Ωραία. Την κριτική την κάναμε, την πίκρα τη γευτήκαμε μέχρι το μεδούλι, πάμε τώρα για τη συνέχεια. Να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα δεν ωφελεί. Η συνέχεια είναι γεμάτη παγίδες, αλλά και ευκαιρίες για να ξαναπάρει η ομάδα τα πάνω της.
Είπαμε και χτες ότι η εμπιστοσύνη σε όλους τους ανθρώπους της ομάδας δεν πρόκειται να αποσυρθεί από μια άσχημη βραδιά, έστω και τόσο άσχημη. Αυτό που επιβάλλεται είναι να μην έχει μεγαλύτερες συνέπειες από αυτές που πραγματικά έχει. Δηλαδή τον διαφαινόμενο αποκλεισμό της ομάδας από την Ευρώπη.
Για όσα ακούτε αυτές τις ώρες και την καζούρα από τους ανυπόληπτους, δεν πιστεύω να δίνετε σημασία. Ξεσάλωσαν πάλι με ξένα…μην πω. Περιμένουν κάθε φορά να χάσει ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη για να πάρουν την ανάσα που τους κόβει ο Θρύλος στα μεταξύ τους ραντεβού.
Ο Παναθηναϊκός ας έρθει να νικήσει στο Καραϊσκάκη και μετά ας βγάλει γλώσσα. Σιγά την θριαμβευτική παρουσία του στην Ευρώπη. Τρέμει όλη η Ευρώπη μόλις ακούει τον Παναθηναϊκό.
Οσο για την ΑΕΚ. Έχει χάσει από την Ξάνθη κι από τον Μπουρούση τα αβγά και τα πασχάλια και ασχολούνται στα πρωτοσέλιδα και στις συζητήσεις τους με την Σεντ Ετιέν.
Ε, ρε στέρηση.
Το παν είναι να επικρατήσει τώρα ψυχραιμία, επιστροφή στην πραγματικότητα και καθαρό μυαλό. Η νίκη επί του Παναθηναϊκού, η νίκη στη ρεβάνς της Γαλλίας και η πρόκριση επί του ΠΑΟΚ είναι χαρές που δικαιούται ο κόσμος μετά το χτεσινό σοκ.
Χρήστος Μεγγλίδης
