Aγριεμένος ο Μίλκοβιτς

Από τον editor | 9 Μαρτίου, 2010

“Πώς ήταν τα παιδιά κόουτς;“, ρωτήσαμε πριν από λίγο τον Γιάννη Καλμαζίδη.

“Πολύ καλά και ιδιαίτερα ο Ιβάν που ήταν αγριεμένος“, η απάντησή του.

Μπορεί η μεγάλη ευκαιρία για νίκη να χάθηκε στη Μόσχα με τον αναπάντεχο και απίστευτο  τραυματισμό του Μίλκοβιτς, στην αυριανή (6.30μμ) ρεβάνς, όμως, στου Ρέντη όλα είναι με τον Ολυμπιακό.

Ο Σέρβος σταρ είναι αποφασισμένος να ανατρέψει την κατάσταση και να πάρει ρεβάνς για την αποχώρηση του στο πρώτο ματς. Θέλει εξάλλου να αποδείξει στους Ρώσους ότι είναι κορυφαίος και πρέπει να ρίξουν πολλά λεφτά στα πόδια του για να αφήσει τον ήλιο της Ελλάδας για τα χιόνια και τις πολικές θερμοκρασίες της πατρίδας τους.

Ο κόσμος του Ολυμπιακού ανταποκρίθηκε επιτέλους στο κάλεσμα των παικτών και θα γεμίσει το Ρέντη, αλλά άπαντες πρέπει να είναι προσεκτικοί γιατί η CEV καιροφυλακτεί, έχει στο στόχαστρο τις ελληνικές ομάδες και με το παραμικρό δεν έχει σε τίποτα να τιμωρήσει και τον Ολυμπιακό με ένα χρόνο αποκλεισμό, όπως τον Ηρακλή.

Ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν πρέπει να είναι ανυπόμονος και οφείλει να στηρίξει την ομάδα, ακόμη κι αν χάσει το πρώτο σετ. Στην Πάτρα, η ΕΑΠ έχασε το πρώτο σετ από τη Νόλικο, κέρδισε 3-1 και οδήγησε την πρόκριση στο “χρυσό” σετ.

Οι Ρώσοι παίκτες, αλλά και ο Ντάντε είναι λιπόψυχοι και δεν έχουν συνηθίσει να παίζουν σε πίεση, σε φωνές και ταμπούρλα. Αλλά όπως προείπαμε, με σύνεση και χωρίς ρίψεις αντικειμένων.

ΥΓ: Η Θύρα-7 ετοιμάζει coreo, εντυπωσιακό σκηνικό στις εξέδρες με χαρτόνια, όπως στο ματς με την Μπορντό και όλοι θα ζήσουμε μια υπέροχη βραδιά, αρκεί να συνοδευτεί και με πρόκριση στο Final-4 του Λοτζ.

Στέφανος Λεμονίδης

Στην κατηγορία: Βόλεϊ | Tagged , , , | 3 Σχόλια

Με αυτόν τον Σόφο, ο Ολυμπιακός δε χάνει

Από τον editor |

Πόσες συζητήσεις έχετε κάνει με την παρέα σας με θέμα τον πολυτιμότερο παίκτη του  φετινού Ολυμπιακού; Πόσες ακόμη έχετε κανείς για την αγωνιστική παρουσία του Σοφοκλή Σχορτσανίτη; Πολλές φαντάζομαι. 

Βαρόμετρο για την ομάδα

Να ξεκαθαρίσω ότι δε θεωρώ τον Σχορτσανίτη τον MVP του φετινού Ολυμπιακού, αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι είναι το μεγαλύτερο βαρόμετρο για το αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας. Σε κάποιο ματς όπου θα υπάρχουν τρεις ας πούμε διακριθέντες και σε αυτά τα τρία ονόματα θα υπάρχει αυτό του Σοφοκλή δε γίνεται να έχει ηττηθεί ο Ολυμπιακός. Να σας προλάβω λέγοντας σας ότι στο ΟΑΚΑ ήταν μάλλον απελπιστικά μόνος του ο Σόφο, για αυτό ακριβώς είπα «τρεις διακριθέντες», γιατί στο σύγχρονο μπάσκετ «ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη».

Ο baby Shaq έχει βαλθεί να (με) μας διαψεύσει και διανύει μακράν την καλύτερη περίοδο στην προβληματική μέχρι και πέρυσι καριέρα του. Δε θέλω να αναφερθώ σε «σκηνικά», στο τι έφταιγε και γιατί συνέβαινε αυτό, απλά θα σας πω ότι με αυτά που γνωρίζω τη μεγαλύτερη ευθύνη την είχε ο παίκτης. Όπως και για το γεγονός ότι πλέον άπαντες μιλούν για αυτόν, πάλι ο Σχορτσανίτης έχει την ευθύνη (και οι Αγγελόπουλοι που δεν τον παράτησαν ποτέ). 

