Όταν συμφωνούσε ο Ολυμπιακός με την Γκρόνιγκεν την φιλοξενήσει στο γήπεδο Καραϊσκάκη, διαφορετικά τα ‘χε υπολογίσει ο Κετσπάγια. Δεν περίμενε να παίξει σε αυτό το ματς με αναπληρωματικούς ακραίους μπακ, αναπληρωματικούς ακραίους χαφ, αναπληρωματικό τον έναν από την τριάδα στην καρδιά του γηπέδου.
Το ποδόσφαιρο όμως, είναι άθλημα επαφής, συμφωνίες με την ατυχία δεν κάνεις και οι νταμπλούχοι αναγκάστηκαν να κατεβάσουν μια ενδεκάδα, η οποία πλην ελαχίστων εξαιρέσεων θα εμφανιστεί και στην Μπρατισλάβα. Η νίκη με 2- 0 περνάει σε δεύτερη μοίρα, παρότι πάντα το αποτέλεσμα έχει την σημασία του. Ξέρετε τι θα έλεγαν άλλωστε κάποιοι αν έχανε ο Ολυμπιακός; Όμως αυτό που κοιτάζει ο κόσμος του, είναι πως…ρολάρει το αγαπημένο του σύνολο πάνω στο χορτάρι.
Ο Ραούλ Μπράβο ήταν η ευχάριστη έκπληξη, ο Ζεβλάκοφ κι αυτός αρκετά καλός, οι πιτσιρικάδες που έπαιξαν έχουν την τύχη ακόμη, να χειροκροτούνται είτε πράττουν σωστά είτε όχι. Ο Μέλμπεργκ με τον Αβραάμ συνεργάστηκαν πολύ καλύτερα απ’ ότι στον αγώνα εναντίον της Μπόχουμ. Βέβαια, σε αυτό το σημείο οφείλω να επισημάνω, ότι η Γκρόνιγκεν ήταν μια ομάδα που αδυνατούσε να απειλήσει με αξιώσεις, έχει τεράστια βάσανα στην ανάπτυξη, αλλά και όταν οι ποδοσφαιριστές της έκαναν κάτι παραπάνω, συνήθως «έπεφταν» πάνω στους Λεντέσμα και Ντουντού, οι οποίοι δεν ήταν στις…μεγάλες τους, αλλά και ένα απλό βράδυ για αυτούς, ήταν αρκετό για να κυριαρχήσουν των αντιπάλων τους.
Τι είναι αυτό που ο Ολυμπιακός δεν είχε; Τι είναι αυτό που προβληματίζει; Τι είναι αυτό που αποτελεί το ερωτηματικό; Ποιος θα βάλει την…ζάχαρη! Ποιος θα γλυκάνει το παιχνίδι της ομάδας, ποιος θα δώσει ώθηση και ποιος θα κάνει και τον καινούργιο Ολυμπιακό, να είναι Ολυμπιακός! Γιατί σε όλη την ιστορία τους οι Πειραιώτες ουδέποτε πορεύτηκαν μαγκωμένοι και περιμένοντας. Ήταν ανέκαθεν επιθετικοί και ειδικά στο γήπεδό τους «έπνιγαν» τους αντιπάλους.
Ο Γκαλέτι και το αριστερό χαφ που αναζητείται, θα δώσουν πάρα πολλές λύσεις. Αυτό δεν χρειάζεται καν να το συζητήσουμε. Όμως το πρόβλημα είναι και στον άξονα. Ο Μπελούτσι έφυγε και άπαντες περιμένουν να δείξει ποιος είναι ο Μαρέσκα. Με την Γκρόνιγκεν, πέρασαν από αυτή την θέση αναγκαστικά κατά σειρά, ο Ντουντού, ο Γ. Παπαδόπουλος και ο Όσκαρ. Στον Ιταλό ποντάρει τα πάντα η ομάδα, εφόσον ο Ντιόγο έχει ανάγκη στήριξης, μιας και ο Βραζιλιάνος δεν πατάει στην αντίπαλη περιοχή. Κι αυτό βασανάκι είναι, ειδικά όταν δεν παίζει ο μέγας μπουκαδόρος Γκαλέτι.
Ο Ολυμπιακός θα κληθεί να γίνει πιο επιθετικός, οι μακρινές μπαλιές, τα όβερ λαπ και οι συνεργασίες των χαφ με τους μπακ θα βοηθάνε μόνιμα, αλλά επιβάλλεται, να περάσει σωστά η μπάλα και στον άξονα. Σε σχέση με το ποδόσφαιρο του Βαλβέρδε, ο Κετσπάγια μέχρι τώρα στα φιλικά, δείχνει ότι θέλει να αμυνθεί κάμποσα μέτρα πιο πίσω για ασφάλεια. Αυτό το κάνουν αρκετοί προπονητές, αλλά την ίδια ώρα, έχουν έτοιμη την επίθεση.
Είναι σημαντικό για την ομάδα, το αν θα πάρει κι άλλον επιθετικό(αν και ο Μήτρογλου τα βάζει τα γκολάκια, αλλά είπαμε, ο κόσμος να χαλάσει χρειάζεται μεταγραφή), όπως θα πρέπει να αναμένουμε και το ποιος θα παίξει στα αριστερά. Για περισσότερα είναι κάπως νωρίς, αλλά σε λιγότερο από μια εβδομάδα, ο Ολυμπιακός έχει κρίσιμο παιχνίδι. Και θα πρέπει να είναι καλύτερος για να γλυκαθεί και ο κόσμος του…
Παντελής Διαμαντόπουλος
