Μαστίγιο αλλά και καρότο

Από τον editor | 29 Νοεμβρίου, 2010

Η κριτική προς τους παίκτες και τον προπονητή του Ολυμπιακού για την ήττα από την ΑΕΚ δεν μπορεί φυσικά να μη γίνει, αλλά έχω την εντύπωση ότι έχει ξεπεράσει (από πολλούς) τα όρια ανάμεσα στη λογική και στο παράλογο.

Είναι βαρύ κι ασήκωτο να χάνει αυτός ο Ολυμπιακός από αυτή την ΑΕΚ. Και δεν εννοώ εξ΄αιτίας των οικονομικών αποστάσεων ανάμεσα στις δύο ΠΑΕ ή της μεγάλης διαφοράς σε επίπεδο ποιότητας ανάμεσα στο δυναμικό των δύο ομάδων. Είναι βαρύ κι ασήκωτο να χάνει ο Ολυμπιακός από την ΑΕΚ το συγκεκριμένο παιχνίδι, έτσι όπως το έχασε.

Από κει και πέρα, όμως, να φτάσουμε στο σημείο ισοπέδωσης της δουλειάς του Βαλβέρδε ή στο να προσγειώνουμε τους παίκτες που πριν από μερικές μέρες εμείς απογειώσαμε, συγγνώμη αλλά τουλάχιστον δεν είναι λογικό.

Δεν θα πάω στο απλοϊκό ότι αν έμπαινε το πέναλτι, οι κριτικές και οι αναλύσεις θα είχαν άλλη (πανηγυρική) μορφή και οι παίκτες θα είχαν σήμερα ρεπό. Ούτε σε προτροπές αναμνήσεων των όσων όλοι μας λέγαμε από την αρχή αυτής της νέας προσπάθειας: ότι θέλουμε να δώσουμε πίστωση σε αυτή την ομάδα, ότι δεν θα την πρεσάρουμε εάν δεν έχει εξασφαλίσει το πρωτάθλημα από το Νοέμβριο, ότι θα αναγνωρίσουμε και λάθη που θα γίνουν. Διότι συνολικά όλοι αποδεχόμαστε ότι είναι μια υγιής προσπάθεια και ότι κάποια στιγμή θα έχει αποτελέσματα σε θέαμα, νίκες και κυρίως διάρκεια.

Θα πω μόνο ότι η μαγκιά θα ήταν να γίνονταν καυστικές κριτικές και να έπεφταν τα γκάζια μετά τη νίκη επί του ΠΑΟΚ στο Καραϊσκάκη, την περασμένη εβδομάδα. Ο Ολυμπιακός σε εκείνο το ματς ήταν χειρότερος σε απόδοση από το ντέρμπι με την ΑΕΚ. Είχε δεχτεί μεγάλη πίεση από τον ΠΑΟΚ και πήρε το ματς από την γκολάρα του Μιραλάς και από τη βλακεία του Ίβιτς να αποβληθεί.

Τότε δεν μπορεί η ομάδα να είχε το DNA του πρωταθλητή και να μην το έχει μια εβδομάδα μετά. Δεν μπορεί ο Ολυμπιακός να είναι μάγκας στο Παγκρήτιο και να γίνεται δάγκας τρεις μέρες μετά, απέναντι σε μία ομάδα που (και πάλι συγγνώμη) δεν είναι πολύ καλύτερη από τον Εργοτέλη.

Ο Μιραλάς έκανε λάθος πλασέ, ο Πάντελιτς έκανε πολλές μπούρδες στις επιλογές του, ο Ντουντού τα έκανε μαντάρα στο πέναλτι και στο καπνογόνο, ο Τάτσης αλλοιώσε το αποτέλεσμα με το οφσάιντ στον Ρόμενταλ κι ο Σιδηρόπουλος έπρεπε να διακόψει το παιχνίδι πριν από τη φάση του γκολ.

Λεπτομέρειες σημαντικές για την έκβαση του αγώνα και καθοριστικές για την εκτόξευση δίκαιων ή άδικων κραυγών προς τον Βαλβέρδε και τους παίκτες.

Ε όχι, όμως, και ικανές να προκαλέσουν μία τέτοια αναστάτωση μέσα την ομάδα και μία αμφισβήτηση άνευ προηγουμένου. Κυρίως από άτομα που λίγες μέρες πριν χοροπηδούσαν από τη χαρά τους για το θαύμα του νέου Ολυμπιακού που χτίζει ο Ερνέστο.

