Περνάνε οι μέρες και ακόμη να βρεθεί λύση για τη θέση του playmaker στον Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι έχουν αποφασίσει ότι πρώτος στη λίστα του Παναγιώτη Γιαννάκη είναι ο Τερέλ Μακιντάιρ και ακολουθεί ο Νέιτ Ρόμπινσον.
Τ-Μακ vs Cryptonite
Πολλοί είναι αυτοί που αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν στο μυαλό των υπευθύνων να βρίσκεται ψηλότερα ο παίκτης της Σιένα παρά ο Ρόμπινσον που προέρχεται από το ΝΒΑ με περγαμηνές που τον τοποθετούν στη λίστα με τους ALL STAR παίκτες. Να προσπαθήσουμε λοιπόν να μπούμε στο μυαλό του “Δράκου”…
Διαφορές
Ο Μακιντάιρ είναι ένας παίκτης ο οποίος γνωρίζει τον ευρωπαϊκό τρόπο παιχνιδιού που σημαίνει ότι δε θα χρειαστεί χρόνο προσαρμογής σε αυτόν (θυμηθείτε ο Τσίλντρες πόσο χρόνο χρειάστηκε για να αρχίσει να νιώθει βολικά στην Ευρώπη). Το ΝΒΑ αποδεδειγμένα κινείται σε διαφορετικούς ρυθμούς γεγονός που θα προβληματίσει τον Ρόμπινσον.
Ο παίκτης της Σιένα έχει αρκετά καλό περιφερειακό σουτ πράγμα που αποτελεί σημαντικό όπλο απέναντι στις συνήθως κλειστές άμυνες των αντιπάλων. Ο «Cryptonite» μπορεί να πηδήσει πάνω από όλη την αντίπαλη άμυνα και να καρφώσει αλλά το μακρινό σουτ δεν είναι και το πιο δυνατό του στοιχείο, είναι παίκτης που προτιμάει περισσότερο την διείσδυση. Φανταστείτε λοιπόν συγκεκριμένα την άμυνα του Ομπράντοβιτς να παίζει 2 μέτρα μέσα και να ρισκάρει με το σουτ του Νέιτ (κάτι ανάλογο είδαμε και απέναντι στον Τσίλντρες).
Ένα άλλο στοιχείο μικρότερης όμως για μένα σημασίας, είναι και η ψυχολογία που έχει αποκτήσει ο Τ-Μακ όταν παίζει με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό. Σε 6 αγώνες πέρυσι όπου αναμετρήθηκε με τους πράσινους είχε 21, 3, 27, 24, 23 και 35 πόντους. Πονοκέφαλος αναμφίβολα για τον Ομπράντοβιτς.
Βέβαια σε επίπεδο επικοινωνίας δεν συζητάμε ότι τυχόν ερχομός του Νέιτ Ρόμπινσον στο λιμάνι θα σήμανε συναγερμό σε ολόκληρο τον πλανήτη. Τα έσοδα αυτομάτως θα αυξάνονταν για τον σύλλογο και για μία ακόμη φορά θα άλλαζε επίπεδο σε ότι αφορά τη σχέση του Ολυμπιακού με την αγορά των Η.Π.Α.
Το ρίσκο του Γιαννάκη
Λέω να ξεκινήσω με ένα κουίζ για να σας βοηθήσω να μπείτε λίγο στο μυαλό μου και τη σκέψη μου. Πείτε μου μία ομάδα που πρόκοψε, πέτυχε κάτι έχοντας στην περιφέρεια της 3 Αμερικανούς; Όσο κι αν σκέφτηκα η απάντηση που κατέληξα είναι : ΚΑΜΙΑ!
Οι ερυθρόλευκοι θα έχουν ως οργανωτή Αμερικανό (όποιος κι αν έρθει), στο «2» θα παίζει αρκετά ο Κελάτι που παίρνει τουλάχιστον 10 προσπάθειες στον αγώνα και γενικά του αρέσει να εκτελεί και στη θέση «3» ο Τσίλντρες που βέβαια πέρυσι έδειξε αρκετά συγκροτημένος στις επιθετικές του επιλογές όμως τόσο στους περυσινούς τελικούς όπου πήρε πάρα πολλές επιθέσεις (και καλά έκανε), όσο και η προ ημερών δήλωσή του ότι «…θέλω να έχω την μπάλα περισσότερο στα χέρια μου…» δείχνουν ότι και αυτός θα αυξήσει τον αριθμό προσπαθειών του.
Το φτωχό μου μυαλό υποθέτει ότι και οι 3 Αμερικανοί ταυτόχρονα δε θα παίζουν πάνω από 3 αγωνιστικά λεπτά (και πολλά λέω) και ότι οι μπάλα στους ψηλούς θα φτάνει ύστερα από επιθετικό ριμπάουντ ή αίτηση που θα έχουν καταθέσει νωρίτερα, βλέπω να κάνουν τα τρόλεϊ ο Μπουρούσης και οι υπόλοιποι ψηλοί.
Υ.Γ. Η απόκτηση του Ρόμπινσον έχω ξαναπεί είναι απίθανη να ολοκληρωθεί (όχι αδύνατη) οπότε αν κάτι στραβώσει με τον Μινούτσι (πρόεδρος της Σιένα) και δεν δώσει τελικά τον Μακιντάιρ, αναρωτιέμαι αν υπάρχει plan B στον Ολυμπιακό και ποιο είναι αυτό.
Κωνσταντίνος Μελάγιες
