Από τη στιγμή που ο ικανός, πλην όμως βραχύσωμος, επιθετικός Χλωρός παίρνει κεφαλιά ανάμεσα σε Αντζα, Ντουντού και Ραούλ Μπράβο και αφήνει εμβρόντητο τον Νικοπολίδη, φάνηκε ότι αυτό το παιχνίδι ήταν από εκείνα που λέμε σημαδιακά. Μέχρι τότε, όλα ήταν φυσιολογικά. Ο Ολυμπιακός είχε αρχίσει στο ρελαντί, έβαλε το πρώτο γκολ με την ατομική ενέργεια του Λέτο και όλοι περίμεναν ότι στη χειρότερη θα έβαζε ένα δεύτερο και θα ετοιμαζόταν για τις διακοπές.
Τα σημάδια μετά την ισοφάριση συνεχίστηκαν μέχρι το 93. Στα δεκάλεπτα ξεσπάσματα της ομάδας, η μπάλα είτε δεν έφτανε σωστά στην περιοχή είτε τη σταματούσε ο εκπληκτικός Βραζιλιάνος γκολκίπερ Πεκάνια. Ο κόσμος προσπαθούσε να μετατρέψει τον εκνευρισμό του σε συμπαράσταση. Οι παίκτες άφησαν την υποτίμηση και το χαλάρωμα αλλά όσο κυλούσε η ώρα ήθελαν μα δεν μπορούσαν. Στα τελευταία λεπτά οι φιλοξενούμενοι έπεφταν για καθυστέρηση αλλά όποτε ήταν όρθιοι απειλούσαν με δεύτερο γκολ. Το ματς έγινε θρίλερ, θύμισε περσινές δύσκολες βραδιές στο Καραϊσκάκη, με μέτρια απόδοση και αγωνία μέχρι το τέλος.
Το σημάδι με το γκολ της νίκης στις καθυστερήσεις είναι ότι και αυτός ο τίτλος δεν χάνεται. Οι μορμούρες και τα βογγητά για το αν το πέναλτι έπρεπε ή όχι να δοθεί θα συνοδεύσουν στις γιορτές αυτούς που πόνεσαν τόσο για τη χαμένη ευκαιρία τους να μειώσουν τη διαφορά. Είναι αυτοί που είχαν το μελομακάρονο στο στόμα και τους το πήρε ο Γκαλέτι. Το πέναλτι ήταν και το γκολ μπήκε, όπως είχε μπει και στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου όταν ο επόπτης ανακάλυψε οφσάιντ του Οσκαρ και φυσικά όλα θα είχαν τελειώσει από τότε…
Αυτά για τα σημάδια. Πάμε τώρα στα συμπεράσματα για την εικόνα της ομάδας, λίγες μέρες μετά το θρίαμβο με την Χέρτα. Σίγουρα δεν περιμέναμε ότι ο Ολυμπιακός θα είχε πάθος και λαχτάρα σε ένα ματς με τον Θρασύβουλο, παραμονές διακοπών και με την ανεμελιά μετά την ευρωπαϊκή πρόκριση. Δεν περιμέναμε, όμως, και τα εξής: Να δέχεται η ομάδα τόσο φτηνό γκολ. Να κάνει με το σκορ 1-1, δύο ευκαιρίες από το 46 μέχρι το 55, άλλη μία στο 64 και την επόμενη στο 78 μέχρι να αρχίσει την τρομερή πίεση στο τελευταίο δεκάλεπτο. Να έχει κάνει ο προπονητής έξι αλλαγές στην ενδεκάδα από την Πέμπτη και να παίρνει ελάχιστη φρεσκάδα από την ομάδα. Να δημιουργεί ο Θρασύβουλος δύο απίστευτες ευκαιρίες για να βάλει και δεύτερο γκολ, να χρειάζεται ο Νικοπολίδης να γλιτώνει δύο φορές την ίδια κομπίνα από… κόρνερ του αντιπάλου μέσα σε ένα λεπτό. Και το χειρότερο, να έχει γίνει το 2-1 στο 93 και να χάνει ο Θρασύβουλος μεγάλη ευκαιρία για να ισοφαρίσει στο 95!
Όλοι στην ομάδα έχουν πλέον καιρό για να σκεφτούν ότι το Καραϊσκάκη από μόνο του δεν μπορεί να δίνει πάντοτε νίκες και ότι όσο εύκολα θα μπορούσε το +9 από τον Παναθηναϊκό να έχει γίνει ξαφνικά +4, άλλο τόσο μπορεί το τωρινό +7 να καλυφθεί στον δεύτερο γύρο με τέτοιου είδους απρόσεκτες και μπλαζέ εμφανίσεις.
Χρήστος Μεγγλίδης