Μαστίγιο στους παίκτες και στον προπονητή, αλλά και καρότο γιατί οι πραγματικοί εχθροί είναι εκεί έξω. Και πλέον έχουν την ίδια φωνή και μιλάνε με τα ίδια λόγια. Υπαρκτοί και ανύπαρκτοι. Πλην, όμως, ενωμένοι. Μ΄αυτούς θα τα βάζουμε κάθε μέρα, με τα δικά μας θα τη βρούμε την άκρη…

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε

Η άμυνα είναι θέμα διάθεσης

Από τον editor | 28 Νοεμβρίου, 2010

Ο ακούραστος φροντιστής του Ολυμπιακού, Δημήτρης Πασχόπουλος, μπορεί και να γύρισε από την Λαμία έχοντας για πρώτη φορά στους τεράστιους σάκους του, στεγνές φανέλες. Γιατί οι “ερυθρόλευκοι” δεν χρειάστηκαν καν να ιδρώσουν για να καταπιούν τον Πανελλήνιο με 92-65. Μία από τα ίδια, όπως και στο ματς με το Μαρούσι. Αντίσταση “μηδέν” και λήξη του αγώνα από την πρώτη περίοδο. Τότε ο Ολυμπιακός ξέφυγε στο “Χαλκιοπούλειο” με 32-17, κρατώντας τον αντίπαλο άποντο για σχεδόν 3 λεπτά.

Το κοντέρ έγραψε +20 (41-21), μετά από ένα προσωπικό ρεσιτάλ του Λουκά Μαυροκεφαλίδη με 6 μαζεμένους πόντους. Η διαφορά έφτασε ακόμα και στους 27 πόντους (88-61), με τους Μαυροκεφαλίδη και Κώστα Παπανικολάου να σημειώνουν από 18 και 15 πόντους, αντίστοιχα.

Η αλήθεια είναι ότι οι “ερυθρόλευκοι”, τηρουμένων των συνθηκών, έβγαλαν μπόλικη ενέργεια και διάθεση στο παρκέ. Βέβαια, αν ήθελαν, ας έκαναν κι αλλιώς, αφού ο Ντούσαν Ίβκοβιτς κάθε άλλο παρά έχει ξεχάσει την (πρωτίστως) εμφάνιση και την ήττα από τη Ρεάλ στην Μαδρίτη.
Η εύλογη απορία είναι, γιατί οι παίκτες δεν έπαιξαν με ανάλογη διάθεση απέναντι στους Μαδριλένους; Μήπως επειδή ένιωθαν πίεση σε αντίθεση με το παιχνίδι με τον Πανελλήνιο, που ήξεραν ότι θα το κέρδιζαν οι φανέλες από μόνες τους;

Σε αυτόν ακριβώς τον τομέα θα πρέπει να δουλέψει ο Ολυμπιακός. Στην σταθερότητα και στη διάθεση. Κατ’ αρχήν, όπως έχει πει και ο μεγάλος Πατ Ράιλι, η άμυνα είναι πρώτα απ’ όλα θέμα διάθεσης και μετά έρχεται η ικανότητα. Οι Πειραιώτες στην Μαδρίτη δεν έδειξαν διάθεση, όχι απλά για ν’ αμυνθούν αλλά και για να παίξουν γενικότερα. Αυτό φάνηκε από τους 82 πόντους που δέχθηκαν. Δηλαδή 17 περισσότερους σε σχέση με όσους τους έβαλε ο Πανελλήνιος στο “Χαλκιοπούλειο”. Προς Θεού δεν υπάρχει σύγκριση Πανελλήνιου με Ρεάλ. Θα πέσει φωτιά να με κάψει.

Εν ολίγοις, δεν μου λέει και πολλά η νίκη και η εμφάνιση επί του Πανελληνίου. Περιμένω να δω ανάλογη διάθεση τόσο την Πέμπτη, κόντρα στην Μπάμπεργκ στο ΣΕΦ, αλλά και στη δύσκολη συνέχεια στην Μάλαγα (9/12) και στο Βέλγιο με τη Σαρλερουά (13/12).

Είπαμε, τις μεγάλες ομάδες τις βλέπουμε στα (θεωρητικά αν μιλάμε για τις περιπτώσεις των Μπάμπεργκ, Μάλαγα και Σαρλερουά) δύσκολα. Και τότε τις κρίνουμε και μάλιστα αυστηρά χωρίς να μασάμε τα λόγια μας. Όπως έγινε μετά την ήττα από τη Ρεάλ στην Μαδρίτη.

Νίκος Παπαϊωάννου

Στην κατηγορία: Μπάσκετ | Tagged , | Σχολιάστε

Χαμηλά η μπάλα τώρα

Από τον editor | 27 Νοεμβρίου, 2010

Όταν χάνεις πέναλτι στο 0-0 στο 56, όταν χάνεις τον ποιοτικότερο παίκτη με τραυματισμό από το 20, όταν χάνεις σε ντέρμπι δύο τετ-α-τετ με Μιραλάς και Πάντελιτς, όταν χάνεις την ευκαιρία να σκοράρεις λόγω του βοηθού στο ανύπαρκτο οφσάιντ σε επίσης τετ-α-τετ στον Ρόμενταλ, όταν χάνεις τον… ταχύτατο Ντιόπ σε μπάσιμο στο 90 και όταν χάνεις από τα μάτια σου τον Μπλάνκο στη μικρή περιοχή, ε πώς να μην χάσεις;

