Η ομάδα το έκανε το χρέος της στο Αλκαζάρ, διατηρώντας μια μεγάλη παράδοση να αρχίζει κάθε πρωτάθλημα με νίκη και βάζοντας τέλος σε μία άλλη, με τις αλλεπάλληλες αποτυχίες στο συγκεκριμένο γήπεδο.
Τώρα είναι η ώρα του… Τζακ Μπάουερ να βάλει το χεράκι του και να πάρουμε παίκτη σε 24 ώρες.
Το διπλό στη Λάρισα και ο τρόπος που για μεγάλο κομμάτι του αγώνα έπαιξε η ομάδα θα κάνει ακόμη πιο μεγάλο το κρίμα αν δεν στηριχθεί αυτή η προσπάθεια με την ολοκλήρωση ενός πραγματικά πολύ καλού ρόστερ.
Οι απόψεις του καθενός είναι σεβαστές. Να μη θέλει να βλέπει ζωγραφιστό τον Κόκκαλη, τον Κετσπάγια, τον τάδε ή τον δείνα παίκτη. Να εξυμνεί τον πρόεδρο, να πιστεύει στον προπονητή, να έχει προτιμήσεις σε ποδοσφαιριστές.
Υπάρχει, όμως, κάτι στο οποίο όλος ο κόσμος συμφωνεί και δεν θα κουραστώ να το υποστηρίζω: Αυτή η συγκεκριμένη ομάδα του Ολυμπιακού έχει τη δυνατότητα με δύο-τρεις προσθήκες να περηφανεύεται ότι είναι από τις πιο πλήρεις στην σύγχρονη ιστορία της. Με παίκτες που διαθέτουν τεράστιες παραστάσεις και εμπειρίες, με παίκτες που έχουν μεγάλη αξία, με παίκτες που έχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης, με παίκτες που είναι γνήσια ταλέντα και ο σύλλογος μπορεί να ποντάρει στο τώρα και στο μετά.
Η ομάδα στο Αλκαζάρ δεν κατήγαγε ιστορικό θρίαμβο, ούτε έδωσε υποσχέσεις ότι θα τσακίσει την Άρσεναλ στο Τσάμπιονς Λιγκ. Ήταν, όμως, ένα σύνολο εμπιστοσύνης για τη συνέχεια της περιόδου, με συνέπεια στο στόχο της νίκης, με καλή μπαλίτσα σε αρκετά διαστήματα και με φανερά κενά σε όσα από καιρό έχουν εντοπιστεί.
Κουβέντα για προγραμματισμούς, χειρισμούς και επιλογές μπορεί να γίνει μεγάλη. Αυτό που εγώ θα ήθελα είναι να πάρουμε τώρα, έστω και την τελευταία στιγμή, έναν ακόμη καλό παίκτη για μπροστά, διότι αυτό έχει αποδειχτεί ότι πρέπει να γίνει. Ασχέτως με το ότι ο Ολυμπιακός έδειξε αμέσως πως είναι και φέτος το φαβορί για τον τίτλο, κάνοντας διπλό σε μια αφιλόξενη έδρα και με τη διαιτησία γεμάτη μηνύματα. Και ασχέτως με το ότι πραγματικά θέλει μεγάλη ψυχή να βλέπεις τρία σερί ματς της Σούπερ Λίγκας (Ατρόμητος-ΑΕΚ, ΠΑΟ-Ξάνθη, Λάρισα-ΟΣΦΠ). Αν αντέξεις, νιώθεις κατάκοπος. Αλλιώς κοιμάσαι και…ονειρεύεσαι ευρωπαϊκά μεγαλεία. Τουλάχιστον εμείς παίξαμε και κάτι, μπήκε και αυτό το γκολ του Μαρέσκα που ήρθε από αλλού, γιατί οι άλλοι είναι εντελώς αλλού…
Χρήστος Μεγγλίδης
