Στο μαύρο κι άραχλο τοπίο των τελευταίων ημερών, ας μην μπλέξουμε κι εμείς με «εμπρηστικούς» μηχανισμούς. Ο Ντιόγκο είναι ένα από τα σοβαρότερα περιουσιακά στοιχεία του Ολυμπιακού και αποτελεί η υποχρέωση η προστασία του. Να μην τον «κάψουμε» μέσα στις φλόγες της ανυπομονησίας.
Ο Βραζιλιάνος είναι σίγουρα παίκτης ψυχολογίας και ρυθμού, όπως συμβαίνει με την πλειονότητα των επιθετικών. Θυμάμαι ότι είχα γράψει και στην περσινή σεζόν, σε ένα «κενό διάστημα» της παρουσίας του, ένα σχόλιο με τίτλο «save Diogo». Οι περίοδοι αφλογιστίας του παίκτη είναι σαφώς αντικείμενο προβληματισμού, ακριβώς όπως είναι αντικείμενο θαυμασμού η αξία του, η δυνατότητά του να τα βάζει με πολλούς αντιπάλους, η μαχητικότητά του.
Στοιχεία που, θα μου επιτρέψετε να πω, ότι τα έχω δει ακόμη και σε αυτό το πρώτο κομμάτι της φετινής σεζόν (που ακόμη δεν έχει καλά καλά ξεκινήσει). Ακόμη και αυτός ο βαρύς, ανέτοιμος και μακριά από το γκολ Ντιόγκο δεν ήταν για πέταμα ούτε στα πιο άσχημα παιχνίδια του. Με την Σλόβαν στο Φάληρο έβαλε ωραίο γκολάκι και θα έβαζε κι άλλο αν ο Γκαλέτι τού έδινε την ασίστ λίγο αργότερα. Στο Λονδίνο με την Τότεναμ ήταν από τους παίκτες με τη μεγαλύτερη προσπάθεια στο πρώτο ημίχρονο που υπήρχε Ολυμπιακός. Στο Τιρασπόλ δεν ήταν κακός στο πρώτο ημίχρονο που πάλι δεν υπήρχε Ολυμπιακός.
Μήπως παίζει ρόλο και η παρουσία συνολικά της ομάδας ώστε να φαίνεται περισσότερο και η δουλειά του Βραζιλιάνου; Μήπως να περιμένουμε λίγο για να ρολάρει; Μήπως να τον δούμε και κάποια στιγμή μαζί με άλλον έναν επιθετικό στην ενδεκάδα, διότι εμένα κι ένα δίδυμο Ντιόγκο-Μήτρογλου δεν μου φαίνεται εντελώς αταίριαστο;
Είναι εκ των ων ουκ άνευ η ανάγκη μεγαλύτερης προσπάθειας κι από τον ίδιο τον παίκτη, ουδείς διαφωνεί. Από τον ακριβοπληρωμένο επιθετικό άσο σου έχεις δικαιολογημένα τις μεγαλύτερες απαιτήσεις. Το ζήτημα για τον Ολυμπιακό είναι, όμως, να έχει πάντοτε αξιοποιήσιμο έναν ποδοσφαιριστή εξακριβωμένων δυνατοτήτων και να διαχειρίζεται τα όποια προβλήματα με τρόπο που να εξυπηρετεί πάνω από όλα την ομάδα.
Δεν μπορεί ένας παίκτης για χάρη του οποίου η Τσέλσι ξοδεύει κατασκοπείες και πιθανώς να ξοδέψει και λίρες να μηδενίζεται επειδή πιθανώς είναι ντεφορμέ. Αν συκοφαντείται ή όχι για την επαγγελματική παρουσία του είναι ένα ζήτημα για το οποίο και πάλι θα πρέπει να λάβει μέτρα ο ίδιος ο σύλλογος. Να κερδίσουμε τον Μήτρογλου, συμφωνώ και επαυξάνω, να μη χάσουμε όμως τον Ντιόγκο. Να δυναμώσουμε το δέντρο, να μην χάσουμε το δάσος. Άλλωστε δεν διαθέτουμε και πολλούς επιθετικούς ώστε να μην τους έχουμε μη στάξει και μη βρέξει…
Χρήστος Μεγγλίδης