Ο Ολυμπιακός κατάφερε να φύγει με μηδέν στο πιο εύκολο από τα ντέρμπι των τελευταίων ετών. Με μετριότατη απόδοση, με τους περισσότερους παίκτες σε χλωμή βραδιά, με την ΑΕΚ να δείχνει ότι πάει για νίκη και ότι τέλος πάντων μπορεί να γίνει απειλητική μόνο στο τελευταίο τέταρτο του πρώτου ημιχρόνου, με όλα όσα στραβά κι ανάποδα προαναφέραμε, πάλι ο Ολυμπιακός έχει την αίσθηση της τσάμπα ήττας. Όχι επειδή το γκολ μπήκε στις καθυστερήσεις. Και τσάμπα ισοπαλία θα ήταν, εάν δεν γινόταν το μπαράζ λαθών στο τέλος. Με τον Πάντελιτς να πουλάει την μπάλα έξω από την περιοχή, με τον Ντουντού να μην μπορεί να κόψει τον Ντιόπ και με τον Αβραάμ να χάνει τη σέντρα και με Ποτουρίδη, Χολέμπας να έχουν αφήσει στο κενό τέρμα τον Μπλάνκο.

Ο Βαλβέρδε ρίσκαρε να πάρει το παιχνίδι και καλά έκανε, στο τέλος (και αφού φαίνεται πως η νίκη δεν θα έρθει) έχει κι αυτός τις ευθύνες του για την ήττα. Αλλά τα περισσότερα ανήκουν στους παίκτες που σε πολλές φάσεις έδειχναν να μην έχουν καθόλου επαφή. Δεν ήταν μόνον οι ευκαιρίες, το χαμένο πέναλτι και οι γκάφες στο γκολ. Έγιναν πολλά ανεξήγητα λάθη και σε μπαλιές και σε πάσες και σε τοποθετήσεις.

Προφανώς και δεν είναι για να μας παίρνει από κάτω. Ξέρω ότι η μισή Ελλάδα πανηγυρίζει απόψε, με τους ΑΕΚτζήδες να έχουν αναστηθεί στο -8 και κυρίως με τους Παναθηναϊκούς να παίρνουν ένα μεγάλο δώρο από το πουθενά. Είναι προφανές, όμως, ότι όλη η υπόθεση φέτος στο πρωτάθλημα είναι στο δικό μας χέρι, καθώς τέτοιες βραδιές που όλα πήγαν κατά διαόλου δύσκολα να επαναληφθούν.

Αρκεί η μπάλα, από εμάς, να είναι χαμηλά. Και ειδικά στα πέναλτι. Πιο χαμηλά, γιατί αυτό το μηδέν στα τρία από τη βούλα και την μπάλα μονίμως στα περιστέρια, δεν αντέχεται άλλο…

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε

Δικέφαλοι και… τετρακέφαλοι

Από τον editor | 26 Νοεμβρίου, 2010

Ο Ολυμπιακός πάει για δεύτερη φορά στο ΟΑΚΑ για ένα ντέρμπι, με σαφείς οδηγίες από τον προπονητή του να επαναλάβει όσα καλά και να αποφύγει όσα λάθη έκανε στην προηγούμενη φετινή του επίσκεψη εκεί.

Ο Ολυμπιακός πηγαίνει να αντιμετωπίσει την ΑΕΚ με άμυνα-μετρημένα κουκιά, καθώς με τον ΠΑΟΚ και τον Εργοτέλη είχε τουλάχιστον έναν αμυντικό για αλλαγή. Τώρα δεν θα υπάρχει ούτε ο Γκαλίτσιος, οπότε αν γίνει καμιά στραβή, ο Ερνέστο θα επιστρατεύσει λύσεις ανάγκης.

Ο Ολυμπιακός πάει να κάνει διπλό με την ΑΕΚ, βρίσκοντας τον αντίπαλο σε αγωνιστική κρίση, με σοβαρές απουσίες στην επίθεση, με παγωμένο κόσμο και με ενέργειες τύπου ανανέωσης-πάρτα όλα με Σκόκο ώστε να υψωθεί λίγο το ηθικό. Αντίπαλος, δηλαδή, επικίνδυνος να τα δώσει όλα προκειμένου να διασώσει τη χρονιά του και το… τομάρι του.

Ο Ολυμπιακός είναι καλύτερος από την ΑΕΚ, από όποια πλευρά να το δει κανείς. Είναι σε καλύτερη αγωνιστική κατάσταση, έχει καλύτερους παίκτες, έχει καλύτερη ομάδα. Στην πρώτη τους, επί ελληνικών συνθηκών, αναμέτρηση, ο Βαλβέρδε και ο Χιμένεθ γνωρίζουν καλά ότι ο πρώτος λόγος ανήκει στον Ερνέστο.

Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν θα μετρήσει, όμως, εάν οι ερυθρόλευκοι δεν ακολουθήσουν πιστά το πλάνο και δεν αντεπεξέλθουν στην όποιας μορφής αντίσταση επιλέξει να προβάλλει η ΑΕΚ για να ισορροπήσει την κατάσταση, καθώς παρότι γηπεδούχος φαντάζει αουτσάιντερ του ντέρμπι.

