Εννιά στους δέκα οπαδοί του Ολυμπιακού νομίζω ότι ανακουφίστηκαν και χάρηκαν στο άκουσμα της είδησης για την παραμονή του Ερνέστο Βαλβέρδε στην ομάδα. Ακόμη κι ο ένας που ήθελε κάτι άλλο στον πάγκο, τουλάχιστον έχει την εμπιστοσύνη ότι και στη συνέχεια το τιμόνι δεν θα είναι σε ασταθή χέρια.
Ο Βαλβέρδε, με τα πολλά καλά του και τις λίγες παραξενιές του, με τις μοντέρνες ποδοσφαιρικές ιδέες αλλά και κάποιες εμμονές του, είναι μια αξιόπιστη έως πολύ καλή λύση για τον πάγκο του Ολυμπιακού. Μπορεί να μας βγήκε και λίγο η ψυχή μέχρι να δώσει τα χέρια οριστικά με τον πρόεδρο, αλλά τέλος καλό όλα καλά.
Ολα θα είναι ακόμη πιο καλά, βέβαια, όταν στις αρχές του άλλου μήνα έρθει και το νταμπλ στον Πειραιά. Τότε θα μιλάμε για μια σεζόν ως συνήθως εξαιρετική για την ομάδα στις εγχώριες υποχρεώσεις της και θα ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο στη νέα περίοδο για την ευρωπαϊκή παρουσία της.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο «Ελληνας» Βαλβέρδε θα παρουσιαστεί ακόμη καλύτερος και περισσότερο μαθημένος στη νέα χρονιά. Η προπονητική αξία του είναι δεδομένη, σε αυτό που σίγουρα θα βελτιωθεί είναι η καλύτερη ενσωμάτωσή του στην ελληνική μενταλιτέ. Αλλωστε είναι άνθρωπος που δείχνει να προσαρμόζεται εύκολα σε νέες συνθήκες. Το μεγάλο στοίχημά του, βέβαια, θα είναι να φέρει στον Ολυμπιακό ακόμη περισσότερα στοιχεία από την σύγχρονη ποδοσφαιρική σχολή που εκπροσωπεί και να μπορέσει ο ίδιος να προσαρμόσει την ομάδα σε ποδοσφαιρικούς δρόμους και μεθόδους της δικής του πατρίδας και φιλοσοφίας.
Κάθε σχέση ομάδας-προπονητή είναι πάντοτε αμφίδρομη κι αυτό ισχύει και στην περίπτωση Ολυμπιακού-Βαλβέρδε. Αυτό,λοιπόν, που περιμένουμε στη νέα χρονιά από αυτή την επιτυχημένη συνεργασία είναι να δούμε ακόμη πιο «Ελληνα» τον Βαλβέρδε κι ακόμη πιο «Ισπανό» τον Ολυμπιακό.
YΓ: Λίγη ακόμη αγωνία μέχρι τις οριστικές υπογραφές θα την έχουμε…
Χρήστος Μεγγλίδης
