Ο Ολυμπιακός γλέντησε τη νύχτα στο ΑΘΗΝΩΝ ΑΡΕΝΑ αυτό που έχει μετατρέψει το ελληνικό πρωτάθλημα: σε ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΡΕΝΑ!
Μα έτσι, μα αλλιώς, αυτό που έχει πετύχει ο Ολυμπιακός από το 1996 δεν μπορεί να επαναληφθεί. Είτε από τον Μάρτη είτε από τον Μάη, είτε με διαφορές χάους είτε με θρίλερ στο CAS, αυτό που κάνει ο Ολυμπιακός έχει φτάσει να θεωρείται απλό και φυσιολογικό για φίλους και εχθρούς.
Δεν είναι ποτέ εύκολο, όσο κι αν μοιάζει έτσι. Δεν ήταν εύκολο ούτε φέτος. Για σκεφτείτε στην αρχή της σεζόν. Ο Παναθηναϊκός είχε κάνει τη μεγάλη διοικητική αλλαγή με την εισροή νέων μεγαλομετόχων, εκατομμυρίων ευρώ και μεγαλεπήβολων στόχων. Η ΑΕΚ ερχόταν με φόρα από την περσινή σεζόν που είχε φτάσει μια ανάσα από τον τίτλο και ξεκινούσε με τον Δώνη μια χρονιά γεμάτη υποσχέσεις και όνειρα να σπάσει την κόκκινη κυριαρχία. Κι ο Ολυμπιακός κλήθηκε να ξεπεράσει από την αρχή της περιόδου ένα τεράστιο σοκ με τον αποκλεισμό από την Ανόρθωση, έχοντας έναν νέο στη χώρα μας προπονητή που χρειάστηκε φυσιολογικά ένα διάστημα προσαρμογής στα ελληνικά δεδομένα, όπως και η ομάδα ένα διάστημα προσαρμογής στις απαιτήσεις του Βαλβέρδε.
Εχουμε ξαναπεί πολλές φορές (και σε γενικές γραμμές συμφωνούμε όλοι) ότι ο Ολυμπιακός έχει φτάσει σε ένα σημείο με την εγχώρια υπεροχή του που πρέπει να διεκδικήσει τα μεγαλύτερα διεθνή όνειρά του.
Αυτό σίγουρα ισχύει, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν μειώνει την αξία για τον τεράστιο άθλο αυτής της ομάδας που με σημαία τον Τζόρτζεβιτς από τα μέσα της περασμένης δεκαετίας άρχισε να παίρνει τους τίτλους και συνεχίζει να το κάνει μπαίνοντας πλέον στην…μεθεπόμενη δεκαετία!
Προπονητές και ποδοσφαιριστές έρχονται στον Ολυμπιακό και βρίσκουν σύμμαχο στο ταλέντο και στις γνώσεις τους τη νοοτροπία πρωταθλητή που είναι πλέον στο αίμα αυτής της ομάδας. Κάθε χρόνο οι αντίπαλοι βρίσκουν νέες ή αναπαλαιωμένες δικαιολογίες για την αποτυχία τους, μα η απάντηση είναι απλή. Το DNA του πρωταθλητή μετράει πάνω από όλα.
Το ριζικό αυτής της ομάδας, βέβαια, είναι να μη στέκεται για πολύ στις δάφνες της και να κοιτάζει παρακάτω. Το παρακάτω είναι τώρα η κατάκτηση του ντάμπλ (θα είναι το 4ο την τελευταία πενταετία) και η προσπάθεια για ενίσχυση ενόψει της νέας περιόδου, ελπίζουμε όλοι με τον Βαλβέρδε στον πάγκο.
Για τον προπονητή είναι τώρα μία δύσκολη περίοδος γιατί από εκεί που η ομάδα είχε δώσει δέκα ντέρμπι σε ένα μήνα, τώρα θα πρέπει να περιμένει 40 μέρες για ενάμιση παιχνίδι, δηλαδή την πρόκριση επί του Αστέρα και τον τελικό με την ΑΕΚ. Κι εδώ είναι πιο δύσκολο να κρατήσεις την ομάδα συγκεντρωμένη από ότι όταν έχει μπροστά της σερί αγώνων. Αλλά για όλα αυτά έχουμε καιρό να τα ξαναπούμε…
Χρήστος Μεγγλίδης
-
-
Βρείτε τα πάντα για τον Ολυμπιακό
Ροή ειδήσεων από το RedPlanet.gr- Δεν παίζει με Ηρακλή ο Μοδέστο 29 Νοεμβρίου, 2010
- Με το νέο έτος Ριέρα 29 Νοεμβρίου, 2010
- Ένα χρόνο εκτός Ευρώπης 29 Νοεμβρίου, 2010
- Oι τρεις ήττες ήρθαν πολύ νωρίς 29 Νοεμβρίου, 2010
- Μαρινάκης: "Θέλω καρδιά και πάθος" 29 Νοεμβρίου, 2010
- Τα εισιτήρια με Μπάμπεργκ 29 Νοεμβρίου, 2010
Κατηγορίες
-
-
Πρόσφατα άρθρα
-
Πρόσφατα σχόλια
- !!!kakos!!! σε Στο… ύψος του ο Ντουντού
- Fotis Sarantopoulos σε Στο… ύψος του ο Ντουντού
- Xalasmenos σε Στο… ύψος του ο Ντουντού
- Kostas Koleonidis σε Στο… ύψος του ο Ντουντού
- kos σε Στο… ύψος του ο Ντουντού
-
Ροή ειδήσεων από το Κόκκινο Πιπέρι
Αρχεία
- Νοεμβρίου 2010 (35)
- Οκτωβρίου 2010 (31)
- Σεπτεμβρίου 2010 (33)
- Αυγούστου 2010 (35)
- Ιουλίου 2010 (32)
- Ιουνίου 2010 (33)
- Μαΐου 2010 (42)
- Απριλίου 2010 (29)
- Μαρτίου 2010 (40)
- Φεβρουαρίου 2010 (36)
- Ιανουαρίου 2010 (39)
- Δεκεμβρίου 2009 (29)
- Νοεμβρίου 2009 (31)
- Οκτωβρίου 2009 (28)
- Σεπτεμβρίου 2009 (25)
- Αυγούστου 2009 (25)
- Ιουλίου 2009 (22)
- Ιουνίου 2009 (27)
- Μαΐου 2009 (31)
- Απριλίου 2009 (24)
- Μαρτίου 2009 (20)
- Φεβρουαρίου 2009 (22)
- Ιανουαρίου 2009 (21)
- Δεκεμβρίου 2008 (17)
- Νοεμβρίου 2008 (19)
- Οκτωβρίου 2008 (25)
- Σεπτεμβρίου 2008 (17)
