«Χρώμα δεν αλλάζουν τα μάτια μόνο τρόπο να κοιτάνε…» αυτός είναι ο στίχος από τραγούδι που ερμηνεύει ο Γεράσιμος Ανδρεάτος. Αυτό ακριβώς μου ήρθε στο μυαλό μετά τη νίκη του Ολυμπιακού. Η ίδια ομάδα που έχασε με 27 πόντους διαφορά πριν 3 μέρες, η ίδια που δεν έβαζε με τίποτα «γκολ» από την περιφέρεια νίκησε τον Παναθηναϊκό και έδειξε ότι έχει παλμό. Με τον αρχηγό της Θοδωρή Παπαλουκά τραυματία από το 3ο λεπτό και δεν είναι μικρό πράγμα αυτό. Ο αρχηγός οποιαδήποτε ομάδας είναι ο σημαντικότερος παίκτης της σε ντέρμπι.
Ο παράγοντας τρίποντο
Το μακρινό σουτ ήταν το κλειδί στη νίκη επί του Παναθηναϊκού. Οι ερυθρόλευκοι βρήκαν στόχο 8 φορές από τα 6,25μ. και πολλές φορές ευστόχησαν από μακρινή απόσταση σε δίποντο. Στον 1ο τελικό είχε 5 τρίποντα και στον 2ο ευστόχησε σε 4. Η άμυνα του Παναθηναϊκού ως συνήθως έκλεινε στην ρακέτα και άφηνε τα αμαρκάριστα τρίποντα όμως οι περιφερειακοί του Γιαννάκη τους τιμώρησαν.
Ο παράγοντας άμυνα
Το παιχνίδι ξεκίνησε και το μάτι των παικτών του Ολυμπιακού γυάλιζε. Στην επίθεση η πίεση έφερε αστοχία αλλά στην άμυνα μάσαγαν σίδερα. Στα τελευταία 3 λεπτά μπήκαν και τα αμαρκάριστα σουτ (Γκρίρ, Χαλπερίν και Τσίλντρες) και εκεί οφείλεται το 22-10. Ααα και σε κάτι άλλο, στον ρυθμό που έδινε ο Μίλος Τεόντοσιτς, ο Σέρβος βρήκε χρόνο συμμετοχής λόγω του τραυματισμού του Παπαλουκά (άλλη ατυχία και αυτή).
Ο παράγοντας κούραση
Στο 2ο δεκάλεπτο ο Τέοντοσιτς κουράστηκε, λογικό είναι να μη μπορεί να παίξεις σε αυτόν το ρυθμό τόσα λεπτά. Το κακό όμως ήρθε στην άμυνα, ο Ολυμπιακός δέχτηκε 10 πόντους στο 1ο δεκάλεπτο και τους τριπλάσιους σχεδόν (29) στο 2ο δεκάλεπτο. Αν δεν ήταν και τα μακρινά σουτ του Τσίλντρες εύστοχα τότε θα ήταν μεγαλύτερη η διαφορά. Ο Διαμαντίδης πήρε αρκετές ενέργειες και ευστόχησε με τον Παναθηναϊκό να εκμεταλλεύεται ένα ακόμη νεκρό διάστημα των ερυθρόλευκων και να τρέχει σερί 13-1 το οποίο διέκοψε ένα τρίποντο του Πρίντεζη από ΠΑΣΑΡΑ του Τεόντοσιτς.
Οι παράγοντες βολές και lay yp
Στην 3η περίοδο ο Ολυμπιακός έχασε 6 καλάθια από κάτω με αποκορύφωμα το lay up του Χαλπερίν στο φινάλε και επίσης είχε τραγικό ποσοστό στις ελεύθερες βολές, 4/9. Αυτά δεν είναι νούμερα για τελικό πρωταθλήματος και τα κακά ποσοστά στις βολές συμβαίνουν σε όλη τη διάρκεια των τελικών.
Οι παράγοντες επιθετικό ριμπάουντ και ψυχραιμία
20 επιθετικά ριμπαόυντ πήρε συνολικά ο Ολυμπιακός, 11 στο 2ο ημίχρονο και 4 στο 4ο δεκάλεπτο. Αυτά βοήθησαν κυρίως τους Πειραιώτες να γυρίσουν το παιχνίδι στην τελευταία κρίσιμη περίοδο. Σημαντικό στοιχείο ήταν και η ψυχραιμία που έδειξαν στην επίθεση κυρίως οι παίκτες του Γιαννάκη. Δε λύγισαν στην πίεση του αποτελέσματος ενώ είχαν καθαρό μυαλό στις τελευταίες επιθέσεις. Θέμα ψυραιμίας ήταν και οι 2 εύστοχες βολές του Χαλπερίν.
Ο παράγοντας Γιαννάκης
Όταν κερδίζει η ομάδα οφείλεται στους παικταράδες, όταν χάνει φταίει ο Γιαννάκης. Μόνο στην Ελλάδα συμβαίνει αυτό και είναι τρομερά άδικο. Ο προπονητής του Ολυμπιακού έχει τεράστιο μερίδιο στη νίκη. Στην επίθεση υπήρχε κάποια φιλοσοφία (σημάδευαν Σάκοτα, Σάρας) και στο φινάλε αξίζει και αυτός το χειροκρότημα.
Τσίλντρες και Τεόντοσιτς
Μακράν οι καλύτεροι παίκτες του Ολυμπιακού χωρίς να θέλω να αδικήσω κανέναν από τους υπόλοιπους. Ο Σέρβος μπορεί να είχε 5 πόντους αλλά το τρίποντο ήταν μαχαιριά στο 37’ με τον Παναθηναϊκό να προηγείται 60-64 εκείνη τη στιγμή. Επίσης είχε 5 ασίστ και μόλις 1 λάθος δίνοντας εξαιρετικό ρυθμό στην ομάδα. Ο Τσίλντρες νόμιζα μετά τον 1ο τελικό ότι είχε κάνει το καλύτερό του παιχνίδι αλλά διαψεύστηκα, τώρα έκανε το καλύτερό του ματς στην Ελλάδα! Είχε τσαμπουκά, καλές επιλογές μα πάνω από όλα είδαμε για πρώτη φορά να έχει τη θέληση να κουβαλήσει την ομάδα στις πλάτες του. Το καλάθι που ισοφαρίζει σε 60-60 είναι βγαλμένο από το ΝΒΑ…
Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει χρόνος για αποθέωση αλλά όπως ασκούμε άσχημη κριτική κάνουμε και το αντίθετο όταν μας αναγκάζουν.
Κωνσταντίνος Μελάγιες
