Το ξέρουμε όλοι καλά ότι αν το άκυρο γκολ ήταν του Εντόι αντί του Ντιόγκο, θα είχε αναστατωθεί η χώρα, ο Πατέρας θα έβγαινε με το κότερο στο Σύνταγμα ουρλιάζοντας και ο Μαζαράκος θα εμφανιζόταν σε αποκλειστικές φωτογραφίες αγκαλιά με τον Τσουκαλά στη Θύρα 7. Κι αν το μαρκάρισμα δεν ήταν του Μπαρκαουάν στον Μπελούτσι, αλλά ας πούμε του Αβραάμ σε παίκτη του ΟΦΗ, θα ξαναζούσαμε (χιλιετίες μετά) τη θυσία του… Ισαάκ για να τιμωρηθεί ο εγκληματίας αμυντικός του Ολυμπιακού, θα διαβάζαμε αφιερώματα για τις πιο δολοφονικές ενέργειες στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου και προτροπές να αντικαταστήσει ο Παπαδόπουλος τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη στην εθνική ομάδα του τάε κβο ντο.
Το έχουμε καταλάβει όλοι καλά ότι ο Παναθηναϊκός δεν… κρατιέται άλλο και το δουλεύει καλά το πράγμα με τη διαιτησία φέτος. Μάθαμε, επίσης, ότι στην ΑΕΚ είναι οργισμένοι από τη διαιτησία στο Ηράκλειο, γιατί δεν αποβλήθηκε ο… Ντιόγκο(!!!) και θα παίξει κανονικά την Κυριακή στο ντέρμπι.
Επειδή είμαι αφηρημένος και χάνω συχνά πράγματα, διατηρώ καλή επικοινωνία με τον Αγιο Φανούριο, που όλα τα βρίσκει και όλα τα φανερώνει, αλλά όπως σας έλεγα, ούτε ο Αγιος έχει καταφέρει να ανακαλύψει ακόμη πώς εμφανίστηκε ξαφνικά το πριμ του Φανούρη και οι παίκτες του ΟΦΗ είδαν το ματς τελικό Τσάμπιονς Λιγκ.
Σύμφωνοι. Αυτό είναι και θα είναι το περιβάλλον του πρωταθλήματος με τις επικοινωνιακές προεκτάσεις του. Εγώ, όμως, θα επιμείνω. Ο Ολυμπιακός έχει παίκτες μεγάλης αξίας και ομάδα πολύ σοβαρών προοπτικών, με μεγάλα περιθώρια βελτίωσης και εξέλιξης, αλλά και μεγάλη ισχύ έτσι όπως είναι τώρα. Τις συνθήκες ριγκ του Ηρακλείου θα τις βρει και στην Τούμπα και στη Λάρισα και στο Χαριλάου και παντού. Το θέμα είναι να μπορέσει να προσαρμοστεί -ως παίκτες, ως προπονητής και ως ομάδα γενικώς- στα δύσκολα δέντρα του ελληνικού πρωταθλήματος και να μη χάσει το δάσος της διαρκούς ανάπτυξής του σε ένα πραγματικά πανίσχυρο ποδοσφαιρικό συγκρότημα: ανάλογο των επενδύσεων που έχουν γίνει και της αξίας των στελεχών του σε πάγκο και γρασίδι.
Μακριά ο Ολυμπιακός από τα «παιχνιδάκια» εχθρών και φίλων. Μακριά από το να παρασυρθεί σε αντιδικίες καφενείου με αυτούς που θα έβαζαν 80 εκατομμύρια και τώρα παλεύουν να ανανεώσουν τον Βύντρα. Αλλά πραγματική μάχη μέσα στο γήπεδο, με όπλα όχι μόνο το ταλέντο, αλλά και την ψυχή και τη δύναμη. Ετσι, δεν θα έχουν τύχη ούτε οι Μαζαράκοι, ούτε οι «τσάτσοι του Βαρδινογιάννη», ούτε οι «κολλητοί και οι διαφημιστικοί πελάτες του Βγενόπουλου», ούτε οι «κουμπάροι του Πατέρα στη Θεσσαλονίκη».
Χρήστος Μεγγλίδης