Είναι απολύτως στο χέρι του Ολυμπιακού να επιβάλλει την κυριαρχία του στο συγκεκριμένο παιχνίδι και να πάρει το αποτέλεσμα που θα κάνει… διάδρομο το δρόμο προς τον τίτλο. Να ξεπουπουλιάσει και τον άλλο δικέφαλο μετά τον ΠΑΟΚ και να ξεπεράσει τις θλάσεις στον… τρικέφαλο, στον τετρακέφαλο (ή όπου αλλού) δίχως απώλειες.

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , | Σχολιάστε

Είναι soft ακόμα ο Ολυμπιακός

Από τον editor |

Ο Ολυμπιακός είναι ακόμα soft ομάδα. Να, το έγραψα και μου έφυγε ένα βάρος. Κουβαλάει τα περυσινά και προπερυσινά κουσούρια του, όπου στα εύκολα έμοιαζε με τον τιμωρό και στα δύσκολο με ζαλισμένο κοτόπουλο. Κι αν έχω άδικο είναι δεκτές οι ενστάσεις σας. Όμως, πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί μία ομάδα που πολλές φορές θυμίζει τα μεγαλύτερα παιδιά που τα βάζουν με τα μικρότερα και όταν έρθει η ώρα ν’ αναμετρηθούν με συνομήλικα, το βάζουν στα πόδια; Γιατί αυτό ακριβώς μου θυμίζει (και) ο φετινός (μέχρι στιγμής) Ολυμπιακός. Βρήκε τη Ρεάλ Μαδρίτης διαλυμένη διαδήλωση στην 1η αγωνιστική της Ευρωλίγκας και τη χτύπησε σαν χταπόδι στο ΣΕΦ. Μετά του αγρίεψε λίγο η Μπάμπεργκ στη Γερμανία κι έχασε με κάτω τα χέρια. Βεβαίως ακολούθησαν… περηφανείς θρίαμβοι επί των κατώτερων ομάδων όπως οι Μάλαγα (αγνώριστη), Ρόμα ( σκορποχώρι) και Σαρλερουά (αδύναμη μακριά από το Βέλγιο), μαζί με τους αντίστοιχους στην Α1 (πλην Πανιωνίου που τον νίκησε στο παρά πέντε) εις βάρος μέτριων (στην καλύτερη των περιπτώσεων) ομάδων.

Και ήρθε χθες το βράδυ το πρώτο προγραμματισμένο ματς (γιατί αυτό με την Μπάμπεργκ ήταν εκτός προγράμματος) με υψηλό βαθμό δυσκολίας. Όχι απέναντι στους Λέικερς, αλλά στη Ρεάλ που μία εβδομάδα νωρίτερα συνετρίβη στο Βέλγιο από τη Σαρλερουά με 67-49. Μέσα στην Μαδρίτη με τους Ισπανούς να είναι με το ένα πόδι στον… τάφο. Και τί έκανε ο Ολυμπιακός; Αντί να τους θάψει τους έδωσε χείρα βοηθείας και τους ανέστησε! Η ίδια Ρεάλ που στη Σαρλερουά δεν μπόρεσε να βάλει καν 50 πόντους, βρήκε τον Ολυμπιακό μπόσικο και του έριξε 82 στο κεφάλι! Κι αν υπάρχει κάποιος που έμεινε ικανοποιημένος από το ότι οι “ερυθρόλευκοι” κράτησαν τη διαφορά του α’ γύρου (+16), χάρη στο άστοχο τρίποντο του Χόρχε Γκαρμπαχόθα, θα πρέπει επειγόντως να συλληφθεί.

Γιατί κύριοι η ουσία είναι ότι ο Ολυμπιακός πήγε στην Μαδρίτη για τουρισμό, κι έφαγε και 14 πόντους από τη Ρεάλ που μέχρι στιγμής παραπαίει. Δηλαδή τι θα γίνει όταν θα πάει, πάλι στην Ισπανία στις 9 Δεκεμβρίου για να παίξει με την Μάλαγα και στις 13 στο Βέλγιο για να παίξει με τη Σαρλερουά; Τί θα άλλαξει σε 10 μέρες ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, που αν και δεν το έδειξε, έφριξε ο άνθρωπος, με την αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας του στο “Κάχα Μάχικα”; Κι εδώ που τα λέμε, όταν παίζεις με τη Ρεάλ στην Ισπανία, χρειάζεται ο προπονητής να πει στον παίκτη να είναι συγκεντρωμένος; Σοβαροί να είμαστε. Ο Ματ Νίλσεν με δύο λέξεις τα είπε όλα: “‘Ημασταν απαράδεκτοι”. Με πρώτο και καλύτερο τον ίδιο, που έπαιξε και δεν ακούμπησε.

