Ζητείται ελπίς…

Δεν χρειάζονται…βαρυσήμαντοι σχολιασμοί στο ότι «αλλιώς ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό», με βάση την απόδοση της ομάδας στη ρεβάνς με την Σέριφ. Προφανώς, όλοι ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό εντελώς διαφορετικό από αυτό το «κάτι σαν ομάδα» που εμφανίστηκε στο Φάληρο και γαρνίρισε την πρόκριση στους ομίλους με εκνευρισμό και προβληματισμό για τη συνέχεια.
 
Τα συμπεράσματα έχουν, χοντρικά, επισημανθεί από όλους μας πριν από το συγκεκριμένο παιχνίδι. Ο Ολυμπιακός «καίγεται» για δύο δημιουργικούς ποδοσφαιριστές, όχι διότι αυτοί που έχει δεν είναι καλοί, αλλά γιατί -απλούστατα - συμβάντα σαν αυτό με τον Γκαλέτι είναι αδύνατον να μην επαναληφθούν στην πορεία της σεζόν.
 
Επίσης:
 
Ο Ολυμπιακός επιβάλλεται να παίζει σε τέτοιου είδους παιχνίδια στο Καραϊσκάκη με δύο επιθετικούς. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει να έχει τουλάχιστον τέσσερις στο ρόστερ.
 
Η ομάδα, πέραν των μεταγραφών, πρέπει να ενισχυθεί και εκ των έσω, με πολύ περισσότερη δουλειά στην προπόνηση ώστε να έχει περισσότερες δυνάμεις και καλύτερους αυτοματισμούς.
 
Οι παίκτες πρέπει να έχουν περισσότερα τρεξίματα στο γήπεδο, διότι ο Μαρέσκα που φαινόταν βαρύς και αργός ήταν και πάλι αυτός που έκανε τα περισσότερα χιλιόμετρα. Η πίεση θα πρέπει να γίνεται πιο ψηλά κι όχι να ξελαρυγγιάζεται μέσα στο ματς ο Ζεβλάκοφ για να ανέβουν και οι υπόλοιποι στο πρέσιγκ.
 
Τα νέα παιδιά, όπως ο Κυριάκος στο συγκεκριμένο ματς, επιβάλλεται να παίρνουν χρόνο συμμετοχής, αλλά και να στηρίζονται στις στραβές. Ο μικρός έχει δείξει ότι μπορεί να αξιοποιηθεί ως αμυντικός μέσος, αλλά όχι μέσα στο Καραϊσκάκη με πιο αδύναμο αντίπαλο.
 
Από τη διοίκηση, τον προπονητή και τους παίκτες απαιτείται να γίνει ό,τι είναι δυνατόν για να βελτιωθεί η εικόνα της ομάδας. Από όλους εμάς χρειάζεται ψυχραιμία και υπομονή, σαν κι αυτή που έδειξε ο κόσμος για μεγάλο χρονικό διάστημα στην εξέδρα μέχρι να μην αντέξει άλλο και να αρχίσει τα συνθήματα και τα σφυρίγματα.
 
Είναι σωστό ότι τα ταμεία μπορεί να γέμισαν, αλλά οι φίλαθλοι έφυγαν περίπου…άδειοι από το γήπεδο.
 
Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι ο Ολυμπιακός πέρασε στους ομίλους με τέσσερις νίκες δίχως παθητικό, την ώρα που οι άλλοι πανηγυρίζουν επειδή αποκλείστηκαν με δύο ήττες.
 
Ας μην ξεχνάμε, επίσης, ότι και πέρσι τέτοια εποχή η ομάδα όχι μόνο δεν είχε περάσει στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά ούτε καλή μπάλα έπαιζε και όλοι μιλούσαμε και γκρινιάζαμε για τα «χαμένα ημίχρονα».
 
Θα τα ξαναπούμε μετά την κλήρωση, με την ελπίδα ότι θα υπάρχουν και καλά νέα από τα μεταγραφικά.
 
Χρήστος Μεγγλίδης

Aύτο το άρθρο έχει δημοσιευθεί στην κατηγορία Ποδόσφαιρο and tagged , .Μπορείς να αφήσεις ενα σχόλιο ή trackback από το δικό σου site: Trackback URL.