Μέχρι και πριν δυο τρεις μήνες πάλι έκανε κάποιους λάθος χειρισμούς, αλλά δε γίνεται να αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη. Ο Σοφοκλής κατάλαβε επιτέλους ότι είναι μοναδικός σε ποιότητα, ψηλός στην Ευρώπη και έχει βαλθεί να παρασύρει άπαντες στους τρελούς ρυθμούς του. 

Το συμβόλαιο που λήγει

Κάποιοι αμέσως βρήκαν την αιτία σε αυτή την αγωνιστική άνοδο του Σόφο. «Τελειώνει το συμβόλαιο του και σκίζεται για να υπογράψει το επόμενο και μετά να ξεφουσκώσει πάλι…». Ακόμη και αυτό να συμβαίνει δεν είναι κακό, τον Ολυμπιακό τον ενδιαφέρει να παίζει καλά ο 25χρονος σέντερ και να κερδίζει η ομάδα, τώρα αν έχει βρει ως κίνητρο ένα μεγαλύτερο συμβόλαιο είναι μαγκιά του παίκτη, άλλοι που έχουν βρεθεί στη θέση του (στη λήξη του συμβολαίου τους) αγχώθηκαν υπερβολικά για να αποδείξουν και τελικά δε καταφέρνουν τίποτα.  

Δε ξέρω τι συμβόλαιο αξίζει το καλοκαίρι ο Σχορτσανίτης, ούτε αν παίζει σούπερ επειδή τελειώνει η συνεργασία του με τους ερυθρόλευκους το καλοκαίρι. Αυτό που ξέρω με βεβαιότητα είναι ότι με τον Σχορτσανίτη σε καλή κατάσταση (όπως είναι τώρα) ο Ολυμπιακός δε χάνει.

Κωνσταντίνος Μελάγιες

Στην κατηγορία: Μπάσκετ | Tagged , , , | 9 Σχόλια

Πρώτα ο Κόκκαλης, μετά ο Βαλβέρδε

Από τον editor |

Τώρα μιλάνε όλοι, αν και νομίζω ότι θα έπρεπε να μιλήσει ένας.
 
Τώρα όλοι φωνάζουν για τον προπονητή της νέας περιόδου. Άλλος λέει Ερνέστο Βαλβέρδε κατηγορηματικά, άλλος λέει Ερν… έστω Βαλβέρδε με κάποιους ενδοιασμούς κι άλλος θέλει καλύτερο από τον Βαλβέρδε. Και οι τρεις απόψεις είναι σωστές:
 
1. Ο Βαλβέρδε είναι σαφώς μία αξιόπιστη, δοκιμασμένη λύση. Είναι προπονητής με μοντέρνες ιδέες, έχει καλή συνεργασία και χημεία με τις ομάδες του, ξέρει τον Ολυμπιακό, πήρε νταμπλ στην χρονιά που εργάστηκε στην ομάδα.
 
2. Είναι, όμως, και ο προπονητής που μέχρι να απορρίψει τον αδερφό του Αλόνσο τον έβαζε σε όλη την προετοιμασία, μέχρι να καταλάβει τον Ολυμπιακό είχε αποκλειστεί από την Ανόρθωση, μέχρι να φτάσει η ομάδα στις χορταστικές εμφανίσεις με Μπενφίκα και Χέρτα είχαμε βαρεθεί να γκρινιάζουμε για εκείνα τα χαμένα ημίχρονα στο περσινό πρωτάθλημα, μέχρι να απαντήσει στην πρόταση ανανέωσης το είχε κουράσει, μέχρι να ξεκινήσει δουλειά στην Βιγιαρεάλ πρόλαβε να απολυθεί.
 
3. Και σίγουρα δεν είναι ο μοναδικός πολύ καλός ξένος τεχνικός που υπάρχει ανά τον κόσμο για να δουλέψει με επιτυχία στον Ολυμπιακό.
 
Από το να γράφουμε για τον Βαλβέρδε και τον όποιον Βαλβέρδε, από το να λέμε και να ξαναλέμε για τα περιβόητα λάθη του καλοκαιριού, του φθινοπώρου και του χειμώνα, από το να γινόμαστε υμνητές του Σωκράτη Κόκκαλη για τα 12 πρωταθλήματα ή να τον “σταυρώνουμε” για τη φετινή αλλοπρόσαλλη χρονιά, από το να ψάχνουν οι από μέσα (Αλεξάνδρας και Ρέντη) ποιος φταίει περισσότερο ή λιγότερο, από το να διαχωρίζουμε Έλληνες και ξένους ποδοσφαιριστές, ακριβότερους και φθηνότερους, ικανούς και λιγότερο ικανούς, φιλότιμους και λιγότερο φιλότιμους, από το να γίνουμε η χαρά των Παναθηναϊκών και το μεγάλο τους όνειρο (να τρωγόμαστε μεταξύ μας λόγω ενός χαμένου τίτλου) να γίνει πραγματικότητα, εγώ προτιμώ να χρησιμοποιήσουμε αυτήν εδώ τη μορφή επικοινωνίας ως βήμα απόψεων για το μέλλον του Ολυμπιακού. Είναι ό,τι πιο χρήσιμο μπορεί να γίνει από τη δική μας πλευρά, είτε μας ακούνε είτε όχι.  


