Η ανάσταση του Παναθηναϊκού ήρθε στο καλύτερο χρονικό σημείο για τον… Ολυμπιακό. Η νίκη των πράσινων στην Βρέμη και η πραγματικά πολύ καλή εμφάνισή τους (όχι όπως η… δήθεν καλή της Νέας Σμύρνης) απομακρύνει και το τελευταίο ίχνος ανυποψίαστης συμπεριφοράς που θα μπορούσαν να είχαν οι ερυθρόλευκοι στο ΟΑΚΑ. Με τον κόσμο, την ομάδα και τη διοίκηση του Παναθηναϊκού σε κρίση ενθουσιασμού, ενδεχόμενη νίκη του Ολυμπιακού στο ντέρμπι είναι προφανές ότι θα προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερο πάταγο στην αντίπαλη πλευρά και θα προσφέρει τέτοια ευτυχία στον κόσμο του Θρύλου, η οποία δεν θα μπορεί να συγκριθεί ούτε με την απόσταση των οκτώ βαθμών που θα χωρίζει πλέον τις δύο ομάδες.
“Την ώρα που αυτοί νικούσαν στην Γερμανία, εμείς κερδίζαμε στο ντέρμπι”, έλεγαν με νόημα πολλοί Ολυμπιακοί. Δεν είναι βέβαια τόσο απλά τα πράγματα. Κακά τα ψέμματα, ο Παναθηναϊκός θα προσποιηθεί ότι απολαμβάνει την ευρωπαϊκή νίκη του (πέντε χρόνια άλλωστε είχε να νικήσει εκτός έδρας στο Τσάμπιονς Λιγκ) και τις ελπίδες που του δίνει για να συνεχίσει και στο νέο έτος εκτός συνόρων, αλλά για αυτό που πάνω από όλα καίγεται είναι το πρωτάθλημα. Και θα κάνει το παν, μέσα κι έξω από το γήπεδο, για να πάρει το ντέρμπι. Οι πολυμετοχικοί δεν θα αντέξουν ήττα από τον Ολυμπιακό στο κατάμεστο ΟΑΚΑ, ο Τεν Κάτε ξέρει ότι τώρα έχει την ευκαιρία να γλιτώσει την γκρίνια τους, ο Αντωνίου «παίζει το κεφάλι του» και οι παίκτες του Παναθηναϊκού δεν θέλουν μετά τη νίκη στη Βρέμη να αρχίσει πάλι το φυλλοκάρδι τους να… τρέμει!
Ο Ολυμπιακός, όμως, έχει μπροστά του μια μεγάλη ευκαιρία. Τα τελειωτικά χτυπήματα δίνονται πάντοτε όταν ο αντίπαλος πάει να σηκώσει κεφάλι και νομίζει ότι μπορεί να σταθεί όρθιος. Αν έρθει τότε το νοκ άουτ, είναι ανεπανόρθωτο. Οι παίκτες του Ολυμπιακού και ο προπονητής τους έχουν επίσης την ευκαιρία να δείξουν την Κυριακή στο ΟΑΚΑ ότι, πέραν της αξίας τους, διαθέτουν και όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την κυριαρχία μιας ομάδας. Όπως και να το κάνουμε, μια νίκη μπροστά σε 60.000 φανατισμένους αντίπαλους οπαδούς και απέναντι σε μια ομάδα πληγωμένη από τους χαμένους τίτλους και ψυχολογικά ανεβασμένη, θα μοιάζει με χαριστική βολή.
Με αυτό το σκεπτικό ο Ολυμπιακός θα πρέπει να ετοιμαστεί για το ντέρμπι. Κι ο Βαλβέρδε θα πρέπει να δείξει την προπονητική ευφυία του, όχι μόνο με την τακτική που θα επιλέξει στο ξεκίνημα της αναμέτρησης, αλλά και με τη στρατηγική που θα ακολουθήσει στη διάρκεια του ματς. Επιμένω ότι ο Ολυμπιακός θα πρέπει να ορίσει τη ρότα του αγώνα κι όχι να περιμένει να προσαρμοστεί στις αγωνιστικές συνθήκες που θα επιβάλλει ο Παναθηναϊκός. Αν δηλαδή θα παίξει με πολλούς αμυντικούς μέσους όπως στη Βρέμη ή αν θα προτιμήσει να πιέσει και να επιτεθεί. Επειδή, όμως, ποτέ δεν ξέρεις πως θα εξελιχθεί ένα παιχνίδι, ποντάρω στο ότι ο Βαλβέρδε θα έχει πολύ καθοριστική συμμετοχή στο ντέρμπι. Τουλάχιστον σε αυτόν τον τομέα, ο Ισπανός έχει αποδείξει ότι αξίζει της εμπιστοσύνης μας.
Υ.Γ.1: Καλά, αυτή η Βέρντερ και ο Σάαφ που κοίταζε στο τέλος σαν χάνος, δεν έμαθε τίποτα από όσα του είχε κάνει πέρσι ο Λεμονής; Ο Παναθηναϊκός ακολούθησε πιστά το περσινό μοτίβο του Ολυμπιακού στη Βρέμη, έβγαλε τον Ντιέγκο από το παιχνίδι και έκανε πάρτι με καλεσμένη τη θρυλική άμυνα της Βέρντερ.
Υ.Γ.2: Ο Τεν Κάτε από τεντάς πώς έγινε ξαφνικά σε ένα βράδυ μαέστρος και πρωτομάστορας; Να αφαιρεθούν τα μετάλλια του Ιωάννη Μελισσανίδη και να παραδοθούν με τιμές στους ειδικούς της κωλοτούμπας.
Υ.Γ.3: Κοίτα πώς με μια μεγάλη ευρωπαϊκή νικούλα, ξεχάσανε την… Κουτσιανικούλα!
Υ.Γ.4: Πω πω κάτι «πορτοκάλια» που έχει στη Γερμανία; Τρομερές πορτοκαλάδες.