Πολύ απλά, οι παίκτες του Ολυμπιακού είχαν στο μυαλό τους την καβάτζα του +16 του αγώνα στο ΣΕΦ και άραξαν. Σου λένε, “δεν πρόκειται να χάσουμε με 17 κι αν μας κάτσει και νικήσουμε είμαστε μάγκες”. Αυτό μου έδειξε εμένα η αγωνιστική τους συμπεριφορά. Η αδιαφορία στην άμυνα, το εύκολο λάθος και γενικώς η περίφημη γλώσσα των σωμάτων τους. Με εξαίρεση τον Ράσο Νεστέροβιτς που προσπάθησε, τον Σπανούλη που επίσης πάλεψε, αλλά ήταν σε κακή βραδιά, υπήρχε κανένας άλλος; Άντε και ο Μαυροκεφαλίδης. Ο Τεόντοσιτς μήπως; Ό,τι έβαλε το έφαγε και με το παραπάνω. Ο Μπουρούσης; Λίγα πράγματα. Ο Κέσελ; Τα συνηθισμένα, δηλαδή τίποτε. Ο Παπανικολάου; Άχρωμος και άοσμος. Ο Γκόρντον; Τίποτε σπουδαίο. Ο Παπαλουκάς προερχόταν από 15νθήμερη απουσία και δεν κρίνεται.

Θα συμφωνήσω, για πολλοστή φορά, ότι είναι ακόμα νωρίς. Άντε κι ότι δεν χάλασε ο κόσμος αν δεν τερματίσεις στην πρώτη θέση του ομίλου. Όμως, καλώς ή κακώς ο Ολυμπιακός παίζει κάποια δυνατά ματς, τώρα αυτήν την εποχή. Όπως χθες κόντρα στη Ρεάλ και τον Δεκέμβριο με Μάλαγα και Σαρλερουά εκτός. Πρέπει αυτά τα παιχνίδια να τα παίρνει ή στη χειρότερη να παλεύει μέχρι τέλους για να τα πάρει. Για να συνηθίσει και να εθιστεί σε αυτά και την ψυχολογία τους.

Σε 40 περίπου μέρες θα πάει στο ΟΑΚΑ για να παίξει με τον Παναθηναϊκό, στο πρώτο ματς του Βασίλη Σπανούλη, κόντρα στην παλιά του ομάδα. Έτσι θα εμφανιστεί σε μία έδρα όπου χάνει πριν πατήσει στο παρκέ;

Πρέπει όλοι να σοβαρευτούν στο λιμάνι. Να αφήσουν τα “είναι ακόμα νωρίς και η σεζόν είναι μακριά” και να καταλάβουν ότι το δικαίωμα για να πηγαίνουν χαλαρά στην κανονική περίοδο και να φορτσάρουν στα πλέι οφς το έχουν μόνο οι ομάδες που ξέρουν να νικούν στα κρίσιμα και είναι εθισμένες στους τίτλους. Δυστυχώς ο Ολυμπιακός τα τελευταία 13 χρόνια είναι εθισμένος μόνο στις στα μεγάλα λόγια και στις υποσχέσεις…

Νίκος Παπαϊωάννου

Στην κατηγορία: Μπάσκετ | Tagged , , , | Σχολιάστε

Ριέρα, ο αφάνας!

Από τον editor | 25 Νοεμβρίου, 2010

Ο Άλμπερτ Ριέρα αντιμετωπίζει, κατά κάποιον τρόπο, το ίδιο “βάρος” που είχε ο Τσίλντρες τα προηγούμενα χρόνια στο μπάσκετ. Το ύψος του συμβολαίου του…

Από τους περισσότερο ακριβοπληρωμένους υπάρχουν ανάλογες απαιτήσεις, αλλά το θέμα είναι να αποφασίσουμε μέχρι πού φτάνουν αυτές, ώστε να μην βαρύνει τόσο πολύ το πάπλωμα και μας πλακώσει. Μαζί με την προσφορά τους στο γήπεδο…

Ο Ριέρα από την πρώτη στιγμή της παρουσίας του στον Ολυμπιακό εισέπραξε (μαζί με τα πολλά χρήματα της μεταγραφής του) και – υπερβολικές μερικές φορές – προσδοκίες. Να γίνει ο νέος Τζόρτζεβιτς, να περνάει τους αντίπαλους μπακ σαν άλογο, να γυρίζει πίσω και να τους ξαναπερνάει. Να κάνει ασύλληπτα σουτ και φοβερές γκολάρες, να σεντράρει ξυράφια, να διαλύει άμυνες.

Όλα αυτά δεν τα έχει κάνει. Από κει και πέρα, όμως, απέχει πολύ από το να αμφισβητείται (όχι η κλάση του που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, αλλά) η μέχρι τώρα προσφορά του στην πορεία τίτλου που κάνει η ομάδα. Δεν είναι μόνο τα τέσσερα γκολ και η πρωτιά στις ασίστ. Είναι ότι ο παίκτης προσαρμόζεται απολύτως με το πέρασμα του χρόνου στο αγωνιστικό μοτίβο του Βαλβέρδε και στη νοοτροπία κυριαρχίας του Ολυμπιακού.

Πολλοί είδαν τον Ριέρα μετριότατο στα παιχνίδια με τον ΠΑΟΚ και τον Εργοτέλη. Εγώ έκανα μία άλλη κριτική, περισσότερο θετική, διότι σημείωσα (πέραν κάποιων λαθών, κυρίως υπερβολικής εμπιστοσύνης στο κράτημα της μπάλας) πολλές ενέργειες υψηλής ποιότητας και μεγάλη διάθεση ομαδικότητας και ουσιαστικής προσφοράς στο επιθετικό, αλλά ΚΑΙ στο αμυντικό κομμάτι του παιχνιδιού.