 
Εγώ, για παράδειγμα, θα ήθελα αυτή τη στιγμή από τον πρόεδρο του Ολυμπιακού πριν από οτιδήποτε άλλο, να βγει και να μιλήσει στον κόσμο. Όχι να πει ποιόν προπονητή θα πάρει η ομάδα και ποιους παίκτες, όχι να δώσει λεπτομέρειες για τα οικονομικά και τα επιχειρηματικά δεδομένα, πόσα χρήματα θα μπουν για να δυναμώσει πάλι η ομάδα, αν θα τα βάλει ο ίδιος, ο Λαυρεντιάδης ή όποιος άλλος (αφού το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βάλει φέτος η… ΟΥΕΦΑ). Θα ήθελα να μιλήσει ανοιχτά στον κόσμο για την επόμενη μέρα, δίνοντας ξανά όραμα και εμπιστοσύνη για τη συνέχεια και ότι αυτή η στραβή χρονιά (όχι γιατί χάνεται ο τίτλος αλλά για τον τρόπο με τον οποίο χάνεται) ήταν παρενθετική. Αυτή τη στιγμή εγώ- ως φίλος του Ολυμπιακού - αυτό χρειάζομαι περισσότερο κι από τον Βαλβέρδε, τον γρήγορο κεντρικό χαφ και τον γκολτζή σέντερ φορ. Το ότι η ομάδα χρειάζεται και θα έχει στήριξη για το δύσκολο υπόλοιπο της εφετινής περιόδου είναι δεδομένο. Είναι άλλωστε και η μοναδική βοήθεια που μπορεί να της προσφερθεί αυτή τη στιγμή.
 
Υ.Γ. Απόψεις του στιλ “πούλα φύγε” ή “αφήστε ήσυχο τον πρόεδρο που μας έφερε τόσους τίτλους” δεν συνιστούν ωφέλιμες προτάσεις, δεν συμβάλλουν σε κάτι καλό για τον Ολυμπιακό ούτε προκαλούν κάποιο κέρδος ή ζημιά στον ίδιο τον Κόκκαλη.
 
Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , , , | 74 Σχόλια

Άμα δεν το θέλεις, δεν σε θέλει κι αυτό

Από τον editor | 7 Μαρτίου, 2010

Ο Ολυμπιακός έπαιξε το μισό πρωτάθλημα στο Καυτανζόγλειο και το έχασε, διότι είχε χάσει το άλλο μισό σε όλη την προηγούμενη διάρκεια της περιόδου. Κι όταν όλο το προηγούμενο διάστημα όλοι οι άλλοι δεν θέλουν να το πάρουμε κι εμείς δεν μοιάζουμε (με διάφορες γνωστές και χιλιοειπωμένες πράξεις ή παραλείψεις) να πολυκαιγόμαστε, ε τότε ούτε η μπάλα θα το θέλει, ούτε κι ο Θεός ο ίδιος.
 
Όταν έχουν συμβεί όλα αυτά φέτος, θα έρθει απολύτως φυσιολογικά κι αυτό που ζήσαμε απόψε στην Θεσσαλονίκη. Και θα πας στο ματς του μισού τίτλου χωρίς Γκαλέτι, Ντάτολο, Ντουντού και Ντιόγκο, δηλαδή τους πιο ακριβούς παίκτες σου. Και πέναλτι-μαχαιριά θα δώσει ο διαιτητής στην πρώτη φάση του αγώνα. Και η ευκαιρία του Λούα Λούα στο καπάκι θα χαθεί, έτσι ώστε να μην ξαναφέρεις αμέσως το ματς στα ίσα. Και όλα τα τετ-α-τετ στο δεύτερο ημίχρονο θα τα πιάσει ο Φερνάντεζ. Και θα τραυματιστεί ο ένας σέντερ φορ σου στο 75′. Και θα σπάσει τη μύτη του ο άλλος φορ σου στο 80′. Και θα μείνεις τελικά πέντε πόντους πίσω. Και θα πας στο ΟΑΚΑ για να γίνεις ρυθμιστής αντί για διεκδικητής και να δώσεις τον τίτλο από τον ΠΑΟ στον ΠΑΟΚ.


 
Η κριτική στον Μπάντοβιτς για τις αρχικές επιλογές του μπορεί εύκολα να γίνει, μόνο που ο Μπάντοβιτς είναι ο τελευταίος που έχει ευθύνη για την φετινή σεζόν. Η κριτική στους παίκτες που μπήκαν υπνωτισμένοι και ξύπνησαν, όταν ήταν πια αργά, επίσης, μόνο που κι οι παίκτες αυτοί έδωσαν φέτος αρκετά περισσότερα απ’όσα μπορούσαν σε συγκεκριμένες δύσκολες περιόδους της σεζόν. Η κριτική στη διοίκηση έχει ήδη γίνει σε κάθε τόνο από το καλοκαίρι, με την επιστροφή του Ερνέστο Βαλβέρδε να μοιάζει τώρα ως η εύκολη επιλογή για να ξεκινήσει η διόρθωση του πρώτου από τα βασικά λάθη που έγιναν φέτος και έφεραν την εξέλιξη της απώλειας του τίτλου.

