Κωλοτούμπες εγώ δεν κάνω. «Στο θέμα με τον Λέτο ο Βαλβέρδε έχει δίκιο ακόμη κι αν έχει άδικο. Αυτός είναι ο προπονητής κι αυτός πρέπει να αποφασίζει για θέματα πειθαρχίας στην ομάδα». Αυτό έχω γράψει και φυσικά εξακολουθώ να το πιστεύω, έστω κι αν ακόμη δεν έχω ξεπεράσει - όπως και η πλειονότητα των φίλων του Ολυμπιακού - το σοκ από τον αποκλεισμό του Αργεντίνου στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, επειδή είχε δήθεν προβληματική αγωνιστική συμπεριφορά στη ρεβάνς με την Σεντ Ετιέν.
Ο Βαλβέρδε έχει μια συγκεκριμένη νοοτροπία, την οποία προφανώς δεν επιθυμεί να διαταράξει ακόμη κι αν χρειαστεί να ρισκάρει αποτελέσματα. Επίσης είναι προφανές ότι δεν θέλει να δει την εικόνα του ως σοβαρού προπονητή να ξεθωριάζει, με το να δεχτεί τον Λέτο στις προπονήσεις λίγες ημέρες μετά την (ενώπιον όλης της ομάδας) τοποθέτησή του, σχετικά με την απόφασή του για τον παραγκωνισμό του ποδοσφαιριστή. Ολα αυτά είναι σεβαστά και, αν το δει κανείς με πλήρη αντικειμενικότητα, αυξάνουν το προπονητικό κύρος του Ισπανού.
Από την άλλη πλευρά υπάρχει και ο Ολυμπιακός που (εδώ απαγορεύονται διά ροπάλου οι κωλοτούμπες) είναι πάνω από όλους και από όλα. Θα μου επιτρέψουν οι θαυμαστές της δουλειάς και του προπονητικού έργου του Βαλβέρδε να προσθέσω ότι είναι πάνω κι από το
image του κόουτς, τουλάχιστον σε ό,τι μας αφορά.
Το να δεχτεί ο Βαλβέρδε να δώσει άλλη μια ευκαιρία στον Λέτο, τη στιγμή που αποδεδειγμένα η ομάδα τον έχει ανάγκη αυτήν την εποχή (και φυσικά τον είχε ακόμη μεγαλύτερη σε κάποια προηγούμενα παιχνίδια) δε νομίζω ούτε ότι συνιστά στραπατσάρισμα της αξιοπρέπειας του προπονητή ούτε ότι θα έθετε σε τόσο μεγάλο κίνδυνο τη διατήρηση της πειθαρχίας στην ομάδα.
Το να δεχτεί ο Βαλβέρδε να βάλει λίγο νερό στο κρασί του στη συγκεκριμένη υπόθεση δε νομίζω ότι είναι δα και τόσο τρομερό. Ακόμη κι αν όλοι συμφωνήσουμε ότι είναι πια τόσο «εγκληματικό» να υποχωρήσει ο προπονητής σε ένα συγκεκριμένο αίτημα της διοίκησης, θα πρέπει όλοι επίσης να συμφωνήσουμε ότι (με τα όποια σωστά και λάθη της σε ανάλογες κρίσεις στο παρελθόν) η συγκεκριμένη διοίκηση δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι ασκεί πιεστικά αιτήματα στους εκάστοτε προπονητές της. Θυμάμαι, παραδείγματος χάριν, σαν τώρα τον Σωκράτη Κόκκαλη να λέει το καλοκαίρι ότι «από δω και πέρα ο κάθε προπονητής του Ολυμπιακού θα προσαρμόζεται στο αγωνιστικό στιλ που ταιριάζει στην ομάδα μας, στο 4-4-2». Δεν θυμάμαι πολλές φορές τον Ερνέστο Βαλβέρδε να έπαιξε με το εν λόγω σύστημα και δε νομίζω ότι πιέστηκε να αλλάξει τη δική του φιλοσοφία.
Αν υπάρχει κάποιο άλλο πρόβλημα στις σχέσεις του Ολυμπιακού με τον Βαλβέρδε και έχει διαταράξει την προ ολίγων εβδομάδων κοινή βούληση να συνεχίσουν μαζί και στην επόμενη σεζόν, ειλικρινά δεν το γνωρίζω. Αν είναι το μοναδικό αγκάθι η περίπτωση Λέτο, τότε είναι πραγματικά κρίμα. Γιατί η γνώμη μου είναι ότι θα ήταν καλό για τον Ολυμπιακό (μόνον αυτό με ενδιαφέρει) να συνεχίσουν στην ομάδα και ο Ερνέστο Βαλβέρδε και ο Σεμπάστιαν Λέτο. Δύο άνθρωποι με χαρίσματα και προσόντα, χρήσιμα και ωφέλιμα για τον σύλλογο. Η πιο ευέλικτη συμπεριφορά του προπονητή και η πιο επαγγελματική του ποδοσφαιριστή θα έκανε τα πράγματα πιο εύκολα. Κυρίως για τους ίδιους, διότι ο Ολυμπιακός μπορεί να τα καταφέρει και χωρίς αυτούς. Οπως φυσικά και εκείνοι χωρίς τον Ολυμπιακό, αλλά αυτό επίσης δεν μας αφορά…
Χρήστος Μεγγλίδης
