Το φιλικό με την Τότεναμ ήταν καμπανάκι, το χτεσινό στο Παγκρήτιο ήταν καμπάνα. Στο ματς του Λονδίνου ο Ολυμπιακός έδειξε ότι θα έχει σοβαρά προβλήματα στην Ευρώπη απέναντι σε ομάδες που είναι καλύτερες και πιο γρήγορες. Στην Κρήτη ο Ολυμπιακός έδειξε ότι θα έχει σοβαρά προβλήματα και εναντίον χειρότερων ομάδων που απλώς παίρνουν τα παιχνίδια στα σοβαρά. Μετά την Τότεναμ, ο Ολυμπιακός πήγε και έκανε όλο νίκες στους επίσημους αγώνες και πέτυχε το σκοπό της πρόκρισης στο Τσάμπιονς Λιγκ και την καλή πρεμιέρα στο πρωτάθλημα. Τώρα τί θα γίνει;
Απαντήσεις μπορούν να δώσουν όλοι στην ομάδα αυτή τη στιγμή. Η διοίκηση προλαβαίνει ακόμη να πάει να πάρει έναν παίκτη να γεμίσει λίγο το ρόστερ που θυμίζει Λερναία Υδρα. Γυρίζει ένας, βγαίνουν δύο. Ο προπονητής προλαβαίνει να κάνει μια ουσιαστική κουβέντα με όλους τους παίκτες, να λύσει τα όποια προβλήματα και παρεξηγήσεις, να κάνει καλύτερη διαχείριση στο δυναμικό της ομάδας και να αφήσει τα πειράματα. Και οι παίκτες προλαβαίνουν να καταλάβουν ότι θα πρέπει σε όλους τους αγώνες της ομάδας να σέβονται τον σύλλογο και τους εαυτούς τους, να έχουν την τσίπα να αντιδρούν όταν ο Ολυμπιακός πάει να διασυρθεί, να αφήσουν τις γκρίνιες και τις κόνξες μακριά από το Ρέντη και να δώσουν τα πάντα στους αγώνες που έρχονται.
Η φιλική ξεφτίλα από τον Εργοτέλη πρέπει να απαντηθεί από όλους, με πράξεις στο γήπεδο. Όλα τα προηγούμενα χρόνια ο Ολυμπιακός είχε συνηθίσει να ανταποκρίνεται σε τέτοιου είδους πιέσεις και να βγαίνει πιο δυνατός. Μετά το χτεσινό ιστορικό στραπάτσο, η ομάδα είναι υποχρεωμένη - τουλάχιστον στις εγχώριες υποχρεώσεις της - να ξαναχάσει… του χρόνου.
Επίσης, όλα τα προηγούμενα χρόνια τις λύσεις σε τέτοιες κρίσεις τις έδινε η ομάδα από μόνη της. Αυτό να γίνει και τώρα, με τους πιο έμπειρους να έχουν σοβαρό ρόλο στην εμψύχωση όσων βρέθηκαν στο μαρτύριο του Παγκρητίου. Ο Νικοπολίδης, ο Μέλμπεργκ, ο Τοροσίδης, ο Στολτίδης, ο Ζεβλάκοφ, ο Ντουντού, ο Γκαλέτι έχουν μεγάλη ευθύνη να σηκώσουν ξανά την ομάδα μέσα στο γήπεδο και να την ετοιμάσουν να ξαναμπεί δυνατή στους επόμενους αγώνες.
Περιμένουμε…
Χρ. Μεγγλίδης