Το δύσκολο είναι τώρα να μπορέσει να διαχειριστεί ο Ολυμπιακός την ασυνήθιστη εμπειρία των πλέι οφ και να μην καταρρεύσει από το βάρος της αποτυχίας διατήρησης των πρωτείων. Θεωρώ ότι είναι πολύ πιο δύσκολο από το να μπορέσει το καλοκαίρι να οργανώσει την αντεπίθεση για τη νέα σεζόν, με προπονητή, μεταγραφές, δημιουργία δυνατής και γρήγορης ομάδας και ξανά εξωαγωνιστική ισχυροποίηση.
 
Από εδώ και πέρα, θα έχουμε πάλι πάρα πολλά να συζητήσουμε και να προτείνουμε…

Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , | 71 Σχόλια

Όλοι είναι χρήσιμοι

Από τον editor |

Ο Ολυμπιακός νίκησε άνετα τον ουραγό, Ηλυσιακό και ο Παναγιώτης Γιαννάκης κατάφερε να μοιράσει το χρόνο συμμετοχής έτσι όπως ακριβώς επιθυμούσε πριν την έναρξη του αγώνα. 

Το βάθος στο ρόστερ

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα φέτος μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού είναι το βάθος στα ρόστερ των ομάδων. Ο Γιαννάκης έχει την πολυτέλεια να ξεκουράζει παίκτες όπως ο Κλέιζα και ο Μπουρούσης κι αν το ειδικό βάρος του αντίπαλου είναι μικρό θα σας δώσω ένα διαφορετικό παράδειγμα. Ο Λουκάς Μαυροκεφαλίδης ξεκίνησε τη χρόνια παρακολουθώντας τα παιχνίδια της ομάδας παρέα με τους παίκτες που ήταν εκτός αποστολής.

Όταν του έδωσε την ευκαιρία ο προπονητής του, αυτός την άρπαξε και το τελευταίο δίμηνο ο «Λου» δεν παίζει απλά 10 λεπτά για να δώσει ανάσες σε κάποιον συμπαίκτη του, αλλά παίζει ένα ποιοτικό δεκάλεπτο βοηθώντας τα μέγιστα στην πορεία της ομάδας. Ας πούμε με τον Σερμαντινι στον Παναθηναϊκό δε συμβαίνει αυτό.

Τονίζω ότι είναι άλλο να παίζεις κάποιο διάστημα για να ξεκουράσεις απλά κάποιον συμπαίκτη σου και άλλο να προσφέρεις ποιότητα σε αυτό το διάστημα. 

Το στοίχημα του Γιαννάκη

Ένα μεγάλο στοίχημα για κάθε προπονητή, έτσι και για τον Παναγιώτη Γιαννάκη είναι να κάνει να αισθανθούν όλοι οι παίκτες του ότι είναι χρήσιμοι, ότι είναι αναγκαίοι. Σε μια μεγάλη χρόνια οι 15 παίκτες που απαρτίζουν μια ομάδα είναι λογικό (και μαθηματικός δίκαιο) να έχουν κάποια παράπονα από το χρόνο συμμετοχής τους. Ο προπονητής είναι αυτός που πρέπει να τους κρατήσει «ψημένους», να τους κάνει να νιώσουν χρήσιμοι στην ομάδα.

Οι παίκτες είναι επαγγελματίες, μην περιμένετε να πιστέψει ο Σλούκας ή ο Γλυνιαδάκης ότι θα τους χρειαστεί η ομάδα σε κάποιο ντέρμπι ή σε κάποιο κρίσιμο παιχνίδι. Γνωρίζουν όμως ότι κάθε παίκτης θα έχει την ευκαιρία του και ίσως όπως απέδειξε ο Μαυροκεφαλίδης η πορεία του φόργουορντ από το Κιλκίς να αποτελεί τρανό παράδειγμα και για τους υπόλοιπους που δεν έχουν μεγάλο χρόνο συμμετοχής στους μέχρι τώρα αγώνες.

Κωνσταντίνος Μελάγιες

Στην κατηγορία: Μπάσκετ | Tagged , , , | 20 Σχόλια

Θρύλε Θεέ μου, στη φωλιά του… Ρέμου!

Από τον editor | 6 Μαρτίου, 2010

Φτάσαμε, λοιπόν, στο παρά πέντε. Φτάσαμε σε ένα παιχνίδι που δικαίως έχει πάρει τον χαρακτήρα του μισού τίτλου, αφού μόνο με νίκη στο Καυτανζόγλειο θα δοθεί η ευκαιρία στον Ολυμπιακό να πάει για διπλό στο ΟΑΚΑ και για το κάζο του αιώνα στους πράσινους, ανατρέποντας διαφορά οκτώ βαθμών.

