Ο Ματ Ντάρμπισιρ ήρθε στην Ελλάδα τον Ιανουάριο με σκοπό να καλύψει το επιθετικό κενό που παρουσιάστηκε στο ρόστερ του Ολυμπιακού λόγω της απώλειας του Κοβάσεβιτς.
Τον πρώτο καιρό είχε το φυσιολογικό πολιτισμικό σοκ της μετάβασης από τις συνθήκες της Πρέμιερ Λιγκ στο τοπίο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Εγιναν θέμα οι φωτογραφίες που ήθελε να τραβήξει στην Τούμπα, πλησιάζοντας αμέριμνος προς τη Θύρα 4. Εγινε θέμα η δυσκολία του να φτάσει στο Ρέντη, μπλέκοντας τους δρόμους της Αθήνας. Εγινε θέμα και όταν, στην πρώτη του προσπάθεια εντός αγωνιστικού χώρου, γλίστρησε και έχασε την μπάλα.
Στην Αγγλία, βλέπετε, δεν θεωρείται άγνοια κινδύνου να πλησιάζει ένας ποδοσφαιριστής στην εξέδρα που βρίσκονται οι οπαδοί της αντίπαλης ομάδας. Στην Αγγλία είναι τόσο… χάλια οι αυτοκινητόδρομοι που είναι απορίας αξιον πώς τόλμησε ο Ματ να μπερδευτεί στις υπερσύγχρονες οδικές αρτηρίες της ελληνικής πρωτεύουσας. Στην Αγγλία, δεν ειρωνεύονται έναν ξένο ποδοσφαιριστή από το πρώτο του παιχνίδι.
Εδώ, στο υπέροχο και διάσημο δικό μας πρωτάθλημα, ο Ματ Ντάρμπισιρ αντιμετωπίστηκε σαν Αγγλος τουρίστας που ρωτάει στην Ομόνοια κατά πού πέφτει η Ακρόπολη. Με την παραδοσιακή, δηλαδή, ελληνική πονηρομαγκιά.
Μέχρι που το παιδί μάς πήρε χαμπάρι. Με τον ΠΑΟΚ στη ρεβάνς του Κυπέλλου μπήκε αλλαγή και κάρφωσε το γκολάκι της πρόκρισης. Με τον Ηρακλή μπήκε αλλαγή κι έβαλε δύο γκολ σε πέντε λεπτά. Με τον Αστέρα μπήκε αλλαγή και έκανε τρία σουτ σε δέκα λεπτά, χάνοντας το σκοράρισμα από καθαρή ατυχία.
Ο Ματ Ντάρμπισιρ μπορεί την Κυριακή να είναι βασικός στη Νέα Σμύρνη και να μην παίξει καλά. Κάποιοι θα χαμογελάσουν πάλι με την παραδοσιακή ελληνική πονηρομαγκιά: «Ελα μωρέ με τον Νταρμπι… τέτοιον».
Η πραγματικότητα είναι ότι το Αγγλάκι χρειάστηκε να παιξει συνολικά περίπου μια ώρα μπάλα στην Ελλάδα για να καταφέρει να αποδείξει τη χαώδη απόσταση του δικού του πρωταθλήματος από το δικό μας. Τόσο μεγάλη, σαν τον τύπο με το μουλάρι στο αγγλικό λιβάδι που ρωτάει στη διαφήμιση «what about Chelsea»! Εμείς χρειαστήκαμε πάνω από μία ώρα μόνο και μόνο για να μάθουμε πώς προφέρεται το όνομά του! «Αλλά, ρε συ Νταρμπι… τέτοιε, εμείς ξέρουμε κάτι πονηρομάγκικα σοκάκια και βγαίνουμε κατ’ ευθείαν στο Ρέντη, άμα λάχει ναούμε»…
Υ.Γ. Δεν τολμώ, φυσικά, να προτείνω να χρησιμοποιείται λίγο περισσότερο ο εν λόγω ποδοσφαιριστής, διότι κινδυνεύω να βγω χαμένος και να καταδικαστώ ως υπονομευτής του νέου συμβολαίου του Βαλβέρδε. Ετσι, φίλε ace;
Χρήστος Μεγγλίδης
