Από χείλη έμπειρου παράγοντα έχω ακούσει και κρατήσει ότι «από τα δέκα πράγματα που συμβαίνουν σε μια υπόθεση, τα δύο βγαίνουν στη δημοσιότητα και με τον κίνδυνο να είναι ολίγον διαστρεβλωμένα».
Υπό την αίρεση, λοιπόν, ότι δεν γνωρίζουμε όλα όσα έχουν συζητηθεί και συμφωνηθεί, θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε θετική για τον Ολυμπιακό αυτή την επικείμενη σύμπραξη Κόκκαλη-Λαυρεντιάδη.
Με μια πρώτη ματιά, ο Ολυμπιακός έχει μόνο να κερδίσει από τη συνεργασία ενός πολύπειρου και επιτυχημένου στα πράγματα του ποδοσφαίρου παράγοντα που έχει γράψει πολύτιμη ιστορία και προσφορά σε τίτλους και ευρώ στο σύλλογο κι ενός ανερχόμενου και πολύ εύρωστου επιχειρηματία που είναι διατεθειμένος να συμβάλλει οικονομικά στην εταιρεία.
Δεν γνωρίζω (και μπορώ να πω ότι προσωπικά ελάχιστα ενδιαφέρομαι) κατά πόσο ισχύουν διάφορες βαρυσήμαντες αναλύσεις, σχετικά με τα μελλοντικά σχέδια του Κόκκαλη γύρω από τον Ολυμπιακό και του Λαυρεντιάδη γύρω από τα έσοδα του Καραϊσκάκη. Ούτε είμαι σε… θέση να κριτικάρω (και μάλιστα με περισσή ευκολία), αν ο Κόκκαλης έκανε επιχειρηματικά σωστό ή λάθος με τη συγκεκριμένη συμφωνία ή αν ο Λαυρεντιάδης δεν ασχολείτο με το ποδόσφαιρο και με τον Ολυμπιακό και ξαφνικά θα γίνει Love-red-ιάδης!
Εφόσον αυτό το deal επικυρωθεί (διότι προ τριμήνου οι εκτιμήσεις και τα δημοσιεύματα προέβλεπαν έναν Ολυμπιακό με διοίκηση Κόκκαλη-Αγγελόπουλων-Μαρινάκη και Λαυρεντιάδη και με χαφ-επίθεση Ντουντού, Κάλστρομ, Γκονζάλες, Γκαλέτι, Ντιόγκο, Μοριέντες), θα μπορούμε να μιλάμε για ένα σχήμα εμπιστοσύνης και προοπτικής. Με τη νυν διοίκηση που έχει δείξει για πολλά χρόνια ότι μπορεί να έχει τον Ολυμπιακό στην κορυφή και με το νέο συνεργάτη που έχει αποδείξει στην επιχειρηματική πορεία του ότι είναι πολύ δυνατός «παίκτης».
Μία συνεργασία, μάλιστα, δίχως - έτσι όπως περιγράφεται - τους κινδύνους που αποδεδειγμένα υπάρχουν στα πολυμετοχικά σχήματα στο ποδόσφαιρο, με τα γνωστά αποτελέσματα που έχουμε απολαύσει τα τελευταία χρόνια στους αντιπάλους μας.
Μπορεί και να κάνω λάθος, αλλά σας λέω αυτό που νιώθω: Περισσότερο ανησυχώ να ξαναδώ σιγά σιγά τον Στολτίδη… Ιέρο και τον Ματ… ταύρο, να μην ξαναδώ τον Μαρέσκα… λίμπερο, να ξαναδώ αριστερό εξτρέμ στην ομάδα και Ντιόγκο, Γκαλέτι όπως τους γνώρισα, παρά για το αν ο Κόκκαλης έχει όλη ή μισή την «Καραϊσκάκης ΑΕ» ή αν ο Λαυρεντιάδης γίνει Love-red-ιάδης και τραγουδάει στην 7…
Χρήστος Μεγγλίδης