Είναι το πιο ενδεικτικό ματς αυτού που λέμε “όλοι σας και μόνοι μας”. Όλοι οι αντίπαλοι θέλουν να περάσει το μπλόκο, να χάσει ο Ολυμπιακός βαθμούς και να μείνει οριστικά εκτός τίτλου δίχως να έχει περιθώριο αντίδρασης ούτε με νίκη στο ΟΑΚΑ.
 
Ο Παναθηναϊκός θέλει να ανασάνει από την πίεση και να είναι στο +4 στο ντέρμπι. Ο ΠΑΟΚ θέλει να βάλει τον Ολυμπιακό από κάτω και (ακόμη κι αν δεν πάρει τον τίτλο) να ξεκινήσει ισόβαθμος με τον Ολυμπιακό στα πλέι οφ. Ο Ηρακλής έχει δημιουργήσει συνθήκες τελικού και έχει κάνει σημαία τη νίκη επί του Ολυμπιακού. Και όλοι οι υπόλοιποι (ομάδες και παράγοντες, με δημόσιες ή μη τοποθετήσεις τους) δεν θέλουν να πάρει και φέτος ο Ολυμπιακός το πρωτάθλημα “για το καλό του ποδοσφαίρου”. 


 
Εδώ υπάρχει red alert. Ας λέει ο καθένας ό,τι θέλει, η ομάδα πρέπει να είναι στη Θεσσαλονίκη με το μαχαίρι στο στόμα. Στην άκρη εγωισμοί και ατομισμοί. Στην άκρη τί έγινε και τί δεν έγινε όλη τη σεζόν. Στην άκρη τί θα γίνει την επόμενη. Στην άκρη οι απουσίες, τα προβλήματα και οι δικαιολογίες.
 
Με αντιπάλους τον Παναθηναϊκό, τον ΠΑΟΚ που θα ενισχύσει τις εξέδρες του Καυτανζογλείου, τον Ρέμο και τον Παντελή, τον Μπουμπένκο και τον Γιάκομπ, ενδεχομένως τον Δαλούκα και τους σημαιοφόρους, αλλά και όλους τους “σημαιοφόρους της εξυγίανσης να βγει άλλος πρωταθλητής”, ο Ολυμπιακός πρέπει να απαντήσει με συναγερμό και ετοιμότητα νίκης. Με ψυχραιμία Αντώνη, ψυχή Πάντου, δυναμισμό Μέλμπεργκ, κλάση Λούα και κίνηση Ματ.
 
Όλα τ΄αλλα που μας απασχολούν θα τα βρούμε, τους (κι άλλους από τον Ηρακλή) χαμένους βαθμούς όχι…
 
Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , | 32 Σχόλια

Parlez vous francais?

Από τον editor | 5 Μαρτίου, 2010

Προσδεθείτε! Ο Ολυμπιακός του δεύτερου ημιχρόνου δε γίνεται να μην πάει στο Παρίσι. Τα επίθετα «εντυπωσιακός», «καταπληκτικός», «εξαιρετικός» δεν μπορούν να χαρακτηρίσουν τους ερυθρόλευκους, χρησιμοποιήστε κάτι πιο δυνατό. Η μοναδική αήττητη στο ΤΟΡ 16 συνεχίζει να διαλύει κάθε αντίπαλο στο ΣΕΦ (όλες οι νίκες με +15, εκτός από Τσιμπόνα). 

Κακό ξεκίνημα

Η πολλή χαλαρότητα βλάπτει. Οι ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν όσο πιο νωθρά μπορούσαν τον αγώνα με την Κάχα Λαμποράλ. Ο Τέλετοβιτς με τον Κλέιζα συναγωνίζονταν για το ποιος θα πάρει το βραβείο του χειρότερου αμυντικού. Στην επίθεση δε, αφού έχαναν καρφώματα και απανωτά lay up, πετύχαιναν καλάθι με την τρίτη και την τέταρτη ενίοτε προσπάθεια. Αν μη τι άλλο στην επίθεση τσαντίζονταν, στην άμυνα όμως είναι απαράδεκτο αν θες να αποκαλείσαι φαβορί για τη διοργάνωση να δέχεσαι 29 πόντους σε δέκα λεπτά.

Ο Μπέβερλι έδωσε ενέργεια

Όταν αποφάσισαν να παίξουν υποτυπώδη άμυνα, δηλαδή στο δεύτερο δεκάλεπτο η εικόνα διορθώθηκε. Η παρουσία του Μπέβερλι βοήθησε πολύ σε αυτό, αφού ο πιτσιρικάς μπήκε με όρεξη στο παρκέ, πίεσε στην άμυνα, έτρεξε στην επίθεση και ήταν αυτός που άναψε την σπίθα που έλειπε. Η παρουσία του παρέσυρε λίγο και τους υπόλοιπους, ιδιαίτερα τον Τσίλντρες και τον Τεόντοσιτς, οι οποίοι σκόραραν έξω από τα 6,25 και ο Ολυμπιακός προσπέρασε λίγο πριν το ημίχρονο. 

