Στα όπλα

Ετσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, η υπόλοιπη σεζόν έχει τρία μεγάλα ματς για τον Ολυμπιακό. Το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, τη ρεβάνς με τον ΠΑΟΚ και τον τελικό του Κυπέλλου. Μπορεί να γίνουν λιγότερα αν δεν επιτευχθεί η πρόκριση την Τετάρτη, μπορεί να γίνουν…περισσότερα αν ο Ολυμπιακός χάσει το αυριανό παιχνίδι. Γιατί μετά θα χρειάζονται νίκες και βαθμοί στην Τούμπα και στα υπόλοιπα ματς του πρωταθλήματος.
 
Επί της ουσίας, δηλαδή, όλη η χρονιά πλέον παίζεται σε τέσσερις μέρες. Με νίκη επί του ΠΑΟ τελειώνει το πρωτάθλημα, με πρόκριση επί του ΠΑΟΚ θα ασχολούμαστε μέχρι το Μάιο μόνο με τον τελικό (αγωνιστικά) και με τα σχέδια για τη νέα σεζόν (θέμα προπονητή-μεταγραφές). 
 
Το θετικό είναι ότι εμφανίζεται αποφασιστικότητα από την πλευρά της ομάδας. Πάθος είναι δεδομένο ότι θα υπάρξει σε εξέδρα και τερέν. Απαιτείται και αγωνιστικός σχεδιασμός. Ο Τεν Κάτε θα γεμίσει το κέντρο του με κόφτες και θα επιχειρήσει να μπλοκάρει την ανάπτυξη του Βαλβέρδε, ακολουθώντας τακτική εκτός έδρας ευρωπαϊκών αγώνων. Ολη η δουλειά θα γίνει από τις άκρες. Ο Γκαλέτι θα έχει αντίπαλο μάλλον τον Βαβρζίνιακ και χρειάζεται τα ανεβάσματα του Τοροσίδη. Ο Λέτο μπορεί να κάνει μεγάλα χουνέρια από την πλευρά του στον Νίλσον. Ο Ντιόγκο να παίξει πιο κοντά στην περιοχή και στους αντίπαλους στόπερ, ο ενδιάμεσος (όποιος κι αν αγωνιστεί τελικά) να πρεσάρει ψηλά, ο Ντουντού κι ο Πατσατζόγλου να κυριαρχήσουν με πολλά τρεξίματα και πίεση, να βοηθήσουν αλλά και να βοηθηθούν.
 
Το ξέρω ότι υπάρχουν ενστάσεις για τη δυνατότητα της ομάδας αυτή την εποχή να πιάσει υψηλούς ρυθμούς. Η ίδια έχει δώσει αυτά τα δικαιώματα της αμφιβολίας. Χέστηκα ποιός φταίει περισσότερο και ποιός φταίει λιγότερο για την Ευρώπη. Ολοι φταίνε. Δύο ματς είναι μπροστά, ας τα δώσουν όλα σε λογική και δυνάμεις, ας νικήσουν και μετά όλα διορθώνονται.
 
Χρήστος Μεγγλίδης