Το μάτι του γυαλίζει από μακριά, ο μπασκετικός του - και όχι μόνο - τσαμπουκάς είναι παροιμιώδης αν και γεννημένος το 1987. Ο play maker της εθνικής Σερβίας με προπονητή τον Ντούσαν Ίβκοβιτς και όχι κάποιον χθεσινό είναι από τις πιο αμφιλεγόμενες φιγούρες στον Ολυμπιακό.
Δε διστάζει να τσακωθεί στο ΟΑΚΑ με τον Πέκοβιτς και τον Γιασικεβίτσιους, το τρίποντο στον αιφνιδιασμό βγαλμένο από την τρέλα του είναι σήμα κατατεθέν μαζί με την εκπληκτική πάσα του. Τα ελαττώματά που τον ακολουθούν είναι πολλά. Αντιδραστική συμπεριφορά, δε προσέχει και πολύ τη ζωή του, κτλ.
Όχι δε σας μιλάμε για τον Μίλαν Τόμιτς, αναφερόμαστε στον Μίλος Τεόντοσιτς. Αυτός που ήρθε από την Ζελέζνικ για να μας θυμίσει τον άλλοτε αρχηγό του Ολυμπιακού και που δε ξέρει κανείς ίσως να είναι κι ο επόμενος μεγάλος ηγέτης των ερυθρόλευκων.
Η σχέση του με τον Γιαννάκη
Η φετινή χρονιά κύλησε λίγο περίεργα για τον Τεόντοσιτς. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης έβλεπε για αρκετό καιρό στο πρόσωπο του νεαρού Σέρβου τον εαυτό του πιτσιρικά. Παιδί με πάθος στο γήπεδο, με τον ενθουσιασμό του και το πείσμα του να προσπαθεί να υπερκεράσει τις μπασκετικές αδυναμίες του. Ο «δράκος» τον έχει από κοντά, τον συμβουλεύει, του φωνάζει διαρκώς για να μάθει και όχι γιατί τον αντιπαθεί.
Μερικές φορές μοιάζει ο Γιαννάκης να τα «χώνει» στον Τεόντοσιτς ακόμη και χωρίς λόγο. Στα δύσκολα ο Σέρβος δε πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής μάλλον γιατί η ομάδα είχε ανάγκη από εμπειρία και όχι από ενθουσιασμό. Οι αντιδράσεις του Τεόντοσιτς δεν είναι και οι πιο νηφάλιες, συχνά – πυκνά αντιμιλάει στον Γιαννάκη θεωρώντας εαυτόν αδικημένο αλλά είπαμε είναι Σέρβος το παλικάρι, την έχει αυτός ο λαός στο αίμα του την αντίδραση.
Η άστατη ζωή και η ΑΕΚ
Ο Μίλος Τεόντοσιτς δεν είναι και υπόδειγμα αθλητή. Η ιδιωτική του ζωή δε θυμίζει και πολύ επαγγελματία μπασκετμπολίστα αν και έχει βελτιωθεί το τελευταίο διάστημα. Ο Μίλος ναι μεν είναι παίκτης επιπέδου Ευρωλίγκας αλλά θέλει δε να ζει και όπως όλοι οι 21 ετών πιτσιρικάδες. Δε γίνονται όμως και τα δύο μαζί.
Κάτι περίεργες ιστορίες λοιπόν που έφτασαν στα αυτιά του Γιαννάκη και κάτι το επεισόδιο στον εκτός έδρας αγώνα με την ΑΕΚ που είχε βριστεί με τον Χρήστο Τσέκο (μάνατζερ της ΑΕΚ) έφεραν τον νεαρό σε δυσμενή θέση στις επιλογές του προπονητή της ομάδας. Φημολογείται ότι η απουσία του από τον τελικό Κυπέλλου στο Ελληνικό είχε να κάνει με σιωπηρή τιμωρία.
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα
Η αλήθεια είναι ότι δεν πρόκειται και για τον πιο εργατικό παίκτη στην προπόνηση ωστόσο ο Παπαλουκάς τον έχει από δίπλα και τον συμβουλεύει συνέχεια. Ο Τεόντοσιτς ξέρει να διαβάζει το παιχνίδι, να εκμεταλλεύεται καταστάσεις μέσα στο γήπεδο, έχει θράσος αλλά πολλές φορές γυρίζει μπούμεραγκ αυτό. Όπως για παράδειγμα η κλωτσιά που πήγε να ρίξει στον Σπανούλη μπροστά στον διαιτητή. Δε διστάζει να τσακωθεί στο γήπεδο ακόμη και με τον γίγαντα Πέκοβιτς ή να επιδοθεί σε trash talking με τον Γιασικεβίτσιους. Γενικά με την πειθαρχία έχει κακή σχέση και αυτό ίσως το πληρώσει.
Μένει ή φεύγει;
Φήμες λένε ότι ο Γιαννάκης σκέφτεται να τον δώσει δανεικό για να ψηθεί. Ο προπονητή ξέρει καλύτερα αλλά η σκέψη αυτή με βρίσκει αντίθετο. Ο Μίλος πρέπει να μείνει στον Ολυμπιακό, δίπλα στον Παπαλουκά. Έχει να κερδίσει περισσότερα παραμένοντας στο λιμάνι από το να έχει περισσότερο χρόνο συμμετοχής σε άλλη ομάδα. Σίγουρα πρέπει να μάθει να ακούει και όχι μόνο να μιλάει και να καταλάβει ότι άπαντες στην ομάδα θέλουν το καλό του.
Ό,τι του λέει ο Γιαννάκης το λέει προς όφελός του. Να κατανοήσει ότι είναι σε μία μεγάλη ομάδα και να αφομοιώσει ανάλογο τρόπο ζωής. Στο ερώτημα λοιπόν του μεσότιτλου θεωρώ ότι πρέπει να παραμείνει στην ομάδα με διαφορετικά μυαλά. Φανταστείτε απλά τα οι 3 παίκτες που θα μοιράζονται τη νευραλγική θέση του οργανωτή να είναι οι Παπαλουκάς, Ζήσης και Τεόντοσιτς. Μόνο ο Ολυμπιακός θα βγει κερδισμένος.
Υ.Γ. Άποψή μου είναι ότι ο Μίλος Τεόντοσιτς σε 3 χρόνια θα είναι παίκτης κορυφαίου επιπέδου στην Ευρωλίγκα ή στο ΝΒΑ.
Κωνσταντίνος Μελάγιες
