Εχει απόλυτο δίκιο ο κάθε φίλος του Ολυμπιακού να πικραίνεται από τον-με κάτω τα χέρια-αποκλεισμό από την Ευρώπη, από την ανεπαρκή παρουσία της ομάδας και στους δύο αγώνες με την Σεντ Ετιέν, από τη χαμένη ευκαιρία να προχωρήσει πολύ ο σύλλογος στη φετινή διοργάνωση ενώ υπήρχαν οι προϋποθέσεις να συμβεί κάτι τέτοιο.
Πράγματι η γαλλική ομάδα έπαιξε καλύτερα και στους δύο αγώνες, αλλά αυτό δεν μπορεί να σταθεί ως ικανοποιητική δικαιολογία για τον αποκλεισμό και ως απαλλακτικό ευθύνης για όλους μέσα στην ομάδα και σε όλα τα επίπεδα.
Από την άλλη, ποιός πιστεύει ότι είναι τώρα η κατάλληλη στιγμή για να αποτιμηθεί η κατάσταση, όταν η ομάδα έχει μπροστά της δύο πολύ σημαντικούς αγώνες. Αυτόν με τον Παναθηναϊκό για το γόητρο και τον πολύ πιο σημαντικό με τον ΠΑΟΚ για την πρόκριση στο Κύπελλο.
Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε να δίνει στο ματς της Κυριακής χαρακτήρα απόδειξης για το ποιά ομάδα είναι καλύτερη στην Ελλάδα. Θέλει να νικήσει στο Φάληρο, όπως πριν από δύο χρόνια με το γκολ του Παπαδόπουλου, για να έχει να λέει ότι έχασε άδικα το πρωτάθλημα αφού δεν έχασε από τον πρωταθλητή. Ο Τεν Κάτε έχει λυσσάξει για διπλό στο Καραϊσκάκη αφού ξέρει ότι έτσι θα ενισχύσει αφάνταστα τη θέση του στο εσωτερικό του πολυμετοχικού.
Ο ΠΑΟΚ θα έρθει την Τετάρτη για να πάρει με κάθε τρόπο την πρόκριση και έχει δώσει χαρακτήρα αγώνα της δεκαετίας στο συγκεκριμένο παιχνίδι.
Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του δύο αγώνες στους οποίους η συσπείρωση είναι απολύτως απαραίτητη. Μέσα στην ομάδα και γύρω από αυτή. Να έρθουν με το καλό οι νίκες τις επόμενες ημέρες και κανείς δεν πρόκειται να ξεχάσει την συνολική αποτίμηση των λαθών στην φετινή ευρωπαίκή πορεία.
Μπορούμε όμως να μιλάμε ΤΩΡΑ για τέτοια; Προσωπικά, όχι…
Χρήστος Μεγγλίδης