Να έχεις χίλια μάτια να τον βλέπεις

Αυτή η ομάδα όταν θέλει μπορεί να εντυπωσιάσει ακόμη και τον πιο δύσπιστο κριτή της. Σε ένα τρίλεπτο μπορεί να ρίξει τον αντίπαλο στα σχοινιά και να μην τον σκοτώσει, απλά γιατί θα τον λυπηθεί. Στο δεύτερο ημίχρονο οι ερυθρόλευκοι και ο κόσμος ήταν χάρμα ιδέσθαι. Καλές άμυνες, καθάριζαν όλα τα ριμπάουντ και στην επίθεση αν δεν έφταναν σε αιφνιδιασμό ήταν έκπληξη, Η ΠΑΣΑ ΤΟΥ ΤΕΟΝΤΟΣΙΤΣ ΣΤΟΝ ΣΧΟΡΤΣΑΝΙΤΗ ΣΤΟ 23’ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΟΝ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ ΤΟΥ ΗΤΑΝ καλύτερη κι από την πρόσφατη… ερμηνεία της Τζούλιας Αλεξανδράτου. 21-7 επιμέρους σκορ σε έξι λεπτά με απίστευτο μπάσκετ!

Αριθμοί

Αυτήν την παράγραφο λέω να την καθιερώσω, να αναφέρω κάποια νούμερα που μου έκαναν αίσθηση. 

Τα 14 επιθετικά ριμπάουντ (τα 10 στο πρώτο ημίχρονο) που πήρε ο Ολυμπιακός είναι πολύ μεγάλο νούμερο και δε συμβαίνει πρώτη φορά. Γλυκιά συνήθεια για τους ερυθρολεύκους.   

Υποκλίνομαι… Απλά υποκλίνομαι στους παίκτες του Γιαννάκη για τις 21/26 βολές (80%). Μακάρι να μην είναι τυχαίο. 

Τα 6/7 τρίποντα με τα οποία ξεκίνησαν οι Ισπανοί. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι  σύμπτωση; Κάτι από ΟΑΚΑ μου θύμισε αυτό.

Υ.Γ. Είμαι σίγουρος ότι θα κρατήσετε το πιο ζεστό σας χειροκρότημα για τον Q, όπου Q βάλτε Κιντέλ Γουντς. Έρχεται…  
 
 Κωνσταντίνος Μελάγιες

Στην κατηγορία: Μπάσκετ | Tagged , | 54 Σχόλια

Παιδιά και…Παπαδοπουλοπαίδια!

Από τον editor | 4 Μαρτίου, 2010

Δεν υπάρχει κανείς στον Ολυμπιακό που να μη νιώθει περήφανος και ευτυχισμένος για τα κατορθώματα του Κυριάκου και του Γιάννη στην Αγγλία με την Ελπίδων. Δεν πρέπει να υπάρχει, όμως, κανείς στον Ολυμπιακό που να μην προβληματίζεται για το γεγονός ότι τα Παπαδοπουλάκια δεν παίζουν φέτος πουθενά με την κόκκινη φανέλα και έβγαλαν στο Ντονκάστερ όλη τη δίψα για μπάλα προς όφελος της Εθνικής ομάδας που με τα δικά τους γκολ συνεχίζει στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.
 
Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος ξεκίνησε τη χρονιά με την προσδοκία ότι θα ήταν η πιο γεμάτη του σε συμμετοχές στον Ολυμπιακό. Ο Κετσπάγια (έχοντας Μέλμπεργκ, Αβραάμ και Ζεβλάκοφ δικαιολογημένα ως πρώτες επιλογές στους στόπερ) επιχείρησε να τον χρησιμοποιήσει αμυντικό χαφ. Το πείραμα δεν προχώρησε καθώς δεν υπήρξε η απαραίτητη υπομονή και από μια-δυο μέτριες εμφανίσεις άρχισε το κράξιμο. Ο Κυριάκος αναγκαστικά θα έπαιζε πάλι σέντερ μπακ σε κάποιο παιχνίδι Κυπέλλου. Έπαιξε στις Σέρρες, ήταν κακός (όπως και όλη η ομάδα) και έκτοτε εξαφανίστηκε.
 
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος έπαιξε φέτος βασικός μία φορά το περασμένο…καλοκαίρι. Από τότε μπήκε μερικές φορές αλλαγή, με τις τελευταίες να συνοδεύονται από αρνητικά αποτελέσματα (με Ηρακλή και Γιάννενα), τα οποία καλώς ή (προφανώς) κακώς συνδέθηκαν με τη συμμετοχή του. Η ουσία είναι ότι δεν υπήρξε σοβαρή εμπιστοσύνη από κανέναν από τους τρεις προπονητές της φετινής σεζόν, ανεξαρτήτως αν (επίσης προφανώς) υπάρχουν ευθύνες και στην πλευρά του ποδοσφαιριστή. Το περιστατικό με τον Ντιόγκο ήταν το κερασάκι στην τούρτα. 
 