Βλέπω, επίσης, έναν παίκτη που μέχρι τώρα λέει με τις εμφανίσεις του και τον (δίχως βεντετισμό) αγωνιστικό χαρακτήρα του: “Eίμαι ο Ριέρα του Ολυμπιακού και υπηρέτης των στόχων του. Δεν είμαι αυτός με την καΡΙΕΡΑ σε Εθνική Ισπανίας, Primera και Premier League που ήρθα στα μέρη σας για τα λεφτά και με τουπέ“.

Κι αυτό, μέχρι στιγμής με ικανοποιεί. Όχι απόλυτα, αλλά προφανώς περισσότερο από την πλειονότητα των φίλων της ομάδας.

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε

Είχε ψυχή ο Ολυμπιακός

Από τον editor | 24 Νοεμβρίου, 2010

Αυτή τη φορά ο Ολυμπιακός ήταν ΟΜΑΔΑ για τρία σετ, έδωσε ελπίδες για καλύτερη συνέχεια,  στο ματς με τη Γιαστρέμπσκι, αλλά με τον τραυματισμό του Ντεσπέιν στις αρχές του τέταρτου σετ ήρθε η κατάρρευση, για να ανακάμψει χάρη στη ψυχή των παικτών του στο τάι μπρέικ.

Ο Τζούριτς ήταν σούπερ διαγώνιος με εκπληκτικές επιθετικές ενέργειες, αλλά και μεγάλες επιδόσεις σε μπλοκ, άμυνα, σερβίς. Ήταν ο παίκτης που φόβισε το αντίπαλο μπλοκ. Τον ένιωσαν για τα καλά οι Πολωνοί και είχε μεγάλη ποικιλία στα χτυπήματά του, αλλά και μυαλωμένες ενέργειες. Δεν σπατάλησε καμία επίθεση.

Το άλλο σημαντικό στοιχείο του Ολυμπιακού ήταν η υποδοχή του, αφού υπήρξε αλληλοκάλυψη, σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Αυτό επέτρεψε στον Ζέκοφ να μοιράσει το παιχνίδι.

Το σημαντικότερο όλων, όμως, ήταν η ανατροπή του πρώτου σετ, όπου ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω στο σκορ με 1-8. Το σερβίς ήταν αυτό που έφερε τα πάνω-κάτω και ξέσπασε η ομάδα του Φλάβιο Γκουλινέλι.

Όλα αυτά, πάντως, στα τρία πρώτα σετ. Με το 2-1 (αν και προηγήθηκε 23-22 στο τρίτο σετ), τον τραυματισμό του Ντεσπέιν (δεν έχει κάτι σοβαρό) στο 0-1 του τέταρτου σετ και την είσοδο του Φράγκου ήρθε η κατάρρευση. Στο τάι μπρέικ, όμως, μίλησε η ψυχή του πρωταθλητή και πήρε τη νίκη αν και έχανε 10-12.

Κρατάμε, λοιπόν, την σούπερ εμφάνιση για τρία σετ και τη μεγάλη ψυχή των παικτών στο τάι μπρέικ. Συνεχίζουμε…

Στέφανος Λεμονίδης

Στην κατηγορία: Βόλεϊ | Tagged , | Σχολιάστε

Τους αδίκησε μετά το… 0-2!

Από τον editor |

Ο Εργοτέλης αδικήθηκε κατάφωρα από τη διαιτησία που έδωσε το… έγκλημα του ανάποδου κόρνερ μετά το 0-2. Ναι μετά το 0-2, διότι δεν ήταν μόνο το γκολ του Τοροσίδη που δεν είχε μετρήσει στο παλιό πρώτο ημίχρονο. Ήταν και η χερούκλα του Μπέτο στο 49′ από τη σέντρα του Μοδέστο που θα έδινε πέναλτι και ο Καραγεωργίου, αλλά ο Γιάχος που ήθελε να σπρώξει τον Ολυμπιακό δεν το έδωσε.
　
Μετά το 0-2, λοιπόν, ο Εργοτέλης αδικήθηκε στο ανάποδο κόρνερ και στο οριακό οφσάιντ αργότερα, αλλά ο προπονητής του ευνοήθηκε διότι με την… εξαιρετική συμπεριφορά του κέρδισε επάξια μία θέση στους υποψήφιους αντικαταστάτες (λίαν συντόμως) του Ζεσουάλδο Φερέιρα. Και εις ανώτερα…
　
Η Μπαρτσελόνα της Ελλάδας πέρασε μια βόλτα από την Κρήτη και με υπομονή και επιμονή, με πάθος και ορμή, με καλή μπάλα σε 45 λεπτά συν τις καθυστερήσεις, πήρε το πολύτιμο τρίποντο και άφησε ένα τρίποντο πίσω τους δεύτερους της Super League.


