Μακάρι ο Ολυμπιακός να είναι στην Κωνσταντινούπολη ομάδα… άλλο πράγμα και να πάρει αποτέλεσμα-ώθηση για πρόκριση στους 32 του ΟΥΕΦΑ. Προς το παρόν, το μόνο βέβαιο είναι ότι για πρώτη φορά στη φετινή περίοδο και στην εποχή Βαλβέρδε θα παρακολουθήσουμε έναν… άλλο Ολυμπιακό. Η αναμέτρηση εναντίον της τουρκικής ομάδας θα είναι η πρώτη στην τρέχουσα σεζόν, με τον Ολυμπιακό να μην έχει ρόλο πρωτοβουλίας μέσα στο γήπεδο αλλά να έχει τη μεγαλύτερη προσοχή στο ανασταλτικό κομμάτι.
Μέχρι σήμερα, σε όλα τα παιχνίδια τους οι ερυθρόλευκοι έμπαιναν στο γήπεδο με την υποχρέωση του φαβορί. Αυτό συνέβη και στον αγώνα της Κύπρου και στο ντέρμπι με την ΑΕΚ και στις εκτός έδρας αναμετρήσεις του πρωταθλήματος με την Ξάνθη και τον ΟΦΗ. Ανεξάρτήτως με τον τρόπο που ξεκινούσε σε διάταξη και πρόσωπα ο Βαλβέρδε, αν είχε δηλαδή δύο επιθετικούς ή τον Μπελούτσι πίσω από τον φορ, ο Ολυμπιακός ήταν εκείνος που κατείχε πριν μπει στο γήπεδο αλλά και μέσα σε αυτό, τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Στο Αλί Σαμί Γεν, η ομάδα θα συναντήσει για πρώτη φορά φέτος συνθήκες αφιλόξενης έδρας και θα κληθεί να ανταποκριθεί σε διαφορετικές απ’ ό,τι έχει συνηθίσει καταστάσεις. Σε ένα γήπεδο που «τρέμει» από τις εκδηλώσεις των Τούρκων οπαδών, με ακουστική… τρόμου και με έναν αντίπαλο ο οποίος γνωρίζει ότι πρέπει να νικήσει οπωσδήποτε, αν θέλει να έχει ελπίδες συνέχειας στη διοργάνωση.
Στη θεωρία και πιθανότατα στην πράξη, ο Ολυμπιακός θα προχωρήσει σε ένα συντηρητικό σχέδιο παιχνιδιού, δίχως μάλιστα να έχει σε αυτήν την αναμέτρηση τους παίκτες που χρειαζόταν περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην τρέχουσα σεζόν. Δηλαδή τους δύο βασικούς κεντρικούς χαφ Στολτίδη και Ντουντού αλλά και τον Γιάννη Παπαδόπουλο, η χρησιμότητα του οποίου θα ήταν φανερή, με τα τρεξίματα αντίβαρο στην απειρία του. Αυτή τακτική επιβάλλεται από τη λογική και ενδεχομένως θα επιβληθεί και στη ροή του αγώνα.
Το ιδανικό θα είναι να εμφανιστεί στην Πόλη ένας Ολυμπιακός, κοπιαρισμένος από το περσινό Τσάμπιονς Λιγκ στους αγώνες μακριά από τη χώρα. Ο Ολυμπιακός της Βρέμης, της Ρώμης και της Μαδρίτης, έχει φυσικά μεγάλη τύχη όχι απλώς για βαθμό χρυσάφι αλλά και για νίκη - αποτέλεσμα πρόωρης πρόκρισης. Με αδιάκοπο μαρκάρισμα, ταχύτητα στην κόντρα, αποτελεσματικότητα και προπαντός ψυχραιμία και ηρεμία, η βραδιά μπορεί να εξελιχθεί τόσο γλυκά όσο τα φημισμένα σιροπιαστά της Κωνσταντινούπολης.
Ολα τα στοιχεία, δηλαδή, που είχε η Αρσεναλ στην ίδια πόλη κι έβαλε πέντε γκολ στη, μισητή για την Γαλατά, Φενερμπαχτσέ. Η σύγκριση είναι ομολογουμένως αδόκιμη, εντούτοις οι πιτσιρικάδες-διαόλου κάλτσες του Βενγκέρ που είναι και φίλος του δικού μας προέδρου, έστειλαν ένα σαφές μήνυμα για το πώς μπορεί να σπάσει κανείς τις τουρκικές άμυνες και έδρες. Με ποιότητα και τεχνική απέναντι στον τσαμπουκά και την αγριάδα.
Χρήστος Μεγγλίδης