Σε μία σεζόν κατά την οποία ο Ολυμπιακός (διά επισήμων διακηρύξεων) θα επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί το νέο ελληνικό αίμα του, η διαχείριση των ταλέντων του δεν ήταν σε καμμία περίπτωση σωστή. Συνέβαινε το εξής: Είτε η διοικητική εντολή επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί με βολέματα παικτών σε λάθος θέσεις, είτε (λόγω απουσιών και προβλημάτων) οι νέοι παίκτες της ομάδας έμπαιναν στην ενδεκάδα…μαζικά, με τις ευθύνες πάνω από το ειδικό βάρος τους. Με τον Ηρακλή έπαιξαν μαζί στην ενδεκάδα Φετφατζίδης, Νικλητσιώτης και στο τέλος Σοϊλέδης, με τον Ατρόμητο Κατσικογιάννης, Φετφατζίδης, Σοϊλέδης, ενώ ο Φετφατζίδης έφτασε να αγωνιστεί και στο Τσάμπιονς Λιγκ.
 
Τελικά φτάσαμε σε σημείο να μην παίζει κανείς. Τουλάχιστον οι περισσότεροι επέστρεψαν στον Αλεξανδρή και κάνουν ματς στο U21 πρωτάθλημα. Οι Παπαδόπουλοι δεν παίζουν ούτε με τους μεγάλους ούτε με τους μικρούς! Και άλλη μία σεζόν γι΄αυτούς πάει στράφι, από τη στιγμή που ο Κυριάκος είναι μονίμως εδώ και χρόνια στις λίστες με τους κορυφαίους νέους αμυντικούς του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και ο Γιαννάκης έτσι όπως πάει θα συνεχίσει σύντομα να λάμπει από την Εθνική Ελπίδων στην Εθνική Ανδρών και μονίμως στον πάγκο του Ολυμπιακού.
 
Δεν λέω να γίνει η θυσία του…Αβραάμ ή να μην παίρνουμε παίκτες τύπου Μέλμπεργκ για να παίζει ο Κυριάκος. Ούτε να βασιστεί το κέντρο του Ολυμπιακού στον Γιάννη Παπαδόπουλο. Αλλά από το σημείο αυτό μέχρι να μην παίζουν ποτέ (ειδικά ο Γιάννης στο φετινό κέντρο του Ολυμπιακού) υπάρχει μεγάλη απόσταση…
 
Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , | 16 Σχόλια

Θα λιώσει η Διναμό στο Ρέντη, αν…

Από τον editor | 3 Μαρτίου, 2010

Όταν ο Ολυμπιακός χάνει 3-1 στη Μόσχα χωρίς τον Μίλκοβιτς και με τους Τζούριτς, Καλντέιρα, Κούναρι σε κακή μέρα, τότε όλα είναι πιθανά στη ρεβάνς του Ρέντη την ερχόμενη Τετάρτη (6:30 μμ) στο Ρέντη. Μετά από κάθε ήττα ψάχνουμε για δικαιολογίες, αλλά πιστέψτε με ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να κερδίσει τη Διναμό με τις παρακάτω προϋποθέσεις:

1. Πρώτα απ’ όλα να παίξει ο Μίλκοβιτς, κάτι που είναι σχεδόν σίγουρο, αφού οι Ρώσοι γιατροί του είπαν ότι θα είναι εντάξει σε δυο-τρεις ημέρες. Και ο Ιβάν θα είναι πληγωμένο θηρίο στη ρεβάνς, διψασμένο για εκδίκηση.
2. Να παίξουν υποφερτά οι Καλντέιρα, Κούναρι, Τζούριτς, αν και ο πρώτος είχε δικαιολογία, αφού η γαστρίτιδα που τον ταλαιπώρησε τον άφησε χωρίς δυνάμεις.
3. Να ξεκουρασθεί η ομάδα στο παιχνίδι του πρωταθλήματος με τον Φοίνικα Σύρου. Ας παίξει ο Καλμαζίδης με Αγγελόπουλο, Ιωάννου, Κυριαζή, Καραγιάννη, Κουζούνη, Σουλτανόπουλο. Δεν μας ενδιαφέρει αυτό το ματς.
4. Να κερδίσει η ομάδα το πρώτο σετ. Τότε οι Ρώσοι, αλλά και ο Ντάντε, που είναι εξ ορισμού λιγόψυχοι, θα κλατάρουν κυριολεκτικά.

