Ο Ολυμπιακός πέρσι δεν είχε παίξει μπάλα στο Παγκρήτιο και είχε νικήσει γιατί είχε μπει γρήγορα το γκολ του Νούνιεζ και γιατί ο ΟΦΗ είχε χάσει πάρα πολλές ευκαιρίες. Φέτος πάλι δεν έπαιξε μπάλα αλλά δεν έφυγε και με τη νίκη, γιατί όταν με τέτοια εμφάνιση χάνεις ευκαιρίες σαν του Τοροσίδη και του Κοβάσεβιτς, πάλι καλά και που δεν χάνεις το ματς, έστω κι αν ο ΟΦΗ μπήκε μόνο μια φορά στην περιοχή του Νικοπολίδη με τη φάση του Εντόι στο πρώτο ημίχρονο.
Είναι φανερό ότι εκτός έδρας ακόμη υπάρχει πρόβλημα. Κι όταν δεν καίγεσαι στην Ξάνθη, δεν καίγεσαι στη Δανία, ε την τρίτη θα καείς. Αυτή τη φορά το πρόβλημα του χαμένου χρόνου μέχρι να πιέσει ο Ολυμπιακός για το γκολ, δεν οφειλόταν ούτε σε τακτικές ούτε στην απόδοση. Αλλά στην καθυστέρηση της ομάδας να μπει στις συνθήκες του αγώνα. Υπάρχει η δικαιολογία ότι έλειπαν πολλοί παλιοί και μπαρουτοκαπνισμένοι, όπως ο Στολτίδης και ο Τζόρτζεβιτς, αλλά κάπου εδώ μπερδεύεται το πράγμα γιατί ο νέος Ντιόγκο ήταν πολύ μέσα στο ματς και κάποιοι πιο έμπειροι εντελώς έξω. Κάποιοι έμειναν μακριά από την κλωτσοπατινάδα των γηπεδούχων κι όταν σε τέτοια ματς δεν παίζει ξύλο όλη η ομάδα, είναι λογικό να υπάρξουν οι συνέπειες της απώλειας βαθμών.

Δεν θα σταθώ ούτε στο γκολ του Ντιόγκο που δεν μέτρησε ούτε στο πέναλτι που πιθανώς έγινε στον Μπελούτσι ούτε στην ανοχή του Μαζαράκου στα άγρια μαρκαρίσματα των παικτών του ΟΦΗ. Κι ούτε ο Ολυμπιακός πρέπει να σταθεί στο σκληρό παιχνίδι των γηπεδούχων για να δικαιολογήσει το αποτέλεσμα και την εμφάνισή του. Εντάξει, μπορεί κάποτε ο Αγιος Φανούριος να μας φανερώσει πού βρήκε τα λεφτά ο Φανούρης για το πριμ, αλλά η ουσία είναι άλλη σε ό,τι μας αφορά. Κάπως έτσι θα είναι όλα τα εκτός έδρας ματς σε όλο το πρωτάθλημα. Με τον αντίπαλο ταμπουρωμένο και την κλοτσιά σύννεφο. Επομένως, θα πρέπει και η ομάδα να αντιπαρατάσεει ανάλογο πάθος αλλά και οι ευκαιρίες (που ενδεχομένως να μην είναι πολλές, όπως συνέβη και στο Παγκρήτιο) να αξιοποιούνται.
Ο τραυματισμός του Ντουντού χάλασε τα σχέδια του Βαλβέρδε. Επίσης, ο Ολυμπιακός έγινε σαφώς πιο επικίνδυνος όταν μπήκε ο Ντάρκο αλλά επειδή θα γίνει κριτική στον Βαλβέρδε γιατί έπαιξε αλλαγή ο Σέρβος, κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι θα είχε συμβεί αν είχε παίξει από την αρχή. Και στην Ξάνθη ήταν από την αρχή με τον Ντιόγκο και δεν είχε φανεί. Ισως βοήθησε περισσότερο, ερχόμενος από τον πάγκο.
Συμπέρασμα για την ώρα (και θα τα ξαναπούμε για το παιχνίδι ακόμα πιο ψύχραιμα): Δεν ήρθε και η καταστροφή με την ισοπαλία. Χάθηκε η ευκαιρία να ξεφύγει ο Ολυμπιακός αλλά ακόμα είναι νωρίς. Το μεγαλύτερο όφελος για την ομάδα θα είναι να μαθαίνει από καθετί που παθαίνει και να μένει μακριά από κρίσεις πανικού. Εχει ποιότητα κι αυτό το βλέπει ο καθένας. Όπως και ο καθένας εύκολα διαπιστώνει ότι χρειάζεται βελτίωση σε πολλούς τομείς.
Χρήστος Μεγγλίδης
