Για να τελειώνουμε με το ντέρμπι, σε μία παράγραφο: Ο Ολυμπιακός πήρε άνετα τον βαθμό στο ΟΑΚΑ μπροστά σε 60.000 παθιασμένους οπαδούς του ΠΑΟ, με αμυντικό ρεσιτάλ παρά τις απουσίες των Αντζα, Λεονάρντο, τον τραυματισμό του Ζεβλάκοφ, την έλλειψη του Ραούλ Μπράβο και την ανετοιμότητα του Στολτίδη, με το μοναδικό λάθος της διαιτησίας σε βάρος του (το οφσάιντ στη φάση του Μάντζιου). Κράτησε την απόσταση των πέντε και έξι πόντων από ΠΑΟ και ΑΕΚ, διατήρησε την παράδοση… παραρτήματος που έχει με τον αιώνιο, από τον οποίο έχει ηττηθεί μόλις τέσσερις φορές σε καμμιά τριανταριά ντέρμπι την τελευταία δωδεκαετία, ενώ και οι περισσότερες ισοπαλίες (όπως και αυτή της Κυριακής) ήταν σαν νίκες, με την έννοια ότι εξυπηρετούσαν και αυτές τον Ολυμπιακό, με εξαίρεση το δούρειο 2-2 της Λεωφόρου. Ας αφήσουμε τον Παναθηναϊκό πίσω, τώρα, να προσπαθεί να ξεμπερδέψει τις απόψεις των διοικούντων του και του προπονητή του, αν δηλαδή το πάρτι που ονειρευόταν το χάλασε η διαιτησία, οι φωτιές στην εξέδρα ή η άμυνα του Θρύλου και ο Νικοπολίδης.
Ο Ολυμπιακός θα πρέπει να αφοσιωθεί για βαθμολογικούς λόγους στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ, με μοναδικό σκοπό να διατηρήσει το απόρθητο του Καραϊσκάκη και το προβάδισμα στο πρωτάθλημα. Η φετινή αμυντική λειτουργία του ΠΑΟΚ πείθει ότι θα χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια και πίεση. Η κουβέντα, λοιπόν, για το αν ο Βαλβέρδε άργησε να ρισκάρει για τη νίκη στο ΟΑΚΑ ή σωστά επέλεξε να προφυλάξει την ισοπαλία δεν έχει αυτή την ώρα κάποιο νόημα.
Αντιθέτως, η σημασία της παραγωγικής βελτίωσης του Ολυμπιακού στα εκτός έδρας παιχνίδια είναι τεράστια. Η αδυναμία της ομάδας να δημιουργεί φάσεις μακριά από το γήπεδό της, με συνέπεια να έχει το πενιχρό ενεργητικό του ενός γκολ σε τέσσερα ματς, θα πρέπει να απασχολήσει σε επίπεδο τακτικής και προπόνησης τον Βαλβέρδε και τους ποδοσφαιριστές. Το θέμα αποδεικνύεται ότι δεν είναι τόσο απλό, ώστε να προτείνει κανείς λύσεις του στιλ να παίζει ο Κοβάσεβιτς μαζί με τον Ντιόγκο και όχι ο Μπελούτσι δεύτερος φορ. Η ομάδα δεν έκανε τον συνηθισμένο (της τα τελευταία χρόνια) αριθμό ευκαιριών ούτε στην Ξάνθη (παρά μόνο μετά το γκολ του Ντιόγκο), ούτε στο Παγκρήτιο, ούτε στο Χαριλάου (με εξαίρεση το πρώτο εικοσάλεπτο), ούτε στο ΟΑΚΑ. Τη μία ήταν νωρίς, την άλλη έφταιγε ο Μαζαράκος και οι ξυλοκόποι του ΟΦΗ, την τρίτη η κούραση από τα ταξίδια και τώρα οι ειδικές συνθήκες στο ΟΑΚΑ και η βολική ισοπαλία. Από εδώ και πέρα, όμως, η επιθετική εικόνα της ομάδας εκτός έδρας δεν μπορεί να συνεχιστεί έτσι. Οι δικαιολογίες θα αρχίσουν να στερεύουν αν δεν αλλάξει η κατάσταση, ενώ είναι πολύ πιθανό να στερέψουν οι βαθμοί και η διαφορά που έχει εξασφαλίσει έως τώρα ο Ολυμπιακός. Διαφορά που οφείλεται αφενός στο απόλυτο του Καραϊσκάκη, αφετέρου στις γκέλες των άλλων (ΠΑΟ με Εργοτέλη και Ηρακλή, ΑΕΚ με Λάρισα, Θρασύβουλο και Ξάνθη).
Εχουμε πει πολλές φορές ότι η πρώτη θέση στη βαθμολογία δίνει άνεση χρόνου για δουλειά και βελτίωση, δίχως την πίεση που υπάρχει όταν πρέπει να κυνηγάς άλλους πρωτοπόρους. Ας την εκμεταλλευτούν ο προπονητής και οι παίκτες, γιατί η ευθύνη του ακίνδυνου μακριά από το Φάληρο Ολυμπιακού είναι συνολική. Είναι υποχρέωση του Βαλβέρδε να σχεδιάσει κάτι διαφορετικό και να το περάσει στην ομάδα και είναι υποχρέωση της ομάδας να παίζει παντού ως Ολυμπιακός.
Υποχρέωση, πάνω απ’ όλα, προς εκείνους που έτρεξαν Σαββατόβραδο στο Ρέντη και όλον τον κόσμο που θέλει να βλέπει τον Ολυμπιακό όχι μόνον πάντοτε πρώτο αλλά και συνεχώς καλύτερο.
Χρήστος Μεγγλίδης