Κι όλα αυτά με την προυπόθεση να γεμίσει το Ρέντη. Η Διναμό δεν είναι μαθημένη να παίζει με την πίεση της εξέδρας. Αλλά ό,τι και να γράψουμε, θα γίνουμε γραφικοί, αφού ο κόσμος του Ολυμπιακού μπορεί να γεμίζει το “Καραισκάκης” στα ματς με τον Πανθρακικό και τον Εργοτέλη, όχι όμως και το Ρέντη σε προημιτελικό Τσάμπιονς Λιγκ. Κρίμα…

Στέφανος Λεμονίδης

Στην κατηγορία: Βόλεϊ | Tagged , , , | 24 Σχόλια

Αφήστε τον Ντάτολο, μην έρθει το… ρόπαλο

Από τον editor |

Το έχουμε καταλάβει (και πρώτα απ’ όλους στον Ολυμπιακό) ότι το ματς της χρονιάς είναι την Κυριακή στο Καυτανζόγλειο; Το έχουμε καταλάβει ότι αν η ομάδα δεν πάρει τη νίκη, οι όποιες ελπίδες (για μένα πάντοτε σοβαρές όσο υπάρχει η διαφορά των δύο βαθμών) θα εξανεμιστούν; Το έχουμε καταλάβει ότι σε αυτό το ματς κρίνονται σχεδόν τα πάντα στο δρόμο για τον τίτλο, διότι αν δεν νικήσουμε μετά θα αρχίσουμε οριστικά να σκεφτόμαστε τα πλέι οφ; Έχουμε καταλάβει ότι στα πλέι οφ ο κίνδυνος να χαθεί η δεύτερη θέση είναι πολύ σοβαρός διότι, εκτός των άλλων, ο Ολυμπιακός έχει και έλλειψη…τεχνογνωσίας στη συγκεκριμένη διαδικασία αφού τέτοια εποχή κάθε χρόνο είχε ήδη ξεκινήσει τις διακοπές; Έχουμε καταλάβει ότι ο Παναθηναϊκός (όπως και ο ΠΑΟΚ) θα δώσουν κάθε είδους παρασκηνιακή μάχη υπέρ του Ρέμου ώστε να φύγει ο Ολυμπιακός μακριά από την κορυφή; Έχουμε καταλάβει ότι αυτές τις ημέρες δεν είναι ώρα για εσωτερικές έριδες, αναζητήσεις ευθυνών και σκέψεις για το μέλλον του συλλόγου;
 
Εγώ αυτό που βλέπω είναι ότι αντί η ομάδα να είναι μια γροθιά σε όλα τα επίπεδα (παίκτες, προπονητές, διοίκηση, Τύπος) καθόμαστε και ασχολούμαστε με το θέμα Ντάτολο-Μπάντοβιτς, με το αν ήρθε ή θα έρθει ο Βαλβέρδε, με τα τερτίπια και τις παραξενιές του κάθε παίκτη, με μεταγραφές του καλοκαιριού και με ένα σωρό άλλα (σοβαρά μεν, άκαιρα δε) πράγματα. Την ίδια στιγμή που ο Ηρακλής έχει πέντε σερί ματς αήττητος, θα έχει μια καυτή και ενισχυμένη εξέδρα την Κυριακή, έχει πολλούς νέους καλούς παίκτες στην ενδεκάδα του, έχει φρέσκο χρήμα από την Κύπρο ή κι εγώ δεν ξέρω από πού αλλού και θα έχει διάφορες άλλες αβάντες, όπως συμβαίνει φέτος με κάθε αντίπαλο του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα. 
 

Μπορεί να υπάρχουν κάποιοι που να θεωρούν ότι αυτή η χρονιά θα πρέπει να έχει αρνητική κατάληξη ώστε να αποτελέσει μάθημα αποφυγής για τα λάθη που έγιναν. Μπορεί πολύς κόσμος να πιστεύει ότι είναι πολύ πιο σημαντικό να προγραμματίσει ο Ολυμπιακός την επόμενη σεζόν από το να πάρει ακόμη ένα πρωτάθλημα. Μπορεί για κάποιους να είναι πιο σημαντικές οι ισορροπίες στα αποδυτήρια από τα αποτελέσματα των αγώνων.
 
Για μένα αυτό που μετράει μέχρι την Κυριακή είναι να γίνει ακόμη μία προσπάθεια, εν μέσω όλων αυτών των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο Ολυμπιακός σε μια χρονιά στραβή κι ανάποδη, ώστε να διατηρηθεί η ομάδα σε τροχιά τίτλου και να παραμείνει σε θέση απειλής του Παναθηναϊκού στο ντέρμπι του ΟΑΚΑ. Ας μείνει για λίγο στην άκρη ο Βαλβέρδε και ο…Τζαβέλλας (αλήθεια ρε παιδιά, αυτό το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού δεν μπορούσε να προκύψει λίγες μέρες νωρίτερα, πριν από τον αγώνα του ΠΑΟ στη Νέα Σμύρνη, ώστε να έχει ο Τζαβέλλας καλύτερο κίνητρο και καλύτερες…σέντρες;). Ας μείνει στην άκρη η ιστορία των ευθυνών για τον Ντάτολο κι ας πάει ο Ολυμπιακός με…ρόπαλο στην Θεσσαλονίκη αντί να το φάει κατακούτελα από τον Ηρακλή.
 
Χρήστος Μεγγλίδης

Στην κατηγορία: Ποδόσφαιρο | Tagged , , , | 29 Σχόλια