　
Ο Ολυμπιακός χαροποίησε πάλι με την εμφάνισή του καθώς δεν πτοήθηκε από την πάροδο του χρόνου και το γκολ που δεν ερχόταν, δεν μάσησε να πανικοβληθεί από την πίεση της μικρής διάρκειας, από το κατενάτσιο του…Ζεσουάλδο, από τα δυνατά μαρκαρίσματα, από τα κορδόνια του Δασκαλάκη που λύθηκαν μόλις ξεκίνησε το παιχνίδι!
　
Με τον Ριέρα να παίρνει την ομάδα πάνω του στο τέλος, με τον Μάρκο να βάζει το καθιερωμένο γκολάκι νίκης, με τον Κέβιν να αλωνίζει, με τον Ποτουρίδη να πείθει ότι είναι έτοιμος από καιρό, με τον Φουστέρ να κάνει σε τρία λεπτά συμμετοχής φάσεις ενός…αγώνα ολόκληρου και με τον έξοχο Μοδέστο κορυφαίο, η απόλυτη κυριαρχία του Ολυμπιακού αξιοποιήθηκε με το αποτέλεσμα.
　
Άντε γεια…
　
Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , | Σχολιάστε

Να πάρει μια ακόμη “μάχη” στον φετινό πόλεμο

Από τον editor | 22 Νοεμβρίου, 2010

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς δεν είναι κανένας χθεσινός για να έχει ψευδαισθήσεις. Γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως οι καλές εμφανίσεις του Ολυμπιακού, προέρχονται εις βάρος κατώτερών του αντιπάλων. Όπως και όσες κακές έχουν κάνει μέχρι σήμερα οι ερυθρόλευκοι. Κόντρα στο Μαρούσι έμοιαζε με καταιγίδα, χθες το μεσημέρι. Όμως ποιό Μαρούσι και με ποιούς παίκτες; Ο Ράσο Νεστέροβιτς μέσα στις ρακέτες ένιωθε όχι απλά σαν γίγαντας, αλλά σα να παίζει με το γιο του, σε παιδική μπασκέτα στη βίλα του στη Γλυφάδα. Όσο για τον Μίλος Τεόντοσιτς; Έκανε παπάδες στο παρκέ και αμφιβάλλω πολύ αν ίδρωσε. Γενικώς ο αγώνας με το Μαρούσι ήταν πιο εύκολος και από μεσημεριανό περίπατο. Στο οικογενειακό διπλό του Ολυμπιακού υπάρχει μεγαλύτερη ένταση σε σχέση με την αναμέτρηση με το Μαρούσι.

Το ματς είχε τελειώσει σχεδόν ταυτόχρονα με το τζάμπολ και μοιραία το μυαλό όλων των παικτών του Ολυμπιακού ήταν στην αναμέτρηση της Πέμπτης με τη Ρεάλ στην Μαδρίτη. Φαινομενικά ο Ολυμπιακός θα πάει φουριόζος στην Ισπανία, αφού προέρχεται από καλές εμφανίσεις, απέναντι όμως σε τουλάχιστον μέτριους αντιπάλους όπως για παράδειγμα το Μαρούσι. Σαφέστατα και δείχνει να βρίσκει σιγά-σιγά ρυθμό και μετά τους Βασίλη Σπανούλη, Νεστέροβιτς και Τζαμόν Γκόρντον, ανεβάζει στροφές και ο Τεόντοσιτς. Βεβαίως ο νεοαποκτηθείς Μάρκο Κέσελ εξακολουθεί να βρίσκεται σε άλλο κόσμο προκαλώντας για άλλο ένα παιχνίδι την οργή του ανθρώπου που τον έφερε στον Ολυμπιακό, του Ντούσαν Ίβκοβιτς.

Όμως το ζητούμενο τώρα είναι να μπορέσουν οι Πειραιώτες να κάνουν τα ίδια και απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης που προέρχεται από μια βαριά εκτός έδρας ήττα από τα χέρια της Σαρλερουά, που δεν της επέτρεψε ούτε 50 πόντους να σημειώσει.

Ο Ετόρε Μεσίνα, παρά τη νίκη επί της Βαγιαδολίδ χθες για το Ισπανικό πρωτάθλημα, βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα μιας και η ομάδα, από πέρυσι αποδεικνύεται όχι απλά κατώτερη του μπάτζετ της, αλλά και των περιστάσεων. Ο Ιταλός τεχνικός δέχεται την κριτική των φιλάθλων της “Βασίλισσας” και τα πυρά του ισπανικού τύπου, αφού μέχρι στιγμής σε 14 επίσημους αγώνες η Ρεάλ μετράει 4 ήττες! Όπερ σημαίνει πως κάθε ματς για τη Ρεάλ έχει το χαρακτήρα “ζωής και θανάτου”. Το ίδιο και για τον Μεσίνα, ο οποίος φαινομενικά έχει τη στήριξη της διοίκησης, για την οποία όμως ουδείς γνωρίζει πώς θ’ αντιδράσει σ’ ενδεχόμενη ήττα από τον Ολυμπιακό την Πέμπτη.

Ο “Έκτορας” ξέρει πολύ καλά πως με νίκη απέναντι στους Πειραιώτες αγοράζει χρόνο (και ποιος ξέρει, ίσως και παίκτη) και (ξανα)κερδίζει πόντους απέναντι σε κόσμο και διοίκηση, μιας και μιλάμε για τον συνδιεκδικητή της πρωτιάς στον όμιλο. Όπως επίσης αντιλαμβάνεται ότι με ήττα όχι απλά θα χάσει σίγουρα την πρωτιά, αλλά μαζί τ’ αυγά και τα πασχάλια.

