑ. Οι ερυθρόλευκοι για 26 περίπου λεπτά δεν ήταν καλοί, οι γηπεδούχοι είχαν τον απόλυτο ρυθμό του παιχνιδιού, ωστόσο μίλησε η κλάση αυτής της ομάδας.
Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι
Ο Ολυμπιακός πέρυσι στους πρώτους τέσσερις – πέντε μήνες αν θυμάστε είχε το τραγικό πρώτο δεκάλεπτο στο τσεπάκι του. Πολλά περυσινά ματς ξεκινούσαν με την αντίπαλη ομάδα να ελέγχει απόλυτα το ρυθμό του είτε βλέπαμε την Μπαρτσελόνα, είτε τα Τρίκαλα. Φέτος λοιπόν δεν έχει ξεφύγει από αυτές τις κακές συνήθειες ο Ολυμπιακός. Έτσι και με τον ΠΑΟΚ στην Πυλαία βρέθηκε να χάνει με 7-0 και μετά με το δίδυμο Παπαλουκά – Τεόντοσιτς στο παρκέ βρήκε η ομάδα λίγο ρυθμό, βοήθησε και το σκοράρισμα του Κλέιζα και έτσι προηγήθηκαν με 26-17.
Νεκρό οκτάλεπτο
Η απουσία του Μπέβερλι λόγω τραυματισμού σημαίνει πολλά μα στο συγκεκριμένο παιχνίδι σήμαινε ότι Τεόντοσιτς και Παπαλουκάς θα έπαιζαν πολύ περισσότερο χρόνο (να αναλογιστούμε ότι φέτος παίζει με 2 «κοντούς» ο Ολυμπιακός πολύ ώρα). Όταν ο Σέρβος αντικαταστάθηκε ξεκίνησε μία «πλημμύρα» στην επίθεση, χωρίς καθαρό μυαλό, με τις περισσότερες επιλογές να είναι κακές και με τους ερυθρόλευκους να βρίσκουν δύσκολα στόχο. Μαζί με την επίθεση, υπήρξε και μία χαλάρωση στην περιφερειακή άμυνα με αποτέλεσμα ο ΠΑΟΚ να πάρει σκορ έξω από τα 6,25μ και οι ομάδες να πάνε στα αποδυτήρια με τους γηπεδούχους στο +5.
Time out?
Άλλο περυσινό ελάττωμα που εμφάνισε ο Ολυμπιακός είναι ότι στο 3ο δεκάλεπτο ο ΠΑΟΚ έτρεξε μεγάλο σερί 7-0 (από 40-35 σε 47-35). Στο 36 ο Μονρόε έκανε περίπατο στη ρακέτα του Ολυμπιακού για να κάνει το 51-39, οι ερυθρόλευκοι δεν είχαν ρυθμό αλλά και πάλι ο Παναγιώτης Γιαννάκης δεν κάλεσε time out. Θα είμαι ειλικρινής, μέχρι εκείνη τη στιγμή απορούσα κι εγώ για αυτή την επιλογή του προπονητή, αλλά η συνέχεια τον δικαίωσε. Οι παίκτες του δε χρειάστηκαν time out για να διορθώσουν σιγά σιγά την κατάσταση. Παράτησαν τα σουτ τριών πόντων (έχτισαν καινούριο κλειστό) και έκαναν διεισδύσεις με αποτέλεσμα να κερδίζουν φάουλ και να πηγαίνουν στη γραμμή των βολών από όπου και ισορρόπησαν το ματς σε 54-55. Ο Γιαννάκης δικαιώθηκε λοιπόν για την επιλογή του να μην καλέσει time out και μην πιστέψετε ότι συνέβη τυχαία, δεν ήταν.
Μίλησε η ποιότητα των παικτών
Όταν αρχίσουν τα δύσκολα μετράει η ποιότητα των παικτών και η συνήθειά τους στη νίκη. Να ξεκινήσουμε από το δεύτερο. Η νίκη είναι μία συνήθεια, όπως και η ήττα. Αν κερδίζεις, σταματάς να φοβάσαι ότι θα χάσεις. Ακόμη και στη δύσκολη στιγμή θα πιστεύεις ότι θα νικήσεις και ο Ολυμπιακός το έχει αυτό πλέον. Αν κάνεις απανωτές ήττες συμβαίνει το αντίθετο, φτάνει το ματς στα τελευταία λεπτά και φοβάσαι ότι θα χάσεις. Η ποιότητα των παικτών δε χωράει πολύ συζήτηση αφού είναι δεδομένη, απλά αυτό επιβεβαιώθηκε ακόμη μία φορά.
Υ.Γ. Το θέμα Ουέιφερ θα απασχολήσει το επόμενο editorial.
Κωνσταντίνος Μελάγιες