Έτσι είναι αναγκαίο ο Ολυμπιακός να μπει με σοβαρότητα και να καθαρίσει το παιχνίδι, χωρίς να δώσει δικαιώματα στη Ρεάλ ν’ αμφισβητήσει την ανωτερότητά του. Οι ερυθρόλευκοι ουσιαστικά θέλουν ένα ματς, σαν κι εκείνο της πρεμιέρας της Ευρωλίγκας στο ΣΕΦ, απέναντι στη Ρεάλ, όπου την έκανε “φύλλο και φτερό”, συντρίβοντάς την με 82-66. Για να το πράξουν θα χρειαστούν πάνω απ’ όλα συγκέντρωση και πειθαρχία στο αγωνιστικό πλάνο που θα εκπονήσει ο Ίβκοβιτς. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. Με νίκη ο Ολυμπιακός θα έχει πάρει μία από τις μάχες στον πόλεμο της Ευρωλίγκας, εκείνη της πρώτης θέσης στον όμιλο και μαζί την αυτοεπιβεβαίωση ότι μπορεί να παίξει καλά μέσα σε δύσκολες έδρες κι απέναντι σε ισάξιες (θεωρητικά) ομάδες.

Νίκος Παπαϊωάννου

Στην κατηγορία: Μπάσκετ | Tagged , , , | Σχολιάστε

Πλημμυρα(λας) και Μιρα-λα3!

Από τον editor |

Είναι από τις λίγες φορές στην φετινή (δίχως Ευρώπη) περίοδο που ο Ολυμπιακός και οι συν αυτώ δεν μπορούν να σταθούν πολύ στο προηγούμενο παιχνίδι. Να το κουβεντιάσουν, να το αναλύσουν, να μετρήσουν τα θετικά και να προβληματιστούν από τα αρνητικά.

Ό,τι είπαμε είπαμε, λοιπόν, για το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ, για το νέο σόου του Μιραλάς, για την εκρηκτική επανεμφάνιση του Ρόμενταλ, για τον Παμπορίδη και τις δικαιολογίες των ηττημένων, για την ενδεκάδα και τις κινήσεις του Βαλβέρδε, για το ελπιδοφόρο ντεμπούτο του Ποτουρίδη, για τη μεγάλη νίκη με σκoρ που γίνεται… συνήθεια-λα3! Τρία στο Βόλο, τρία στον Αστέρα, τρία στην Ξάνθη, τρία και στον ΠΑΟΚ. Και Μιραλατρεία για τον Κέβιν και για τον… Φιλέρη που σπάει το κεφάλι του να βρει κι άλλους παιχνιδιάρικους τίτλους, αλλά σε λίγο θα μας στερέψουν με όσα κάνει ο παικταράς!

Και τώρα το ματς ειδικών συνθηκών με τον Εργοτέλη, εξίσου σημαντικό και δύσκολο με το προηγούμενο. Ο Εργοτέλης δεν είναι ΠΑΟΚ, έχει όμως ένα σαρανταπεντάλεπτο κέρδος από το… πόλο που προηγήθηκε το περασμένο Σάββατο. Ο Βαλβέρδε θα φρεσκάρει λογικά την ενδεκάδα με κάποια νέα πρόσωπα, αφού δεν είναι δυνατόν να παίξουν οι ίδιοι τρία ματς σε έξι μέρες, αν και στην άμυνα οι επιλογές του εξακολουθούν να είναι περιορισμένες λόγω των απουσιών.

Υπάρχει, όμως, η προοπτική επιστροφής του Μπράβο και ενδεχομένως του Μέλμπεργκ στο ματς με την ΑΕΚ, οπότε ο προπονητής μπορεί να κάνει rotation και να ζητήσει υπερπροσπάθεια από συγκεκριμένα στελέχη της οπισθοφυλακής στην Κρήτη.

Ο Εργοτέλης έκανε ένα πολύ καλό δεύτερο ημίχρονο χτες το μεσημέρι στο Περιστέρι, με τον Ρομάνο ξανά κουμανταδόρο, τους Μπέτο-Ολίσε να ελέγχουν το κέντρο, τον Λεάλ και τον Μπούντιμιρ επικίνδυνους μπροστά. Έχει και σημαντικά κενά πίσω, τα οποία ο Ολυμπιακός πρέπει να εκμεταλλευτεί με πίεση από το πρώτο δευτερόλεπτο διότι ο χρόνος είναι περιορισμένος και δεν υπάρχει για χάσιμο και “προσαρμογές”.

Περιμένουμε την ομάδα το ίδιο αποφασιστική και προσηλωμένη στο στόχο της νίκης, ώστε το προβάδισμα από τον Παναθηναϊκό να διευρυνθεί. Η Κρήτη πρέπει να γνωρίσει και τον… πλημμυραλάς μετά τις πλημμύρες της περασμένης εβδομάδας.

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , | Σχολιάστε